کنوانسیون استکهلم برای آلاینده‌های آلی دیرپا
| بخشی از |
| آلودگی |
|---|
 |
|
کنوانسیون استکهلم برای آلاینده‌های آلی دیرپا (به انگلیسی: Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants)، یک معاهده بین‌المللی زیست‌محیطی است که در ۲۲ مه ۲۰۰۱ در استکهلم امضا شد و از ۱۷ می ۲۰۰۴ لازم‌الاجرا شد و هدف آن حذف یا محدود کردن تولید و استفاده از آلاینده‌های آلی دیرپا (POPs) است.[۱]
تاریخچه
شورای حکام برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۵، خواستار اقدام جهانی در باره آلاینده‌های آلی دیرپا شد. شورا این مواد را تحت عنوان "مواد شیمیایی که در محیط زیست باقی می‌مانند و از طریق شبکه غذایی تجمع زیستی پیدا می‌کنند و بر سلامت انسان و محیط زیست آثار خطرناکی دارند تعریف کرد تا بشود تولید این مواد را کنترل و محدود کرد. متعاقبا «مجمع بین دولتی ایمنی شیمیایی» و «برنامه بین‌المللی ایمنی شیمیایی» ارزیابی از ۱۲ آلاینده خطرناک، معروف به دوازده آلاینده کثیف را تهیه کردند.
اعضای این کنوانسیون تا سپتامبر ۲۰۲۲، تعداد ۱۸۶ عضو شامل ۱۸۵ کشور و اتحادیه اروپا بودند. از جمله کشورهای قابل توجه که این کنوانسیون را تصویب نکرده‌اند شامل ایالات متحده، اسرائیل و مالزی می‌باشند.
کنوانسیون استکهلم در قانون EU شماره ۸۵۰/۲۰۰۴ به تصویب رسید[۲] و در سال ۲۰۱۹، قانون اخیر با قانون (EU) ۲۰۱۹/۱۰۲۱ جایگزین شد.[۳]
منابع
- ↑ Lallas, Peter L. (2001). "The Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants". American Journal of International Law (به انگلیسی). 95 (3): 692–708. doi:10.2307/2668517. ISSN 0002-9300. JSTOR 2668517. S2CID 144521094.
- ↑ "REGULATION (EC) No 850/2004 OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL of 29 April 2004 on persistent organic pollutants and amending Directive 79/117/EEC". Europa (web portal). Retrieved 12 April 2018.
- ↑ "REGULATION (EU) 2019/1021 OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL of 20 June 2019 on persistent organic pollutants (recast)". Europa (web portal). 25 June 2019. Retrieved 27 September 2019.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ liv ۱۴۰۱.