کومینتانگ چینی در تایلند
چینی‌های کومینتانگ در تایلند عمدتاً نوادگان چینی‌های یوننانی سربازان ملی‌گرای چینی (کومینتانگ، KMT) هستند که در دهه ۱۹۶۰ در منطقه مرزی کوهستانی شمال تایلند ساکن شدند. این سربازان پس از شکست کومینتانگ در جنگ داخلی چین در سال ۱۹۴۹ از جنوب چین و بعداً از شمال برمه، جایی که در دهه ۱۹۵۰ در آن مستقر بودند، رانده شدند.
تاریخچه
پس از شکست آنها در جنگ داخلی چین، بخش‌هایی از ارتش ملی‌گرا به سمت جنوب عقب‌نشینی کردند و همزمان با ورود ارتش آزادی‌بخش خلق به یون‌نان، از مرز برمه عبور کردند. ۶۵ ایالات متحده از این نیروهای ملی‌گرا حمایت می‌کرد زیرا امیدوار بود[۱] که آنها جمهوری خلق چین را از جنوب غربی مورد آزار و اذیت قرار دهند و در نتیجه منابع چین را از جنگ کره منحرف کنند: ۶۵ دولت برمه اعتراض کرد و فشار بین‌المللی افزایش یافت: ۶۵ از سال ۱۹۵۳، چندین دور عقب‌نشینی نیروهای ملی‌گرا و خانواده‌هایشان انجام شد:[۲] ۶۵ در سال ۱۹۶۰، اقدام نظامی مشترک چین و برمه، نیروهای ملی‌گرای باقی‌مانده را از برمه بیرون راند، اگرچه برخی از آنها در مناطق مرزی برمه و تایلند مستقر شدند:[۳] ۶۵–۶۶
دولت تایلند حضور آنها را در ازای کمکشان در مبارزه با شورش کمونیستی در تایلند تحمل کرد، اما نقش آنها در تجارت تریاک مثلث طلایی مسئله مهمی بود. تا دهه ۱۹۸۰، زمانی که خطر شورش فروکش کرده بود، دولت سیاست جذب را دنبال کرد و به آنها تابعیت تایلندی اعطا کرد و آنها را تشویق کرد تا از طریق جایگزینی محصول و سایر برنامه‌های توسعه، کشت تریاک را کنار بگذارند.[۴]
این چینی‌های یوننانی در تایلند عموماً دیدگاه‌های ضد کمونیستی قوی داشتند و از نزدیک با جمهوری چین در مورد تایوان ارتباط داشتند. ۶۶ تایلند و جمهوری خلق چین در سال ۱۹۷۵ روابط دیپلماتیک برقرار کردند و بسیاری از جوامع چینی خارج از کشور در تایلند شروع به ارتباط مجدد با جوامع در سرزمین اصلی چین کردند:[۵] ۶۶ جوامع یوننانی کی ام یو در برقراری مجدد ارتباط با سرزمین اصلی چین کندتر بودند:[۶] ۶۶
در دهه ۱۹۸۰، انجمن چینی خدمات امداد و نجات (zonghua jiuzhu zonghui) وابسته به جمهوری خلق چین، به این جوامع در زمینه آموزش زبان چینی، از جمله کتاب‌های درسی، معلمان و آموزش معلمان، و همچنین کمک‌های اقتصادی، کمک کرد. ۶۶ دانش‌آموزان مدارس تحت حمایت جمهوری خلق چین در این جوامع، در صورت قبولی در آزمون خارجی (haiwai lianzhao) واجد شرایط پذیرش در دانشگاه‌های تایوان بودند: ۶۶ مقامات آر او سی نیز به صورت دوره‌ای از این جوامع بازدید می‌کردند: ۶۶ این استفاده از مواد آموزشی و آموزش از تایوان، استفاده از حروف چینی سنتی را به جای حروف چینی ساده شده تقویت کرد:[۷] ۶۶–۶۷
با این حال، روابط با تایوان کاهش یافته است و افزایش نفوذ چین در سرزمین اصلی منجر به جنجال در برخی جوامع شده است.[۸] دولت‌های حزب مترقی دموکراتیک (DPP) جمهوری خلق چین، در راستای تمایل خود برای چینی‌زدایی تایوان، در اوایل دهه ۲۰۰۰ به تدریج شروع به کاهش حمایت مالی از جوامع یوننانی کردند. ۶۷
جمهوری خلق چین تلاش برای جلب حمایت این جوامع را آغاز کرد و در ژوئن ۲۰۰۶، کنسول کل چین در چیانگ مای از دو جامعه یوننانی بازدید کرد و به مدارس محلی کمک مالی نمود. ۶۷ در سال ۲۰۱۱، دولت جمهوری خلق چین از تأسیس دبیرستان جیائولیان در چیانگ مای حمایت کرد: ۶۷ این اولین دبیرستان در منطقه بود که از برنامه درسی پی آر سی استفاده کرد:[۹] ۶۷ هانبان و دفتر امور چینی‌های خارج از کشور یون‌نان کتاب‌های درسی و کامپیوتر برای این مدرسه اهدا کردند: ۶۷ تعدادی از مدارس دیگر در این جوامع متعاقباً به برنامه درسی به سبک پی آر سی روی آوردند: ۶۷–۶۸ در سال ۲۰۱۹، دانشگاه‌های چین به تأسیس کالج معلمان جیائولیان برای توسعه بیشتر آموزش زبان چینی در شمال تایلند کمک کردند:[۱۰] ۶۸
در اوایل سال ۲۰۲۰، حمایت تایوان زمانی که دولت حزب دموکراتیک مترقی به این نتیجه رسید که انجمن چینی امداد و خدمات پس از آن، دارایی حزب کومینتانگ است و منابع مالی آن را مسدود کرد، بیشتر کاهش یافت. ۶۷
جستارهای وابسته
- خون سا، یک جنگ‌سالار چینی-شانی و رقیب اصلی کومینتانگ در تجارت مواد مخدر
- جنگ تریاک ۱۹۶۷
منابع
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Qin, Amy (14 January 2015). "In Remote Thai Villages, Legacy of China's Lost Army Endures". The New York Times. Retrieved 8 March 2024.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Siriphon, Aranya (6 September 2022). "From pro-Taipei to pro-Beijing: Are KMT Chinese in Thailand switching their allegiance?". ThinkChina (به انگلیسی). Retrieved 7 March 2024.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
- ↑ Han, Enze (2024). The Ripple Effect: China's Complex Presence in Southeast Asia. New York, NY: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-769659-0.
برای مطالعهٔ بیشتر
- Chang, Wen-Chin (December 2001). "From War Refugees to Immigrants: The Case of the KMT Yunnanese Chinese in Northern Thailand". International Migration Review. 35 (4): 1086–1105. doi:10.1111/j.1747-7379.2001.tb00053.x. ISSN 0197-9183.
- Hung, Po-Yi; Baird, Ian G. (May 2017). "From soldiers to farmers: The political geography of Chinese Kuomintang territorialization in northern Thailand". Political Geography. 58: 1–13. doi:10.1016/j.polgeo.2016.12.005.