کمیته آزادی ملی

کمیته آزادی ملی (ایتالیایی: Comitato di Liberazione Nazionale , CLN) یک سازمان چتر سیاسی و نماینده اصلی جنبش مقاومت ایتالیا بود که علیه نیروهای اشغالگر آلمان نازی و نیروهای فاشیست همدست جمهوری اجتماعی ایتالیا در طول اشغال ایتالیا توسط آلمان پس از آتش‌بس کاسیبیله می‌جنگید، در حالی که همزمان در طول جنگ داخلی ایتالیا علیه فاشیست‌های ایتالیایی می‌جنگید. این سازمان مقاومت ایتالیا را هماهنگ و هدایت می‌کرد و به کمیته مرکزی آزادی ملی که در رم مستقر بود و بعداً کمیته آزادی ملی شمال ایتالیا که در میلان مستقر بود، تقسیم می‌شد. کمیته آزادی ملی یک نهاد چند حزبی بود که اعضای آن با ضد فاشیسم خود متحد بودند.[۱][۲]

تاریخچه

CLN در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، پس از آتش‌بس ایتالیا و حمله آلمان به این کشور تشکیل شد. احزاب عضو آن عبارت بودند از حزب کمونیست ایتالیا، حزب سوسیالیست ایتالیا، حزب عمل، حزب دموکراسی مسیحی، حزب دموکرات کارگری و حزب لیبرال ایتالیا. با حمایت پادشاهی ایتالیا و متفقین جنگ جهانی دوم، کمیته آزادی ملی رسماً به عنوان نماینده جنبش مقاومت ایتالیا به رسمیت شناخته شد و چندین رهبر داشت که به صورت زیرزمینی در ایتالیای اشغالی آلمان فعالیت می‌کردند.

تشکل‌های حزبی تحت کنترل کمیته آزادی ملی عمدتاً به سه گروه اصلی تقسیم می‌شدند: تیپ‌های کمونیست گاریبالدی، تیپ‌های عدالت و آزادی حزب عمل، و تیپ‌های سوسیالیست ماتئوتی. گروه‌های کوچک‌تر شامل پارتیزان‌های کاتولیک و سلطنت‌طلب بودند. واحدهای حزبی دیگری نیز وجود داشتند که در کمیته آزادی ملی نماینده‌ای نداشتند، از جمله تیپ‌های مایلا و تشکل‌های آنارشیستی، جمهوری‌خواه و تروتسکیست.[۳]

کمیته آزادی ملی از زمان آزادسازی رم در ژوئن ۱۹۴۴ تا انتخابات عمومی ایتالیا در سال ۱۹۴۶، که اولین انتخابات عمومی پس از جنگ بود، دولت‌های ایتالیا را رهبری کرد. پس از آنکه پیش از انتخابات ۱۹۴۶ از تمام وظایف خود محروم شد، در سال ۱۹۴۷ منحل شد.[۴]

ترکیب

مهمانی ایدئولوژی اصلی رهبر
دموکراسی مسیحی دموکراسی مسیحی آلچیده د گاسپری
حزب سوسیالیست ایتالیا سوسیالیسم دموکراتیک پیترو ننی
حزب کمونیست ایتالیا کمونیسم پالمیرو تولیاتی
حزب لیبرال ایتالیا لیبرالیسم مانلیو بروسیو
حزب اقدام سوسیالیسم لیبرال فروچیو پاری
حزب دموکرات کارگر سوسیال دموکراسی ایوانوئه بونومی

صندلی‌ها

خانه دوره صندلی‌ها
شورای ملی ۵ آوریل ۱۹۴۵ – ۲۴ ژوئن ۱۹۴۶
۲۲۷ از ۴۳۰
مجلس مؤسسان ۲۵ ژوئن ۱۹۴۶ – ۱ ژوئن ۱۹۴۷
۵۰۳ از ۵۵۶

منابع

  1. ↑ Delle Piane, Ilario (1948). "Comitato di Liberazione Nazionale (abbreviato CNL)". Enciclopedia Italiana (به ایتالیایی). Vol. II Appendice. Rome: Italian Encyclopedia Institute. Retrieved 3 October 2023.
  2. ↑ "Comitato di Liberazione Nazionale – CLN" (به ایتالیایی). ANPI. 25 December 2010. Archived from the original on 17 November 2015. Retrieved 3 October 2023.
  3. ↑ Casati, Davide; Jampaglia, Claudio (21 April 2015). "Il Cln, spiegato bene: che cosa era il Comitato di Liberazione nazionale". Corriere della Sera (به ایتالیایی). ISSN 2499-0485. Retrieved 3 October 2023.
  4. ↑ "CLN". Dizionario di Storia (به ایتالیایی). Rome: Italian Encyclopedia Institute. 2010. Retrieved 3 October 2023.

کتابشناسی