کلیسای سن موریتیوس فرانکفورت
| کلیسای سن موریتیوس فرانکفورت | |
|---|---|
St. Mauritius | |
 نمای کلیسای نئوگوتیک سن موریتسیوس در شوانهایم فرانکفورت | |
  موقعیت بر روی نقشه ایالت هسن | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | فعال (کلیسای کاتولیک) |
| سبک معماری | نئوگوتیک (Gothic Revival) |
| موقعیت | فرانکفورت ام ماین، هسن، آلمان |
| مختصات | ۵۰°۰۵′۱۸″ شمالی ۰۸°۳۴′۴۴″ شرقی / ۵۰٫۰۸۸۳۳°شمالی ۸٫۵۷۸۸۹°شرقی |
| مستاجرین کنونی | محله مذهبی سن یاکوبوس فرانکفورت (St. Jakobus) |
| آغاز ساخت | ۱۸۹۹ میلادی |
| پایان | ۱۹۰۱ میلادی (تکمیل ساختار نئوگوتیک فعلی) |
| مشتری | جامعه کاتولیک شوانهایم |
| مالک | اسقف‌نشین لیمبورگ |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | جوزف دورمن |
| وبگاه | |
کلیسای سن موریتیوس (به آلمانی: St. Mauritius) یک کلیسای محلی متعلق به کلیسای کاتولیک رم به سبک نئوگوتیک است که در منطقهٔ شوانهایم در شهر فرانکفورت آم ماین واقع شده است.
این بنا به حوزهٔ کلیسایی سن یاکوبوس تعلق دارد؛ حوزه‌ای مذهبی که مسئولیت خدمات روحانی در مناطق شوانهایم، گلدشتاین، نیدرراد و همچنین فرودگاه فرانکفورت را بر عهده دارد.
تاریخچه
تاریخچهٔ کلیسای سن موریتیوس در منطقهٔ شوانهایم، پیوندی دیرینه با تاریخ شهر فرانکفورت دارد و سیر تحول آن را می‌توان در چهار دورهٔ زمانی خلاصه کرد:
- پایه‌گذاری (سال ۸۸۰ م): لوئی سوم (پادشاه جوان زاکسن)، کلیسای درباری خود در فرانکفورت (که امروزه با نام کلیسای جامع فرانکفورت شناخته می‌شود) را به یک صومعه تبدیل کرد. او در همین راستا، کلیسای کوچکی به نام «سن مارتین در دشت» را در منطقهٔ شوانهایم به عنوان یکی از قدیمی‌ترین واحدهای مذهبی منطقه زیر نظر این صومعه قرار داد.
- ارتقای جایگاه (سال ۱۵۵۷ م): در شوانهایم علاوه بر سن مارتین، کلیسای فرعی دیگری به نام «سن موریتیوس» نیز وجود داشت که ساختار آن در سال ۱۴۱۰ م توسعه یافته بود. در پی اختلافات مذهبی سال ۱۵۵۷ م، جایگاه این دو کلیسا تغییر کرد؛ کلیسای سن موریتیوس به عنوان کلیسای اصلی و محلی شهر ارتقا یافت و در نقطهٔ مقابل، بنای قدیمی سن مارتین کاملاً متروکه شد و مردم از سنگ‌های آن به عنوان معدن سنگ برای ساخت‌وسازهای دیگر استفاده کردند.
- صنعتی‌شدن و نیاز به بنای بزرگ‌تر (سدهٔ ۱۹ م): با آغاز دوران صنعتی‌شدن، جمعیت منطقهٔ شوانهایم به سرعت رشد کرد. بنای قدیمی سن موریتیوس دیگر فضای کافی برای جمعیت جدید شهر را نداشت.
- تصمیم به نوسازی (سال ۱۸۶۲ م): در پی این رشد جمعیت، مقامات مذهبی و شهری تصمیم گرفتند ساختمان قدیمی و کوچک سن موریتیوس را تخریب کنند و در همان محل، بنای جدید، بزرگ و باشکوهی (کلیسای نئوگوتیک امروزی) را پایه‌گذاری نمایند.
- ساخت و افتتاح بنای کنونی (۱۸۹۸–۱۹۰۱ م): عملیات ساخت بنای امروزی در ۲۲ سپتامبر ۱۸۹۸ م (مصادف با روز بزرگداشت سن موریتیوس) آغاز گردید. پس از دقیقاً سه سال کار ساخت‌وساز، این کلیسای تالاری به سبک نئوگوتیک در سال ۱۹۰۱ م به دست جوزف دورمان افتتاح شد. این بنای باشکوه ۴۷ متر طول دارد و ارتفاع برج آن به ۷۵ متر می‌رسد. فضای داخلی کلیسا گنجایش بسیار بالایی دارد و دارای ۸۸۰ صندلی و ۱۵۰۰ جایگاه ایستاده است[۱].
آثار هنری و کشفیات باستانی
این کلیسا آثار هنری دست‌ساز و برجسته‌ای را در خود جای داده است که مهم‌ترین آن‌ها یک محراب عالی چوبی (تکمیل‌شده در ۱۰ ژوئن ۱۹۰۶ م) است.
علاوه بر این، در سال ۲۰۰۱ م کشف بزرگی در این مکان صورت گرفت؛ سنگ‌نبشته‌ها و تندیس‌های ارزشمندی از «گروه تدفین مسیح» متعلق به دوران گوتیک متأخر (کمی پس از سال ۱۴۰۰ میلادی) از زیر خاک این محل کشف شد. این آثار که به عنوان قدیمی‌ترین مستندات سنگی منطقهٔ شوانهایم شناخته می‌شوند، پس از مرمت و بازسازی، از سال ۲۰۰۸ م در داخل فضای کلیسا به نمایش گذاشته شده‌اند[۲][۳].
نگارخانه
محراب اصلی
نمای درونی
_(4).jpg)
یادداشت‌ها و کتاب‌شناسی
منابع
- ↑ Bernhard Stuck: Auf immer neuen Wegen vorwärts gehen: 1901–2001. 100 Jahre St. Mauritiuskirche in Frankfurt am Main – Schwanheim. Verlag Henrich, Frankfurt, ISBN 978-3-921606-42-1, p. 190.
- ↑ «DenkXweb - Detailansicht». denkxweb.denkmalpflege-hessen.de. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Bernhard Stuck: Auf immer neuen Wegen vorwärts gehen: 1901–2001. 100 Jahre St. Mauritiuskirche in Frankfurt am Main – Schwanheim. Verlag Henrich, Frankfurt, ISBN 978-3-921606-42-1, p. 190.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «St. Mauritius (Frankfurt)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶.