کنسرواتوار میلان
| Milan Conservatory Conservatorio di Milano | |
|---|---|
 | |
| آدرس | |
Via Conservatorio, 12 Milan ایتالیا | |
| مختصات | ۴۵°۲۷′۵۴″ شمالی ۹°۱۲′۱۳″ شرقی / ۴۵٫۴۶۵۰۰°شمالی ۹٫۲۰۳۶۱°شرقی |
| اطلاعات | |
| نام پیشین | Conservatorio di Musica "Giuseppe Verdi" |
| گونه | Music school |
| تأسیس | 1807 |
| زبان | Italian |
| وبگاه | consmilano |
«کنسرواتوار میلان» که با نامهای «کنسرواتوار میلان» و «کنسرواتوار جوزپه وردی» نیز شناخته میشود، یک کالج موسیقی در میلان، ایتالیا است.
تاریخچه
%252C_cortile%252C_ex_chiostro_di_Santa_Maria_della_Passione_01.JPG)
این هنرستان با فرمان سلطنتی سال ۱۸۰۷ در میلان، پایتخت پادشاهی ایتالیا ناپلئونی تأسیس شد. سال بعد با مکانی در صومعههای [[معماری باروک]|باروک]] کلیسای سانتا ماریا دلا پاسیونه افتتاح شد. در ابتدا هجده دانشآموز شبانهروزی، از جمله دانشآموزان هر دو جنس، در آن مشغول به تحصیل بودند. امروزه این بزرگترین مؤسسه آموزش موسیقی در ایتالیا است.[۱].
| Conservatorio di Milano | |
| نوع | Public conservatory |
|---|---|
| بنیانگذاری شده | 1807–1808 |
| موقعیت | Milan، Italy |
| وبگاه | |
Conservatorio di Musica "Giuseppe Verdi" di Milano یکی از برجستهترین و قدیمیترین مؤسسات آموزش عالی موسیقی در ایتالیا و اروپا است. این مرکز در سالهای ۱۸۰۷ تا ۱۸۰۸ و همزمان با اصلاحات فرهنگی عصر ناپلئون بنا شد و در طول دو قرن فعالیت خود نقش مهمی در شکلدهی به سنت موسیقی ایتالیا ایفا کرده است.
تاریخچه
تأسیس کنسرواتوار میلان در اوایل قرن نوزدهم و با هدف ایجاد نهادی رسمی برای آموزش موسیقی در ایتالیا انجام شد. هرچند جوزپه وردی، که بعدها نام او بر این مؤسسه نهاده شد، در جوانی در آزمون ورودی پذیرفته نشد، اما آثار و نفوذ او بخش مهمی از هویت فرهنگی این مرکز را شکل میدهد.
در گذر زمان، کنسرواتوار تبدیل به یکی از مهمترین مراکز پرورش آهنگسازان، رهبران ارکستر، خوانندگان اپرا و نوازندگان حرفهای شد.
موقعیت و امکانات
ساختمان اصلی کنسرواتوار در مرکز شهر میلان و در نزدیکی تئاتر لا اسکالا قرار دارد. این نزدیکی باعث ارتباط عمیق میان محیط آموزشی کنسرواتوار و فضای حرفهای موسیقی شهر شده است.
یکی از مهمترین فضاهای کنسرواتوار، Sala Verdi است؛ سالنی بزرگ با آکوستیک حرفهای که محل برگزاری کنسرتها، فستیوالها و اجراهای دانشجویی و بینالمللی است.
کتابخانه و آرشیو کنسرواتوار یکی از غنیترین مجموعههای منابع پژوهشی موسیقی در ایتالیاست و شامل اسناد تاریخی، دستنوشتهها و مجموعه گستردهای از آثار موسیقایی است.
برنامههای آموزشی
ساختار آموزشی کنسرواتوار مطابق با استانداردهای اروپایی طراحی شده و شامل دورههای زیر است:
- دورههای سهساله Academic Level I (معادل کارشناسی)
- دورههای دوساله Academic Level II (معادل کارشناسی ارشد)
- دورههای تخصصی پیشرفته و دورههای آزاد
- برنامههای ویژه برای استعدادهای جوان
پذیرش دانشجویان از طریق آزمون ورودی، ارزیابی مهارتی و مصاحبه تخصصی انجام میشود. کنسرواتوار همچنین میزبان تعداد زیادی از دانشجویان بینالمللی است و از طریق دفتر بینالملل خود روند پذیرش و برنامههای تبادل دانشجو را مدیریت میکند.
رشتهها و فعالیتها
حوزههای آموزشی کنسرواتوار شامل آهنگسازی، رهبری ارکستر، موسیقیشناسی، سازهای کلاسیک، پیانو، آواز اپرا، موسیقی الکترونیک، و تکنیکهای ضبط و تولید صوت است. این تنوع گسترده، کنسرواتوار را به مرکزی چندوجهی برای آموزش موسیقی تبدیل کرده است.
