کولاتیا

کولاتیا (به لاتین: Collatia) از شهرهای لاتیوم وِتوس و نزدیک به روم بود که در انتهای جاده‌ی کولاتیا^{[یادداشت ۱]} قرار داشت. از یافته‌های باستان‌شناسی‌ اخیر برمی‌آید که این شهر در لا روستیکا،^{[یادداشت ۲]} از نواحی شهر رم، واقع بوده است.

استرابون نوشته که کولاتیا در حدود سی استادیا از شهر روم فاصله داشته است.^[۱] این شهر احتمالاً از مستعمره‌های آلبالونگا بوده که شاهْ سیلویوس^{[یادداشت ۳]} تأسیسش کرده.

طبق آنچه تیتوس لیویوس در کتاب از پیدایش روم آورده، در عهد پادشاهی روم و سلطنت لوکیوس تارکوئینیوس پریسکوس، رومیان این شهر را از سابینان ستاندند، و شاه برادرزاده‌ی خویش، اگریوس، را به مدیریت آن گماشت.^[۲] در این شهر پسر اگریوس، لوکیوس تارکوئینیوس کولاتینوس، به‌دنیا آمد، و همو بود که با لوکیوس یونیوس بروتوس نخستین کنسول جمهوری روم شد؛ همسرش نیز لوکرتیا نام بود که سکستوس تارکوئینیوس، پسر پادشاه، در همین شهر بر او تجاوز کرد، و او خود را کُشت. بروتوس و کولاتینوس جنازه‌ی زن را به میدان مرکزی کولاتیا بردند، و بروتوس از حضار خواست تا بر سکستوس و بر پادشاهی تارکوئینیان بشورند و انتقام بکشند. سپس با انقلابیان به روم درآمد و همین خواهش را از اهالی روم نیز کرد، تا ایشان نیز شوریدند و تارکوئینیان را بیرون انداختند و جمهوری روم را تأسیس کردند.^[۳]

سکستوس پومپیئوس فستوس،^{[یادداشت ۴]} دستوردان رومی، دو اطلاع جالب درباب ریشه‌ی کلمه‌ی «کولاتیا» داده است. اول اینکه مکانی بوده است که ثروت‌ها و پس‌ماندهای شهرهای متروک را به آنجا می‌بردند و جمع می‌کردند، و اسمش مشتق از collatus لاتین است که خود نیز صفت مفعولی فعل confero به‌معنای «اندوختن، انباردن» است. دوم اینکه جاده‌ی کولاتیا از آن می‌گذشت.^[۴]

در گذشته، می‌پنداشتند که کولاتیا متناظر با لونگتسا،^{[یادداشت ۵]} یکی از نواحیِ شرقیِ شهر رم کنونی، است. لیکن بعدها با کاوش‌های باستان‌شناسی موقع دقیق آن را نزدیک یکی دیگر از نواحی شهر رم به‌نام لا روستیکا دانستند.^[۵]

• تجاوز به لوکرتیا
• اتروریا
• سوئسا پومتیا
• اسپوریوس لوکرتیوس تری‌کیپیتینوس
• پوبلیوس والریوس پوبلیکولا

• لیویوس، تیتوس؛ از پیدایش روم؛ ج۲.
• استرابون؛ جغرافیا؛ ج۵.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Collatia». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای ایتالیایی، بازبینی‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴.