کلیسای سنت مارک رم

کلیسای سنت مارک رم
Basilica di San Marco Evangelista al Campidoglio  (ایتالیایی)
نمای جنوبی باسیلیکا. در سمت راست، کاخ ونیز، سفارت سابق جمهوری ونیز، که محافظ آن سنت مارک بود.
برای مشاهده تمام صفحه روی نقشه کلیک کنید
۴۱°۵۳′۴۴٫۶″ شمالی ۱۲°۲۸′۵۳٫۲″ شرقی / ۴۱٫۸۹۵۷۲۲°شمالی ۱۲٫۴۸۱۴۴۴°شرقی / 41.895722; 12.481444
موقعیتمیدان سنت مارک ۴۸، رم، ایتالیا
مذهبکاتولیک لاتین
وبگاهwww.sanmarcoevangelista.it
تاریخچه
اهدامرقس انجیل نویس
اختصاص دادنAD 324

کلیسای سنت مارکو (به ایتالیایی: San Marco Evangelista al Campidoglio) یک باسیلیکای تیتولار در رم است که به مرقس قدیس اختصاص داده شده است و در میدان کوچک سن مارکو در مجاورت میدان ونیز واقع شده است. این کلیسا نخستین بار در سال ۳۳۶ توسط پاپ مارک تقدیس شد و در سال ۸۳۳ توسط پاپ گریگوری چهارم به شکل فعلی خود بازسازی شد. امروزه، این کلیسا کلیسای ملی ونیز در رم است.

تاریخچه

ساختمان‌های اولیه

طبق Liber pontificalis، پاپ مارک در سال ۳۳۶ میلادی در مکانی به نام ad Pallacinas یک کلیسای جامع تأسیس کرد.[۱] این نخستین کلیسا بر روی سازه‌های از پیش موجود پیشاکنستانتینی با قدمت یا کاربرد ناشناخته ساخته شد، اما کاوش‌های اواسط قرن بیستم، یک موزاییک رومی باستانی باقی‌مانده با آکانتوس تزئینات طوماری شکل را در زیر راهروی سمت راست کلیسای امروزی آشکار کرد.[۲] نخستین کلیسای پاپ مارک دیوارهایی از این سازه قبلی را در خود جای داد و دارای یک رواق جدید، سنگفرش‌های «opus sectile» و دیوارهای دارای «فرسکو» بود که قطعه کوچکی از آن که چندین اسب را به تصویر می‌کشد، و در زیر کلیسای امروزی باقی مانده است.[۲] The synod of Pope Symmachus in 499 records the church as Titulus Marci.[۳] احتمالاً سازه رومی باستانی قبلی در ابتدا اقامتگاهی متعلق به پاپ مارک بوده است که سپس در چند ماه اول پاپی خود، این ملک را به یک جماعت مسیحی هدیه داد.[۲] کاوش‌های باستان‌شناسی بیشتر رسوبات مرمر سوخته و خاکستر روی پیاده‌رو را نشان داد که شواهدی مبنی بر تخریب احتمالی کلیسای نخستین در آتش‌سوزی ارائه می‌دهد.

کلیسای دوم احتمالاً در نیمه دوم قرن ششم ساخته شد، اما فقدان شواهد باستان‌شناسی و سوابق مکتوب، تاریخ‌گذاری صحیح را دشوار می‌کند. کف کلیسا یک متر بالاتر از کف کلیسای اول قرار گرفته است، که احتمالاً برای محافظت از سازه در برابر سیل، که در روم قرون وسطی رایج بود. این کلیسای دوم از طرح طبقه کلیسای اول پیروی می‌کرد، تنها با اضافه کردن یک محوطه صندوق که شبستان را تقسیم می‌کرد و فضایی برای Schola Cantorum فراهم می‌کرد.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. Loomis, Louise Ropes (1916). The Book of the Popes (Liber pontificalis), Vol. 1: To the Pontificate of Gregory I. Columbia University Press. p. 72.
  2. 1 2 3 Krautheimer, Richard (1959). Corpus Basilicarum Christianarum Romae: The early Christian basilicas of Rome (IV-IX Cent.), Vol. 2. Vatican City: Pontificio Istituto di Archeologia Cristiana. pp. 216–247.
  3. Kirsch, Johann Peter (1918). Die römischen Titelkirchen im Altertum. Studien zur Geschichte und Kultur des Altertums ...9. Bd., 1. und 2. Hft. Paderborn: F. Schöningh. p. 8.

برای مطالعات آتی

پیوند به بیرون