کودکستان‌های ایران

۷ میلیون کودک زیر ۶ سال در ایران وجود دارد. تا پایان برنامه چهارم توسعه (تا پایان سال ۱۳۸۸)، شمار کودکان زیر ۶ سال تحت پوشش مهدهای کودک باید به ۲۰ درصد برسد.^[۱] از جمعیت ۷ میلیونی کودکان ۴ میلیون واجد شرایط (سن مناسب و غیره) ورود به مهد کودک هستند. در سال ۱۳۸۶ تعداد مهدها با افزایش ۱۵ درصدی نسبت به سال پیش از آن به رقم ۱۲٬۰۰۰ باب و دربرگیرنده ۷۰۰٬۰۰۰ کودک (یک ششم جمعیت واجد شرایط) رسید و در پایان سال ۱۳۸۷ با همکاری وزارت تعاون و راه‌اندازی شرکت‌های تعاونی مهدکودک تعداد مهدها ۱۰۰٪ افزایش خواهد یافت که نشان‌دهنده این است که تعداد مهدهای کودک به سرعت در حال افزایش است.^[۲] شایان ذکر است که که هم‌اکنون ۹۵ درصد کودکان زیر ۶ سال کشورهای پیشرفته دنیا تحت پوشش خدمات آموزش پیش از دبستان قرار دارند. از طرف دیگر ثابت شده‌است که هزینه برای کودکان بسیار برگشت‌پذیر است به‌طوری‌که ۱ دلار سرمایه‌گذاری برای کودک ۷ دلار بازدهی در بزرگسالی در پی دارد.^[۱]

هم‌اکنون تعداد زیادی از مهد کودک‌های کشور از طریق شبکه گسترده مهدهای کودک الکترونیک ایران به صورت اینترنتی به ارائه خدمات می‌پردازند و بقیه مهد کودک‌ها نیز در آینده به این شبکه می‌پیوندند.^[۳]

کیفیت مهدهای کودک با توجه به مربیان آموزشی و نوع آموزشی که به کودکان داده می‌شود متفاوت است. برخی از مهدهای کودک آموزشهای خود را در دو زبان به کودکان ارائه می‌کنند.^[۴] قرار است (خبر مربوط به ۱۳۸۶) با اجرای طرح ارزیابی و ارتقای کیفیت مهدهای کودک که بر اساس عملکرد آن‌ها این طرح صورت می‌گیرد، مهدهای کودک به مهدهای سه و دو و یک ستاره تقسیم شوند. به دلیل آن که بیش از ۹۰ درصد از مهدهای کودک خصوصی هستند، هدف اصلی از این طرح، ایجاد رقابت در ارتقای سطح کیفیت خدمات است.^[۵] دیگر این‌که در راستای اجرای اصل ۴۴ مراکز پیش‌دبستانی و مهدهای کودک دولتی به بخش خصوصی واگذار می‌شوند.^[۶]