کلیسای سن کاترین فرانکفورت
| کلیسای سن کاتارین | |
|---|---|
Katharinenkirche | |
![]() نمای کلیسای سن کاتارینن در میدان هاپتواخه فرانکفورت | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | فعال (کلیسای اصلی پروتستان شهر) |
| سبک معماری | باروک (با فضای داخلی سالنی متأثر از سبک گوتیک پسین) |
| موقعیت | ان دِر هاپتواخه (An der Hauptwache)، فرانکفورت ام ماین، هسن، آلمان |
| مختصات | ۵۰°۰۶′۴۸″ شمالی ۰۸°۴۰′۴۷″ شرقی / ۵۰٫۱۱۳۳۳°شمالی ۸٫۶۷۹۷۲°شرقی |
| مستاجرین کنونی | جامعه مذهبی سن کاتارینن فرانکفورت (St. Katharinengemeinde) |
| آغاز ساخت | ۱۶۷۸ (بنای اولیه یک بیمارستان و صومعه گوتیک متعلق به سده ۱۴ میلادی بود) |
| پایان | ۱۶۸۱ (تکمیل بنای اصلی باروک) / ۱۹۵۴ (پایان بازسازی پس از تخریب در جنگ جهانی دوم) |
| مشتری | شورای شهر فرانکفورت (کلیسای موقوفهای Dotationskirche) |
| مالک | شهر فرانکفورت (مالک بنا) / کلیسای پروتستان در هسن و ناساو |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | ملشیور هِسلر (Melchior Heßler) |
| وبگاه | |
کلیسای سن کاترین (به آلمانی: Katharinenkirche) بزرگترین کلیسای پروتستان در فرانکفورت آم ماین، آلمان است. این کلیسا یک کلیسای محلی در مرکز بخش قدیمی شهر و در نزدیکی یکی از مشهورترین میدانهای شهر، یعنی هاوپتواخه، واقع شده است. این بنا به سنت کاترین اسکندریه، از شهدای آغازین مسیحیت، تقدیم شده است.
ساختمان این کلیسا در سال ۱۶۸۱ به سبک باروک تکمیل شد. پس از آسیبهای شدیدی که در سال ۱۹۴۴ طی حملات هوایی متحدان در جنگ جهانی دوم به آن وارد گشت، در دههٔ ۱۹۵۰ با سبکی سادهتر بازسازی شد. مرمتهای دقیقتر در بخشهای بیرونی و داخلی، از جمله احیای نقاشیهای باروک اصلی که از جنگ جان سالم به در برده بودند، بین سالهای ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۵ انجام گرفت. برج ساعت و سقف کلیسا نیز در سال ۲۰۱۱ بهطور کامل بازسازی شدند.
کلیسای سن کاترین سنتی دیرینه به عنوان مرکز موسیقی کلیسایی دارد که پیشینهٔ آن به دوران مدیریت گئورگ فیلیپ تلمان بر موسیقی این شهر بازمیگردد. این مکان امروزه میزبان مجموعهای منظم از کنسرتها پیرامون ارگ ریگر است که در سال ۱۹۹۰ نصب شده است.
یادداشتها و کتابشناسی
منابع
مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «St. Catherine's Church, Frankfurt». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶.
