کلیسای جامع ورمز

کلیسای جامع ورمز
کلیسای جامع سنت پتر ورمز (Wormser Dom)
آلمانی: Wormser Dom
نمای غربی کلیسای جامع ورمز با برج‌های مدور و گنبد هشت‌ضلعی
کلیسای جامع ورمز در راینلاند-فالتس واقع شده
کلیسای جامع ورمز
کلیسای جامع ورمز
موقعیت در ایالت راینلاند-فالتس، آلمان
کلیسای جامع ورمز در آلمان واقع شده
کلیسای جامع ورمز
کلیسای جامع ورمز
کلیسای جامع ورمز (آلمان)
۴۹°۳۷′۴۹″ شمالی ۰۸°۲۱′۳۵″ شرقی / ۴۹٫۶۳۰۲۸°شمالی ۸٫۳۵۹۷۲°شرقی / 49.63028; 8.35972
موقعیتورمز
کشورآلمان
مذهبکاتولیک رومی
وبگاهوبگاه رسمی
تاریخچه
تأسیسحدود ۱۰۰۰ میلادی (توسط اسقف بورچارد)
موسسبورچارد ورمز (Burchard of Worms)
اهداسنت پتر
معماری
وضعیتفعال
وضعیت کاربردیکلیسای جامع (سابق) و بازیلیکای صغیر
ثبت تاریخیبنای میراث فرهنگی ملی آلمان (Baudenkmal)
معمارنامشخص (سبک رومانسک متأخر)
نوع معماریبازیلیکا با دو محراب
معماری مذهبیرومانسک متأخر
سال ساخت۱۱۱۰ – ۱۱۸۱ میلادی (بنای فعلی)
مشخصات
طول۱۱۰ متر
عرض۲۷ متر (ناوه)، ۳۶ متر (بازویی)
ارتفاع۴۰ متر (برج‌ها)
مصالح ساختمانیسنگ ماسه قرمز (Roter Sandstein)
زنگ‌ها۸ ناقوس
موقعیت جغرافیایی
اسقف‌نشیناسقف‌نشین ماینتس
روحانی
اسقفپتر کولگراف (Peter Kohlgraf)
غیر روحانی
ارگانیستدارد

کلیسای جامع ورمز (به آلمانی: Wormser Dom)، که با نام رسمی کلیسای جامع سنت پتر شناخته می‌شود، یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های رومانسک متأخر در آلمان است. این بنا در کنار کلیساهای جامع اسپیر و ماینتس، یکی از سه «کلیسای جامع امپراتوری» (Kaiserdom) در کرانه رود راین محسوب می‌شود. این کلیسا به دلیل جایگاه سیاسی ویژه در امپراتوری مقدس روم و نقش محوری‌اش در وقایع تاریخی همچون «مجلس ورمز»، اهمیت جهانی دارد.[۱]

پیشینه تاریخی و بنیان‌گذاری

تپه کلیسای جامع از دوران رومی‌ها یک مرکز مذهبی بوده است، اما ساخت بنای عظیم فعلی در سال ۱۱۱۰ میلادی به دستور اسقف «بورچارد ورمز» آغاز شد. بخش عمده ساختمان تا سال ۱۱۸۱ به پایان رسید. این کلیسا شاهد رویدادهای سرنوشت‌سازی در تاریخ اروپا بوده است؛ از جمله انتخاب پاپ لئون نهم در سال ۱۰۴۸ و از همه مهم‌تر، مجلس ورمز[۲] در سال ۱۵۲۱ که در آن مارتین لوتر در برابر امپراتور کارل پنجم حاضر شد و از بازپس‌گیری عقاید خود خودداری کرد، واقعه‌ای که منجر به تغییر مسیر تاریخ مسیحیت شد.[۳]

ویژگی‌های معماری: رومانسک متأخر

کلیسای جامع ورمز به دلیل ساختار متقارن و داشتن دو محراب (یکی در شرق و دیگری در غرب) مشهور است. این بنا دارای چهار برج مدور و دو گنبد هشت‌ضلعی بزرگ است که ابهتی قلعه‌مانند به آن می‌بخشد. نمای بیرونی از سنگ ماسه قرمز محلی ساخته شده و با تزیینات سنگی ظریف موسوم به «قوس‌های لومباردی» آراسته شده است. شبستان بلند و باریک کلیسا حسی از تداوم و استواری را القا می‌کند. برخلاف بسیاری از کلیساهای هم‌عصر که بعدها به سبک گوتیک تغییر یافتند، ورمز اصالت رومانسک خود را به خوبی حفظ کرده است، هرچند تاق‌های جناغی داخلی نشان‌دهنده نفوذ آغازین سبک گوتیک در اواخر دوران ساخت است.[۴]

محراب باروک و آثار هنری داخلی

یکی از خیره‌کننده‌ترین بخش‌های داخلی، محراب بلند (High Altar) است که شاهکار «بالتازار نویمان»، معمار مشهور سبک باروک، در سده ۱۸ میلادی است. این محراب با ستون‌های طلایی و تندیس‌های باشکوه، تضاد بصری زیبایی با دیوارهای سنگی و ساده رومانسک ایجاد کرده است. همچنین در بازوی جنوبی کلیسا، نقش‌برجسته‌های سنگی سده پانزدهم میلادی دیده می‌شوند که صحنه‌هایی از زندگی حضرت مسیح را با ظرافت هنری خیره‌کننده‌ای روایت می‌کنند. «کلیسای کوچک سنت نیکلاس» نیز با شیشه‌نگاری‌های مدرن خود که بازگوکننده تاریخ شهر هستند، از بخش‌های دیدنی بناست.[۵]

جایگاه در ادبیات و فرهنگ

کلیسای جامع ورمز پیوند عمیقی با حماسه ملی آلمان، سرود نیبلونگ‌ها[۶]، دارد. طبق این افسانه، درگیری میان ملکه کریمهیلد و برونهیلد بر روی پله‌های ورودی این کلیسا رخ داده است. امروزه به همین مناسبت، جشنواره‌های تئاتر نیبلونگ (Nibelungenfestspiele) هر ساله در محوطه باز مقابل کلیسا برگزار می‌شود که پیوند میان تاریخ، مذهب و افسانه‌های کهن آلمانی را به نمایش می‌گذارد.[۷]

نگارخانه

منابع

  1. ↑ Kubach, Hans Erich. Romanesque Architecture. New York: Harry N. Abrams, 1975. ISBN 978-0-8109-1024-9. p. 162
  2. ↑ ( به آلمانی: Diet of Worms)
  3. ↑ Richards, Jeffrey. The Popes and the Papacy in the Early Middle Ages. Routledge, 2014. ISBN 978-1-138-77788-0. p. 210
  4. ↑ Nussbaum, Norbert. German Gothic Church Architecture. Yale University Press, 2000. ISBN 978-0-300-08321-7. p. 56
  5. ↑ Binding, Günther. High Gothic: The Age of the Great Cathedrals. Taschen, 2002. ISBN 978-3-8228-1567-0. p. 94
  6. ↑ (Nibelungenlied)
  7. ↑ Schubert, Ernst. The German Cathedrals of the Middle Ages. Leipzig: Seemann Verlag, 1999. ISBN 978-3-363-00713-8. p. 118