کلینت بروکس
کلینت بروکس | |
|---|---|
![]() | |
| زادهٔ | ۱۶ اکتبر ۱۹۰۶ |
| درگذشت | ۱۰ مه ۱۹۹۴ |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| تحصیلات | دانشگاه وندربیلت (بیای) دانشگاه تولین (امای) کالج اکستر، آکسفورد (بیای) |
| پیشه(ها) | نقد ادبی، فرهنگستان |
کلینت بروکس (انگلیسی: Cleanth Brooks؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۰۶ – ۱۰ مه ۱۹۹۴) منتقد ادبی، اهل ایالات متحده آمریکا و از رهروان نحلهٔ نقد نو بود. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۵ در دانشگاه ییل انگلیسی تدریس کرد. با رابرت پن وارِن دو درسنامهٔ پرنفوذ فهم شعر (۱۹۳۸) و فهم قصه (۱۹۴۳) را نوشت و با اثر دیگرش گلدان خوشساخت (۱۹۴۷) روش جهت بررسی ادبیات از طریق تحلیل ساختار درونی را معرفی ساخت که بر نقد ادبی در آمریکا در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ حاکم شد.
دو کتاب دربارهٔ لهجههای جنوبی آمریکا از دیگر تألیفات بروکس است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز و کمکهزینه گوگنهایم شده است.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Cleanth Brooks». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۴ فوریه ۲۰۲۵.
