کنیس موسباچنسیس
| کنیس موسباچنسیس | |
|---|---|
![]() | |
| جمجمهای از وورزبورگ-شالکزبرگ آلمان | |
![]() | |
| بازسازی تصویری از پیکر | |
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | پستانداران |
| راسته: | گوشتخوارسانان |
| تیره: | سگان |
| سرده: | سگها (سرده) |
| گونه: | †C. mosbachensis |
| نام دوبخشی | |
| †Canis mosbachensis Soergel, 1925[۱] | |
| زیرگونهی ممکن | |
|
Canis mosbachensis variabilis Pei, 1934[۲] | |
کنیس موسباچنسیس (به لاتین: Canis mosbachensis) گونهای گرگ منقرض شده است که از اواخر پلیستوسن اولیه تا پلیستوسن میانی، در حدود 1.4 میلیون[۳] تا 400 هزار سال پیش، در اروپا ساکن بود.[۴] بهطور گسترده تصور میشود که کنیس موسباچنسیس از گونهی قدیمیتر کنیس اتروسکوس (Canis etruscus) منشأ گرفته و جد گرگ خاکستری امروزی (Canis lupus) است.[۵] و برخی آن را زیرگونهای از گرگ به نام گرگ موسباچنسیس (Canis lupus mosbachensis) میدانند. تمایز ریختشناسی بین C. mosbachensis و C. lupus از نظر تاریخی مبهم بوده است، و انتساب فسیلها به C. mosbachensis یا به C. lupus در حدود زمان گذار نیز بین این دو گونه مبهم است.[۴]
طبقهبندی زیستی
گونهی کنیس موسباچنسیس توسط سورگل در سال ۱۹۲۵ بر پایهی مجموعهای از بقایا که در موسباخ آلمان یافت شده بود، نامگذاری شد. بعدها مشخص شد که گونهی دیگری از سگسانان به نام Xenocyon lycaonoides نیز در همان محل حضور داشته، بنابراین بقایای یافتشده در موسباخ را نمیتوان صرفاً به دلیل تعلق به سگسانان به کنیس موسباچنسیس نسبت داد. نبود نمونهی تیپ و نبود توصیف دقیق از برخی بقایای موسباخ موجب ابهام در تعریف دقیق کنیس موسباچنسیس شده است. مطالعات توصیفی دقیقتر توسط سوتنیکووا بر روی مواد بهدستآمده از محوطهی اواخر پلیستوسن آغازین در اونترماسفلد آلمان، مبنای مستحکمتری برای تشخیص این گونه فراهم کرد. پژوهشهای بعدی در مکانهای دیگر رابطهی نزدیک میان C. mosbachensis و گرگ امروزی C. lupus را آشکار کرد. پستاندارانشناسانی مانند اریش تنیوس، بیورن کورتن، آنری دو لوملی، و آلن آرژان معتقدند که C. mosbachensis باید بهعنوان زیرگونهای از گرگ خاکستری در نظر گرفته شود و نام C. lupus mosbachensis به آن اطلاق گردد.[۶] اما برخی پژوهشگران دیگر با این نظر مخالفاند و کنیس موسباچنسیس را گونهای مستقل میدانند.[۶]
گرگ موسباچنسیس در بازهی زمانی بین Canis etruscus از دورهی پلیستوسن آغازین و گرگ مدرن C. lupus وجود داشته است. تبارشناسی پذیرفتهشدهای وجود دارد که گرگ کنونی C. lupus از C. etruscus و سپس از C. mosbachensis مشتق شده است. با این حال، برخی پژوهشگران رابطهی کالبدشناختی واضحی بین C. mosbachensis و C. etruscus نمیبینند، بلکه C. mosbachensis را مشابهتر به C. arnensis میدانند و ویژگیهای اندازه و دندانی آن را نزدیکتر به یک شغال همهچیزخوار میدانند.
در سال ۲۰۱۰، مطالعهای نشان داد که تنوع گروه Canis از پایان پلیستوسن آغازین تا میانه کاهش یافت و در اوراسیا به دو نوع گرگ محدود شد: گرگهای کوچک گروه C. mosbachensis–C. variabilis که اندازهای مشابه گرگ هندی امروزی (Canis lupus pallipes) داشتند، و گرگهای بزرگ فوقگوشتخوار Canis (Xenocyon) lycaonoides که از نظر اندازه به گرگ خاکستری شمالی امروزی شباهت داشتند.
