کوکستاد
کوکستاد | |
|---|---|
._Also_Memorial_to_Cape_Mounted_Riflemen_%2526_Volunteers%252C_East_Griqualand._1899_-1902._03.jpg) تالار شهر کوکستاد و جایگاه موسیقی ویکتوریایی. همچنین یادبود تفنگداران سوارهٔ کیپ و داوطلبان، گریکوالند شرقی، دیده می‌شود. | |
  کوکستاد  کوکستاد  کوکستاد | |
| مختصات: ۳۰°۳۳′۱۴″ جنوبی ۲۹°۲۵′۳۷″ شرقی / ۳۰٫۵۵۳۸۹°جنوبی ۲۹٫۴۲۶۹۴°شرقی | |
| کشور |  آفریقای جنوبی |
| استان | الگو:Country data KwaZulu-Natal |
| ناحیه | هری گوالا |
| شهرداری | شهرداری محلی گرِیتر کوکستاد |
| مساحت | |
| • کل | ۵۱٫۵۷ کیلومتر مربع (۱۹٫۹۱ مایل مربع) |
| ارتفاع | ۱٬۳۰۲ متر (۴۲۷۲ فوت) |
| جمعیت (2011)[۱] | |
| • کل | ۵۱٬۵۶۱ |
| • تراکم | ۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰۰/مایل مربع) |
| ترکیب نژادی (۲۰۱۱) | |
| • سیاه‌پوستان آفریقایی | 84.2% |
| • رنگین‌پوستان | 5.9% |
| • هندی/آسیایی | 3.8% |
| • سفیدپوستان | 5.8% |
| • سایر | 0.3% |
| زبان‌های نخستین (۲۰۱۱) | |
| • خوسایی | 72.9% |
| • انگلیسی آفریقای جنوبی | 9.1% |
| • آفریکانس | 6.8% |
| • زولو | 5.8% |
| • سایر | 5.5% |
| منطقهٔ زمانی | یوتی‌سی +۲ (زمان استاندارد آفریقای جنوبی (SAST)) |
| کد پستی (خیابانی) | 4700 |
| صندوق پستی | 4700 |
| پیش‌شمارهٔ تلفن | 039 |
کوکستاد شهری در شهرداری ناحیه‌ای هری گوالا در استان کوازولو-ناتال، آفریقای جنوبی است. نام کوکستاد از نام رئیس قبیلهٔ گریکوا، آدام کوک سوم، گرفته شده است که در سال ۱۸۶۳ در اینجا سکونت گزید. کوکستاد مرکز منطقهٔ گریکوالند شرقی است و همچنین بزرگ‌ترین شهر این منطقه به‌شمار می‌رود. این شهر به دست بنیان‌گذار خود، آدام کوک سوم، در اطراف کوه کِری، رشته‌کوهی محلی، ساخته شد و نام خود را نیز از او گرفته است. واژهٔ Stad در زبان هلندی و آفریکانس به معنای «شهر» است.
این شهر بر دامنه‌های بیرونی دراکنزبرگ ساخته شده و در ارتفاع ۱٬۳۰۲ متری از سطح دریا قرار دارد. در پشت شهر، کوه کِری تا ارتفاع ۲٬۲۲۴ متر بالا می‌رود.
کوکستاد مرکزی برای تولید پنیر و دیگر محصولات لبنی است.
بزرگراه N2 در جنوب منطقهٔ مرکزی تجاری شهر (CBD) قرار دارد. جادهٔ R56 از کوکستاد به سدارویل (۴۵ کیلومتر)، ماتاتیله (۶۸ کیلومتر) و مالوتی، در مسیر مرز لسوتو، می‌رود. جادهٔ آر ۶۱۷ نیز مسیر دیگری است که از کوکستاد به آندر برگ (۱۰۹ کیلومتر)، سوارْتبرگ (۴۱ کیلومتر) و بولوِر (۱۴۷ کیلومتر) منتهی می‌شود.
جادهٔ ملی N2 از کوکستاد به سمت شرق به پورت شپستون (۱۷۵ کیلومتر) و دوربان (۳۸۰ کیلومتر)، و به سمت جنوب به مونت آیلیف (۵۷ کیلومتر)، متاتا (۱۸۰ کیلومتر)، لندن شرقی (۴۱۹ کیلومتر) و کونس (۴۴۷ کیلومتر) می‌رود.
