کلیسای درایکونیگز
| کلیسای درایکونیگز | |
|---|---|
Dreikönigskirche | |
 نمای بیرونی کلیسای درایکونیگز در ساحل جنوبی رود ماین (منطقه زاکسن‌هاوزن) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | فعال (کلیسای پروتستان) |
| سبک معماری | نئوگوتیک |
| موقعیت | زاکسن‌هاوزن، فرانکفورت ام ماین، هسن، آلمان |
| مختصات | ۵۰°۰۶′۲۳″ شمالی ۰۸°۴۱′۰۱″ شرقی / ۵۰٫۱۰۶۳۹°شمالی ۸٫۶۸۳۶۱°شرقی |
| مستاجرین کنونی | جامعه مذهبی درایکونیگز فرانکفورت (Dreikönigsgemeinde) |
| آغاز ساخت | ۱۸۷۵ (بنای اولیه یک نمازخانه گوتیک متعلق به سال ۱۳۴۰ میلادی بود) |
| پایان | ۱۸۸۰ (تکمیل بنای فعلی نئوگوتیک) |
| مشتری | شورای شهر فرانکفورت (کلیسای موقوفه‌ای Dotationskirche) |
| مالک | شهر فرانکفورت (مالک بنا) / کلیسای پروتستان |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | فرانتس یوزف دنتسینگر (Franz Josef Denzinger) |
| وبگاه | |
کلیسای درایکونیگز (به آلمانی: Dreikönigskirche) (به معنی کلیسای سه پادشاه) یک کلیسا و حوزهٔ مذهبی لوتری پروتستان در فرانکفورت آم ماین است که بزرگ‌ترین حوزهٔ مذهبی پروتستان در این شهر به شمار می‌رود. این بنا در ساحل جنوبی رود ماین در منطقهٔ زاکسن‌هاوزن و درست در بخش روبروی کلیسای جامع فرانکفورت ( در سمت دیگر رود ماین) واقع شده است. ساختمان فعلی کلیسا، که جایگزین سازه‌ای قدیمی‌تر شد، بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۰ بر اساس طرح‌هایی از فرانتس یوزف دنتسینگر به سبک نئوگوتیک بنا گردید. این کلیسا دارای پنجره‌هایی با شیشه‌های رنگی اثر شارل کرودل است که در سال ۱۹۵۶ نصب شدند و همچنین ارگ لوله‌ای آن اثر کارل شوکِ از برلین است که در سال ۱۹۶۱ تکمیل شد.
پس از جنگ جهانی دوم، این کلیسا با حضور کورت توماس به عنوان موسیقی‌دان کلیسا و هلموت والخا به عنوان ارگ‌نواز، به مرکزی برای موسیقی کلیسایی تبدیل شد. این مکان امروزه خدمات مذهبی همراه با کانتات و کنسرت‌های موسیقی ارائه می‌دهد. ساختمان کلیسا به عنوان یک بنای یادبود ثبت‌شده محافظت می‌شود و ساختار آن اساساً به همان شکل طراحی اولیه حفظ شده است.
نگارخانه
یادداشت‌ها و کتاب‌شناسی
منابع
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Dreikönigskirche, Frankfurt». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶.
- کلیساهای کاملشده در ۱۸۸۰ (میلادی)