کنسرواتوار همچنین با برگزاری مسترکلاسها، ورکشاپها، پروژههای میانرشتهای و اجراهای پژوهشمحور، نقش فعالی در صحنه موسیقی معاصر دارد.
همکاریهای بینالمللی
این مؤسسه با شبکهای از کنسرواتوارها، دانشگاهها و ارکسترهای اروپایی همکاری دارد و بهویژه از طریق برنامههای تبادل دانشجویی مانند Erasmus فرصتهای آموزشی گستردهای برای دانشجویان فراهم میکند.
فارغ التحصلان و دانشکده ها
در تاریخ 200 ساله خود، این کنسرواتوار برخی از برجستهترین موسیقیدانان و رهبران ارکستر ایتالیا از جمله فاوستو رومیتلی، اسکار بیانکی، لوکا فرانچسکونی، استفانو گرواسونی، [[مارکو استروپا]، [اینیتی]، [اینیتی]، [اینیتی]، [[نیتی]، کام، [[مارکو استروپا]، [اینیتی]، کام را آموزش داده است. آمیلکاره پونکیلی، آریگو بویتو، جیووانی بوتسینی، آلفردو کاتالانی، ریکاردو شایلی، آملیتا گالی کورچی، ویتوریو جیانینی، [[رونویی]، [[سیپیونه گوی]، [[رونویی]، [[رونویِه گو] ماسکانی]]، جیان کارلو منوتی، فرانسیسکو میگنونه، ریکاردو موتی، کورکن عالمشاه، ایتالو مونتِمزی، فلیسیانو استرپونی، آلچئو گالیرا، آرتورو بندتی میکل آنجلی، [[جوزپه آندالورو]، [[مارینیو]، پولینی]]، لودویکو اینائودی، آنتونینو فولیانی، ویتوریو پاریسی، ریکاردو سینیگاگلیا، انریکه مازولا، جیاناندریا نوسدا و کلودیو آبادو. از دیگر شاگردان برجسته میتوان به آهنگسازان مارگریت زیمرمن، آلفردو آنتونینی،[۲] و آلساندرو سولبیاتی، و خوانندگان فلورین سزار اوآتو و پائولو آندرهآ دی پیترو اشاره کرد.
در میان اساتید پیشین آن می توان به معلمان معروف صدا فرانچسکو لامپرتی و پسرش جیوانی باتیستا لامپرتی اشاره کرد. رتبه بندی در میان اساتید برجسته ای که در کنسرواتوار میلان تدریس کرده اند عبارتند از: جورجو باتیستلی، فرانکو دوناتونی، لورنزو فررو، ریکاردو موتی، انریکو پولو، آمیلکاره پونکیلی، [[[Saldorati Quadore]]]، [[[Saldorobialess]]].
دبیرستان
هنرستان موسیقی «Liceo Musica e coreutico|Liceo Musicale]]» برای دانشآموزان دوره متوسطه در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد. در سال ۱۹۸۱، این هنرستان همکاری آزمایشی خود را با وزارت آموزش آغاز کرد. مرحله آزمایشی در سال 2010 به پایان رسید، زمانی که به "ad ordinamento" تبدیل شد.[۳]<web>[۴]
پانویس
- ↑ "وبسایت رسمی" (به ایتالیایی). Conservatorio "Giuseppe Verdi" di Milano. Archived from the original on 4 December 2015. Retrieved 13 January 2016. (در منوی کشویی Conservatorio)
- ↑ "آلفردو آنتونینی". IMDb. Archived from the original on 16 February 2017. Retrieved 15 April 2018.
- ↑ "Presentazione". Istituto Omnicomprensivo Musicale Statale di Milano110access. Archived from the original on 11 January 2016.
{{cite web}}: Cite has empty unknown parameter:|1=(help) - ↑ {ci |url=http://www.consmilano.it/it/didattica/liceo-musicale |title=Il liceo musicale G. Verdi di Milano |ناشر=کنسرواتوریو "جوزپه وردی" میلان |زبان=آن |تاریخ دسترسی=۱۳ ژانویه ۲۰۱۶ |تاریخ بایگانی=۵ فوریه ۲۰۲۰ |آرشیو-آدرس=https://web.archive.org/web/20200205094406/http://www.consmilano.it/it/didattica/liceo-musicale |آدرس-وضعیت=زنده }}
پیوند به بیرون
- وبگاه رسمی
- Touring club italiano (1998), "Il conservatorio di musica Giuseppe Verdi", Milano, Guida d'Italia, Touring Editore, p. 337, ISBN 978-88-365-1249-2