کوکستاد در مسیر N2، ۱۰ کیلومتر با مرز استان کیپ شرقی فاصله دارد.
اکثریت ساکنان می‌توانند علاوه بر ایسی‌خوسا، به ایسی‌زولو نیز صحبت کنند.
کوکستاد تاکنون روستاهای روستایی ندارد. این منطقه یک جامعهٔ کشاورزی است و بخش عمدهٔ زمین‌های خارج از محدودهٔ شهری آن را دامداری‌های گاوداری یا مزارع مسکونی تشکیل می‌دهند.
تاریخ
در سال ۱۸۲۰، قبیلهٔ گریکوا که در گری‌کواتاون (در مرکز آفریقای جنوبی) زندگی می‌کرد، دچار انشعاب شد. یکی از گروه‌ها تحت رهبری آدام کوک سوم، از نوادگان آشپز سابقی که این قبیله را بنیان نهاده بود، ابتدا به فیلیپولیس (در جنوب ایالت فری‌استیت) مهاجرت کرد. در سال ۱۸۶۱، چند صد گریکوا از طریق دراکنزبرگ و از گذرگاه اونگلوکس‌نِک به منطقهٔ پیرامون کوکستاد امروزی مهاجرت کردند. علت این مهاجرت، افزایش رویارویی آنان با وورتْرِکِرها بود؛ وورتْرِکرها از رود اورنج به سمت شمال رفته بودند تا از قوانین بریتانیا دور شوند. وورتْرِکرها که عمدتاً هلندی‌تبار بودند، زمین‌های گریکوا را اجاره کردند و سپس در پایان مدت اجاره از بازگرداندن زمین‌ها خودداری کردند. چاله بزرگ در کیمبرلی در مرکز مناقشه بر سر یکی از این قراردادهای اجاره قرار داشت.
گری‌کواها مجبور شدند از دراکنزبرگ عبور کنند و وارد منطقه‌ای شوند که پیش‌تر توسط شاه بزرگ زولو، شاکا، ویران شده بود؛ ازاین‌رو این منطقه «سرزمین بی‌صاحب» (Nomansland) نام گرفت. زمانی که گری‌کواها هجده ماه بعد به سرزمین موعود جدید خود رسیدند، خسته و فرسوده بودند و بیشتر دام‌هایشان تلف شده بود. گری‌کواهای فقیرشده، کوهی را که در آن سکونت گزیدند، به افتخار سر والتر کِری، که از تلاش آنان برای سکونت در اینجا حمایت کرده بود، «کوه کِری» نامیدند. پس از استقرار، رهبر آنان، آدام کوک، سرزمین جدیدشان را «شرق گریکوالند» نام‌گذاری کرد. هر مرد گریکوا که در شرق گریکوالند سکونت می‌کرد، می‌توانست مزرعه‌ای به مساحت ۳٬۰۰۰ جریب فرنگی (۱٬۲۰۰ هکتار) دریافت کند، اما بیشتر آنان زمین‌های خود را با قیمت اندکی به مهاجران سفیدپوست فروختند و پول حاصل را نیز از دست دادند. کشیش ویلیام داوِر در کتاب خود با عنوان سالنامه‌های نخستین کوکستاد که در سال ۱۹۰۲ منتشر شد، با جزئیات فراوان شرح می‌دهد که گری‌کواها چگونه مزارع خود را به بهای بسیار اندکی واگذار کردند.[۲]
در سال ۱۸۶۹، هنگامی که گری‌کواها از کشیش ویلیام داوِر خواستند یک هیئت تبلیغی تأسیس کند، او پذیرفت، مشروط بر اینکه آنان در مکانی مناسب‌تر در کنار رود رود مزیملهوا اسکان داده شوند.
دو مهاجر اروپایی برجسته، جورج بریسلی و دونالد استراکان، نقش مهمی در توسعهٔ اولیهٔ کوکستاد و شرق گریکوالند داشتند. فروشگاه تجاری آنان با نام استراکان و شرکا در سال ۱۸۷۴ نخستین پول بومی آفریقای جنوبی را معرفی کرد؛ مجموعه‌ای از ژتون‌های تجاری که در منطقه‌ای بسیار وسیع، به وسعت کشور ایرلند، در گردش بود.
