کومسومولسکایا پراودا

کومسومولسکایا پراودا
	نخستین شماره در ۲۴ مه ۱۹۲۵
نوع	روزنامه
قطع	روزنامه نیم‌قطع
صاحب(ـان) امتیاز	مدیا پارتنر
ناشر	انتشارات کومسومولسکایا پراودا
سردبیر	اولسیا نوسوواd
بنیان‌گذاری	۲۴ مه ۱۹۲۵
زبان	روسی
دفتر مرکزی	مسکو، استاری پتروفسکو-رازوموفسکی، ساختمان ۱/۲۳
کشور	اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۲۵–۱۹۹۱); روسیه (۱۹۹۱–اکنون)
شمارگان	۶۶۰٬۰۰۰ (مارس ۲۰۰۸)
شاپا	۰۲۳۳-۴۳۳X
وبگاه	www.kp.ru

کومسومولسکایا پراودا (به روسی: Комсомольская правда؛ به معنای «حقیقت کومسومول») یک روزنامهٔ روسی در قالب روزنامه نیم‌قطع است^[۱] که در سال ۱۹۲۵ بنیاد نهاده شد.^[۲] نام این روزنامه به روزنامهٔ رسمی اتحاد شوروی، یعنی پراودا (حقیقت)، اشاره دارد.

پیشینه و ویژگی‌ها

تمبر پستی اتحاد شوروی به مناسبت ۵۰ سالگی انتشار «کومسومولسکایا پراودا»

در دوران شوروی، کومسومولسکایا پراودا روزنامه‌ای سراسری در اتحاد جماهیر شوروی و ارگان رسمی کمیته مرکزی کومسومول بود. این روزنامه پیرو تصمیم سیزدهمین کنگرهٔ حزب کمونیست روسیه (بلشویک) تأسیس شد و نخستین شمارهٔ آن در ۲۴ مه ۱۹۲۵^[۳] با تیراژ ۳۱٬۰۰۰ نسخه منتشر گردید.

این روزنامه کار خود را به عنوان ارگان رسمی کومسومول، یعنی شاخه جوانان حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، آغاز کرد. از این رو، مخاطبان هدف آن همان گروه سنی ۱۴ تا ۲۸ سالِ سازمان مادر بودند و در ابتدا بر مقالات علمی و ماجراجویی با رویکرد ترویج ارزش‌های حزب تمرکز داشت. در این دوره، روزنامه دو بار نشان پرچم سرخ کار (در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۷) و همچنین نشان لنین (۱۹۳۰)، نشان انقلاب اکتبر (۱۹۷۵) و نشان جنگ میهنی (۱۹۴۵) را دریافت کرد.

بزرگ‌ترین مالک این روزنامه سرگی رودنوف، فرزند بنیان‌گذار گروه رسانه‌ای بالتیک است که به صورت غیرمستقیم کنترل ۴۵ درصد آن را در اختیار دارد.^[۴] تا سال ۲۰۱۱، مالکیت آن در اختیار «مدیا پارتنر» بود که خود متعلق به گروه «ای‌اس‌ان» (Евросевернефть)، یک شرکت انرژی به رهبری گریگوری برزکین، بود.^[۵] در دسامبر ۲۰۰۰، شرکت رسانه‌ای نروژی آمدیا ۲۵ درصد به علاوهٔ یک سهم از این روزنامه را خریداری کرد.^[۶] این نشریه در قالب نیم‌قطع توسط «انتشارات کومسومولسکایا پراودا» به چاپ می‌رسد.^[۷]

کومسومولسکایا پراودا در سال ۱۹۹۰ با فروش روزانه نزدیک به ۲۲ میلیون نسخه به بالاترین تیراژ خود دست یافت.^[۸] طبق گزارش کمیسیون اروپا، این روزنامه به عنوان روزنامهٔ محبوب ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، توصیف شده است.^[۹] در سال ۲۰۰۱، این نشریه نهمین روزنامهٔ برتر اروپا با تیراژ ۷۸۵٬۰۰۰ نسخه بود.^[۷] همچنین در سال ۲۰۰۶، با تیراژ روزانه بین ۷۰۰٬۰۰۰ تا ۳٫۱ میلیون نسخه، پرفروش‌ترین روزنامه در روسیه به‌شمار می‌رفت.^[۱]

