کوه واتس‌مان
| واتس‌مان | |
|---|---|
 نمای واتس‌مان از سمت شمال | |
| مرتفع‌ترین نقطه | |
| ارتفاع | ۲٬۷۱۳ متر (۸٬۹۰۱ فوت) |
| برجستگی | ۹۵۳ متر (۳٬۱۲۷ فوت) |
| ایزولاسیون | ۱۵٫۹ کیلومتر (۹٫۹ مایل)  |
| مختصات | ۴۷°۳۳′۱۶″ شمالی ۱۲°۵۵′۱۹″ شرقی / ۴۷٫۵۵۴۴۴°شمالی ۱۲٫۹۲۱۹۴°شرقی |
| نام‌گذاری | |
| نام بومی | Watzmann خطای {{بررسی‌کننده نام بومی}}: مقدار پارامتر، بدریخت است (راهنما) |
| تلفظ | آلمانی: [ˈvatsman] |
| جغرافیا | |
| موقعیت | بایرن، آلمان |
| رشته‌کوه مادر | آلپ (برشتسگادن) |
| صعود | |
| نخستین صعود | ۱۷۹۹ یا ۱۸۰۰ توسط والنتین استانیچ |
| آسان‌ترین مسیر | کوهنوردی (دست‌به‌سنگ) |
واتس‌مان (به آلمانی: Watzmann) یک توده‌کوه در آلپ برشتسگادن است که در ایالت بایرن، جنوب آلمان و در نزدیکی مرز اتریش واقع شده است. این کوه با ارتفاع ۲۷۱۳ متر، سومین کوه بلند آلمان و بلندترین کوهی است که تماماً در خاک آلمان قرار دارد.[۱]
جغرافیا و ساختار
توده‌کوه واتس‌مان از چندین قله اصلی تشکیل شده است که بر فراز دره رامسائو و دریاچه کونیگز قرار گرفته‌اند. بلندترین نقطه آن، «میتل‌اشپیتزه» (Mittelspitze) با ۲۷۱۳ متر ارتفاع است. دو قله اصلی دیگر شامل «سوداشپیتزه» (Südspitze) با ۲۷۱۲ متر و «هوخ‌اک» (Hocheck) با ۲۶۵۱ متر هستند.[۲]
این کوه عمدتاً از سنگ آهک داشتاین (Dachstein Limestone) متعلق به دوره تریاس تشکیل شده است. ساختار زمین‌شناختی آن به گونه‌ای است که لایه‌های رسوبی با شیب تند به سمت جنوب غربی متمایل هستند، که همین امر باعث شکل‌گیری دیواره عمودی و مشهور شرقی (Ostwand) شده است که بیش از ۱۸۰۰ متر ارتفاع عمودی دارد.[۳]
تاریخچه صعود
اولین صعود ثبت شده به بلندترین قله واتس‌مان در سال ۱۸۰۰ توسط «والنتین استانیچ» انجام شد. او توانست به تنهایی به قله میتل‌اشپیتزه صعود کند.[۴] دیواره شرقی واتس‌مان نیز تاریخچه‌ای دراماتیک دارد؛ اولین صعود موفق از این جبهه در سال ۱۸۸۱ توسط «یوهان گریل» انجام شد. این دیواره به دلیل دشواری‌های فنی، جان بیش از ۱۰۰ کوهنورد را گرفته است.[۵]
افسانه واتس‌مان
در فرهنگ عامه مردم بایرن، شکل قله‌های این کوه به یک خانواده تشبیه می‌شود. طبق افسانه‌ها، پادشاهی ستمگر به نام «واتس‌مان» به همراه همسر و هفت فرزندش به دلیل قساوت قلب توسط خداوند به سنگ تبدیل شدند. قله اصلی پادشاه، قله مجاور ملکه (Watzmannfrau) و قله‌های کوچک‌تر بین آن‌ها فرزندانشان هستند.[۶]
منابع
- ↑ Horst Höfler (2001). Watzmann: Mythos und Alltag. p. 12. ISBN 978-3763375035.
- ↑ Bernhard Kühnhauser (2011). Alpenvereinsführer Berchtesgadener Alpen. p. 245. ISBN 978-3763311279.
- ↑ Franz Rasp (2013). Watzmann-Ostwand. p. 18. ISBN 978-3763341412.
- ↑ Ludwig Purtscheller (1894). Die Erschließung der Ostalpen. p. 112. ISBN 978-1246536551.
{{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک) - ↑ Horst Höfler (2001). Watzmann: Mythos und Alltag. p. 85. ISBN 978-3763375035.
- ↑ Adalbert Müller (1848). Die Berchtesgadener Alpen. p. 54. ISBN 978-5874244583.
{{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
- برشتس گادنرلند
- کوههای بایرن
- کوههای آلپ
- کوههای دو هزار متری آلمان
- گردشگری در آلمان
- جاذبه های گردشگری آلمان