تأیید اینکه سکه‌های استراکان و شرکا در آن زمان به‌عنوان پول در منطقه گردش می‌کردند، از سوی شعبهٔ محلی استاندارد بانک در کوکستاد و مدیرعامل استراکان و شرکا ارائه شده است.[۳][۴]
در سال ۱۸۷۸، شرق گریکوالند تحت حاکمیت مستعمرهٔ کیپ قرار گرفت. نخستین هتل کوکستاد، با نام رویال، توسط یک آفریقایی-آمریکایی افتتاح شد؛ همان فرد در سال ۱۸۸۱ روزنامه‌ای با نام کوکستاد ادورتایزر نیز راه‌اندازی کرد. کوکستاد در سال ۱۸۹۲ به یک شهرداری تبدیل شد. در سال ۱۹۰۴ جمعیت شهر ۲٬۹۰۳ نفر ثبت شد که یک‌سوم آنان گریکوا بودند. شهر در سال ۱۹۷۸ به استان ناتال منتقل شد. امروزه جمعیت کوکستاد اندکی بیش از ۵۰٬۰۰۰ نفر است.[۵]
آثار فرهنگی
کوکستاد که از یک جامعهٔ کشاورزی نسبتاً قدیمی شکل گرفته، در زمین‌های زیر کوه کِری توسعه یافت. بناها و یادمان‌های قدیمی بسیاری در این شهر ساخته شده‌اند که اکنون برخی از آنها به‌عنوان میراث ملی شناخته می‌شوند.
- یادمان آدام کوک (گریکوا): این یادمان یادآور رهبری آدام کوک، رهبر گریکوا، است که پس از هدایت گری‌کواها از فری‌استیت جنوبی به شرق گریکوالند در دههٔ ۱۸۶۰، در سال ۱۸۷۵ بر اثر افتادن از یک گاری جان باخت. این یادمان در کنار ایستگاه پلیس کوکستاد قرار دارد.[۶]
- جایگاه موسیقی کوکستاد (استعماری بریتانیا): این جایگاه موسیقی تزئینی از جنس چدن در سال ۱۹۱۲ ساخته شد. مهندسانی که مسئول طرح تأمین آب کوکستاد بودند، آن را به شورای شهر اهدا کردند. این بنا در اکتبر ۱۹۸۳ به‌عنوان یک یادمان ملی اعلام شد.[۷]
- یادمان پیشاهنگان پسر (یادمان بریتانیایی): این یادمان به پیشاهنگان پسر سابقی که در جنگ‌های جهانی کشته شدند اختصاص دارد و در دامنه‌های شمالی کوه کِری، در شمال کوکستاد، واقع شده است.[۸]
- یادمان تفنگداران سوارهٔ کیپ (استعمار بریتانیا): این یادمان ستونی بلند است که چهار شیر آن را احاطه کرده‌اند و سرهای خود را رو به بالا گرفته‌اند. این بنا در نزدیکی تالار شهر قرار دارد.[۹]
- کلیسای کاتولیک سنت پاتریک (کلیسای جامع)
- موزهٔ شرق گریکوالند و مرکز اطلاعات گردشگری جامعه: تاریخ گریکوا موضوع اصلی نمایشگاه‌های این موزه است. این موزه در کنار آن، چندین نمایشگاه و اثر دیگر دربارهٔ تاریخ محلی نیز دارد و با نام موزهٔ کوکستاد نیز شناخته می‌شود.[۱۰]
- تالار قدیمی شهر (بنای تاریخی): تالار قدیمی شهر به‌عنوان یک محوطهٔ یادمان ملی شناخته می‌شود. این بنا یکی از بزرگ‌ترین ساختمان‌های شهری در مناطق پیرامونی است که پیش از جنگ جهانی اول ساخته شده است. امروزه از آن برای مراسم رسمی استفاده می‌شود. این ساختمان همچنین سال‌های بسیاری تا سال ۲۰۰۵، یعنی زمان افتتاح کتابخانهٔ جدید در قطعهٔ زمین مجاور، به‌عنوان کتابخانهٔ شهر مورد استفاده بود. تالار شهر اکنون برای بسیاری از فعالیت‌های شهرداری و سیاسی و همچنین گردهمایی‌های عمومی، از عروسی گرفته تا مراسم ورزشی، استفاده می‌شود.[۱۱]
جاذبه‌ها
این منطقه به دلیل رودخانه‌ها و سدهای متعدد خود محبوب است؛ این منابع فرصت‌های فراوانی برای ماهیگیری قزل‌آلا و پیاده‌روی فراهم می‌کنند. سه منطقهٔ حفاظت‌شده در اینجا وجود دارد: منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ کوه کِری، ویلفرد باور و منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی مونتین لیک.[۱۲] این مناطق دارای محل‌هایی برای کمپینگ و پیک‌نیک هستند. در میان آنها، منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ طبیعی مونتین لیک مسیرهایی برای پیاده‌روی و تماشای مناظر دارد و بیش از ۲۲۰ گونه پرنده در آن یافت می‌شود.[۱۳] منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ کوه کِری سرشار از تاریخ است. در این محل یک اردوگاه تاریخی (لاگِر) قرار دارد که قبرهای پیشگامان اولیه آن را احاطه کرده‌اند و یادمانی نیز به پیشاهنگانی ادای احترام می‌کند که در جریان جنگ جهانی اول در شرق آفریقا جان باختند.