در ژانویه ۲۰۱۵، مقاله‌ای در صفحهٔ اول این روزنامه ادعا کرد که ایالات متحده در تیراندازی در دفتر شارلی ابدو دست داشته است.^[۱۰]

در سپتامبر ۲۰۲۲، ولادیمیر سونگورکین، سردبیر این روزنامه درگذشت. علت رسمی مرگ سکتهٔ مغزی اعلام شد،^[۱۱] اما این اتفاق در میان مجموعه‌ای از مرگ‌های مشکوک فعالان اقتصادی و روزنامه‌نگاران روسی از سال ۲۰۲۲ به بعد رخ داد.^[۱۲] در دسامبر ۲۰۲۳ نیز جسد معاون سردبیر این روزنامه در آپارتمانش در مسکو پیدا شد.^[۹]

سردبیران

سردبیران این روزنامه به ترتیب زمانی معکوس عبارتند از:

از ۲۰۲۲ – اولسیا نوسووا
۱۹۹۷–۲۰۲۲ – ولادیمیر نیکولایویچ سونگورکین
۱۹۹۵–۱۹۹۷ – ولادیمیر پتروویچ سیمونوف
۱۹۸۸–۱۹۹۵ – ولادیسلاو الکساندرویچ فرونین
۱۹۸۱–۱۹۸۸ – گنادی سلزنیوف
۱۹۷۳–۱۹۷۸ – لِو کنستانتینوویچ کورنِشوف
۱۹۶۵–۱۹۷۳ – بوریس دمیتریویچ پانکین
۱۹۵۹–۱۹۶۵ – یوری پتروویچ ورونوف
۱۹۵۷–۱۹۵۹ – الکسی ایوانویچ آژوبی
۱۹۵۰–۱۹۵۷ – دمیتری پتروویچ گوریونوف
۱۹۲۵ – الکساندر سلپکوف

روزنامه‌نگاران برجسته

وسوولود کوکوشکین، خبرنگار ورزشی و هاکی روی یخ
دمیتری استشین، خبرنگار جنگ
الکساندر کوتس، خبرنگار جنگ
داریا اسلامووا، ستون‌نویس و خبرنگار ویژه
اولگ کاشین، خبرنگار ویژه

نشریات مرتبط

نسخهٔ اروپایی این روزنامه برای روس‌های دور از وطن در آلمان و کشورهای اتحادیه اروپا منتشر می‌شود. همچنین نسخه‌های مستقلی در کشورهای کشورهای مستقل مشترک‌المنافع از جمله بلاروس، مولداوی و قزاقستان فعالیت می‌کنند. نسخهٔ اوکراینی این روزنامه نیز در سال ۲۰۱۶ برای پیروی از قوانین کمونیسم‌زدایی در اوکراین تغییر نام داد و از سال ۲۰۲۴ با نام Korotko Pro منتشر می‌شود.

شبکه رادیویی «رادیو کومسومولسکایا پراودا» نیز از رسانه‌های وابسته به این مجموعه است.^[۱۳]