با ادامهی فرگشت، گرگها بزرگتر میشوند. پستاندارانشناس رونالد نواک پیشنهاد کرد که C. mosbachensis نیای گرگهای اوراسیایی و آمریکای شمالی بوده است؛ بهطوریکه یکی از جمعیتهای C. mosbachensis به آمریکای شمالی مهاجرت کرده و در پی یخبندانهای بعدی منزوی شده و در آنجا به C. rufus تبدیل شده است. جمعیت دیگر در اوراسیا باقی مانده و به C. lupus فرگشت یافته که سپس به آمریکای شمالی نیز مهاجرت کرده است.
آخرین نمونهی C. mosbachensis در اروپا به ۴۵۶ تا ۴۱۶ هزار سال پیش بازمیگردد، اما نمونههایی در جنوب انگلستان یافت شده که ممکن است مربوط به دورههای زمانی MIS 11 تا 9 باشند.
در سال ۲۰۲۲، کایوس دیتریش زیرگونهی جدیدی به نام Canis lupus bohemica را برای بقایای یافتشده در غار خفاشها نزدیک سربسکو در بوهم مرکزی، جمهوری چک، پیشنهاد کرد که به حدود ۸۰۰٬۰۰۰ سال پیش بازمیگردند.
منابع
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامsoergel1925وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامpei1934وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Bartolini Lucenti, Saverio; Alba, David M.; Rook, Lorenzo; Moyà-Solà, Salvador; Madurell-Malapeira, Joan (April 2017). "Latest Early Pleistocene wolf-like canids from the Iberian Peninsula". Quaternary Science Reviews (به انگلیسی). 162: 12–25. Bibcode:2017QSRv..162...12B. doi:10.1016/j.quascirev.2017.02.023.
- 1 2 Iurino, Dawid A.; Mecozzi, Beniamino; Iannucci, Alessio; Moscarella, Alfio; Strani, Flavia; Bona, Fabio; Gaeta, Mario; Sardella, Raffaele (2022-02-25). "A Middle Pleistocene wolf from central Italy provides insights on the first occurrence of Canis lupus in Europe". Scientific Reports (به انگلیسی). 12 (1): 2882. Bibcode:2022NatSR..12.2882I. doi:10.1038/s41598-022-06812-5. ISSN 2045-2322. PMC 8881584. PMID 35217686.
- ↑ Bartolini Lucenti, Saverio; Bukhsianidze, Maia; Martínez-Navarro, Bienvenido; Lordkipanidze, David (2020-05-15). "The Wolf From Dmanisi and Augmented Reality: Review, Implications, and Opportunities". Frontiers in Earth Science. 8: 131. Bibcode:2020FrEaS...8..131B. doi:10.3389/feart.2020.00131. ISSN 2296-6463.
{{cite journal}}:|hdl-access=requires|hdl=(help) - 1 2 Iurino, Dawid A.; Mecozzi, Beniamino; Iannucci, Alessio; Moscarella, Alfio; Strani, Flavia; Bona, Fabio; Gaeta, Mario; Sardella, Raffaele (2022-02-25). "A Middle Pleistocene wolf from central Italy provides insights on the first occurrence of Canis lupus in Europe". Scientific Reports (به انگلیسی). 12 (1): 2882. Bibcode:2022NatSR..12.2882I. doi:10.1038/s41598-022-06812-5. ISSN 2045-2322. PMC 8881584. PMID 35217686.
- Biochronologie et grands mammifères au Pléistocène moyen et supérieur en Europe occidentale : l’apport des Canidés, des Ursidés et des Carnivores en general Argant, A. Quartenair vol. 20/4 | 2009 : Biochronologie et Grands Mammifères [Biochronology and large mammals of the Middle and the Upper Pleistocene in Western Europe: the contribution of ursids, canids and of carnivores in general]
- Cajus G. Dietrich (2022). "Eurasian Grey and White wolf ancestors—800,000 years evolution, adaptation, pathologies and European dog origins". Acta Zoologica. Wiley. 105 (1): 2–37. doi:10.1111/azo.12451.
- Garrido, Guiomar; Arribas, Alfonso (2008). "Canis accitanus nov. sp., a new small dog (Canidae, Carnivora, Mammalia) from the Fonelas P-1 Plio-Pleistocene site (Guadix basin, Granada, Spain)". Geobios. 41 (6): 751–761. Bibcode:2008Geobi..41..751G. doi:10.1016/j.geobios.2008.05.002.
- Hu, C. & Qi, T. (1978). Gongwangling Pleistocene mammalian fauna of Lantian, Shaanxi. Paleontologia Sinica, Whole Series no. 155, New Series C no. 21. Geological Survey of China, Beijing. pp. 1–64. Cited in S. Olsen 1985
.jpg)