پانویس

1 2 "Gazprom Snaps Up Best-Selling Tabloid". تایمز مسکو. 22 November 2006. Retrieved 22 October 2008.
↑ Augustyn, Adam. "Komsomolskaya Pravda. Soviet newspaper". دانشنامه بریتانیکا. Archived from the original on 2022-11-21. Retrieved 2023-02-22.
↑ This article includes content derived from the دانشنامه بزرگ شوروی, 1969–1978.
↑ "Основной владелец "Комсомольской правды" раскрыл свое имя". Archived from the original on 4 May 2022. Retrieved 31 May 2023.
↑ Seddon, Max (2017-06-29). "New Russian broadcaster owner says group can carry on annoying Kremlin". Financial Times. Archived from the original on 31 May 2023. Retrieved 2023-05-31.
↑ Andrei Zolotov Jr. (20 June 2001). "Norwegians Sign Deal for $10M Press". The Moscow Times. Archived from the original on 26 December 2014. Retrieved 26 December 2014.
1 2 Adam Smith (15 November 2002). "Europe's Top Papers". campaign. Archived from the original on 13 March 2020. Retrieved 5 February 2015.
↑ "The Press in Russia". BBC Monitoring. 16 May 2008. Archived from the original on 22 October 2019. Retrieved 16 May 2008.
1 2 "Deputy editor of Putin's favourite newspaper 'found dead just one year after boss'". The Independent. 13 December 2023. Retrieved 1 June 2025.
↑ Roland Oliphant (12 January 2015). "'Did the Americans plan the Paris terror attacks?' asks leading Russian tabloid". دیلی تلگراف. Archived from the original on 23 February 2018. Retrieved 4 April 2018.
↑ "Умер главред "Комсомольской правды" Владимир Сунгоркин" [Komsomolskaya Pravda Editor-in-Chief Vladimir Sungorkin Dies]. کامرسانت (in Russian). 14 September 2022. Archived from the original on 14 September 2022. Retrieved 14 September 2022.
↑ Mannie, Kathryn (15 September 2022). "Top Russian editor allegedly dies of stroke after 'suffocating' on business trip". Global News. Retrieved 1 June 2025.
↑ "Радио "Комсомольская правда"" [Radio Komsomolskaya Pravda]. radiokp.ru (in Russian). Izdatelsky Dom Komsomolskaya Pravda. Retrieved July 18, 2024.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Komsomolskaya Pravda». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.

[purch-1] 1 2 "Gazprom Snaps Up Best-Selling Tabloid". تایمز مسکو. 22 November 2006. Retrieved 22 October 2008.

[2] Augustyn, Adam. "Komsomolskaya Pravda. Soviet newspaper". دانشنامه بریتانیکا. Archived from the original on 2022-11-21. Retrieved 2023-02-22.

[3] This article includes content derived from the دانشنامه بزرگ شوروی, 1969–1978.

[4] "Основной владелец "Комсомольской правды" раскрыл свое имя". Archived from the original on 4 May 2022. Retrieved 31 May 2023.

[5] Seddon, Max (2017-06-29). "New Russian broadcaster owner says group can carry on annoying Kremlin". Financial Times. Archived from the original on 31 May 2023. Retrieved 2023-05-31.

[6] Andrei Zolotov Jr. (20 June 2001). "Norwegians Sign Deal for $10M Press". The Moscow Times. Archived from the original on 26 December 2014. Retrieved 26 December 2014.

[adsm-7] 1 2 Adam Smith (15 November 2002). "Europe's Top Papers". campaign. Archived from the original on 13 March 2020. Retrieved 5 February 2015.

[bbc-8] "The Press in Russia". BBC Monitoring. 16 May 2008. Archived from the original on 22 October 2019. Retrieved 16 May 2008.

[Indy2023-9] 1 2 "Deputy editor of Putin's favourite newspaper 'found dead just one year after boss'". The Independent. 13 December 2023. Retrieved 1 June 2025.

[TH150112-10] Roland Oliphant (12 January 2015). "'Did the Americans plan the Paris terror attacks?' asks leading Russian tabloid". دیلی تلگراف. Archived from the original on 23 February 2018. Retrieved 4 April 2018.

[Ъ2022-11] "Умер главред "Комсомольской правды" Владимир Сунгоркин" [Komsomolskaya Pravda Editor-in-Chief Vladimir Sungorkin Dies]. کامرسانت (in Russian). 14 September 2022. Archived from the original on 14 September 2022. Retrieved 14 September 2022.

[12] Mannie, Kathryn (15 September 2022). "Top Russian editor allegedly dies of stroke after 'suffocating' on business trip". Global News. Retrieved 1 June 2025.

[13] "Радио "Комсомольская правда"" [Radio Komsomolskaya Pravda]. radiokp.ru (in Russian). Izdatelsky Dom Komsomolskaya Pravda. Retrieved July 18, 2024.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]