سدهای متعدد منطقه کاربردهای گوناگونی دارند. سد کریستال اسپرینگز فرصت‌های فراوانی برای قایق‌رانی و ماهیگیری فراهم می‌کند. آب این سد از آب زلال چشمه‌های کریستال اسپرینگز تأمین می‌شود که منبع اصلی آب کوکستاد است. در سال ۱۹۲۴، ویلیام مورتیمر میل (متولد ۱۶ نوامبر ۱۸۸۵) قرار بود سمت مهندس شهر کوکستاد را بر عهده بگیرد. شاید مهم‌ترین دستاورد میل، بهبود آب آشامیدنی کوکستاد بود؛ آبی که در زمان ورود او از یک جویبار کوهستانی تأمین می‌شد و هر بار که باران می‌بارید، به‌شدت گل‌آلود می‌شد. او پس از شناسایی چشمه‌ای مناسب‌تر در پایین‌ترِ کوه، یعنی چشمه‌های کریستال، ابتدا مجموعه‌ای از اندازه‌گیری‌های دبی آب انجام داد تا مشخص شود آیا جریان آب برای تأمین نیازهای شهر کافی است یا خیر. پس از اثبات کافی بودن جریان، میل بر طراحی و ساخت یک تصفیه‌خانهٔ جدید آب نظارت کرد. این تأسیسات جدید آب کاملاً زلالی برای کوکستاد فراهم کرد و به رشد و شکوفایی شهر کمک نمود.
سد کریستال اسپرینگ علاوه بر تأمین آب آشامیدنی شهر، به جاذبه‌ای برای ساکنان کوکستاد و گردشگران منطقه تبدیل شده است. سه طرح روستایی در مناطق نزدیک سوارْتبرگ، فرانکلین و کرانسدرای وجود دارد که سطح خدمات تعیین‌شده در برنامهٔ توسعه و بازسازی (RDP) را تأمین می‌کنند.[۱۴]
زیرساخت
آموزش
کوکستاد مدارس ابتدایی و متوسطهٔ متعددی دارد و همچنین یک مؤسسهٔ آموزش عالی در آن فعالیت می‌کند. برخی از مراکز اصلی آموزشی عبارت‌اند از:
بهداشت و درمان
خدمات درمانی دولتی
بیمارستان ایست‌گریکوالند و یادمان آشر یک بیمارستان دولتی ناحیه‌ای با ۲۱۰ تخت است که در شمال‌غربی منطقهٔ مرکزی تجاری کوکستاد، در امتداد جادهٔ آر۵۶ به سمت ماتاتیله، قرار دارد. این بیمارستان عمدتاً به کوکستاد و جوامع روستایی پیرامون آن در محدودهٔ شهرداری محلی گریتر کوکستاد (از جمله فرانکلین و سوارْتبرگ)، شهرداری محلی همسایهٔ اومزیمکولو، جوامع روستایی نزدیک در استان کیپ شرقی مانند مونت آیلیف، نتابانکولو و مانت فرر، و همچنین کشور همسایه لسوتو خدمات می‌دهد.[۱۹]
خدمات درمانی خصوصی
بیمارستان خصوصی کوکستاد مهم‌ترین مرکز درمانی خصوصی خدمت‌رسان به کوکستاد و جوامع جنوبی کوازولو-ناتال، از جمله هاردینگ، اومزیمکولو و آندر برگ، و همچنین جوامع نزدیک کیپ شرقی است. این بیمارستان که زیرمجموعهٔ گروه نت‌کر، یکی از بزرگ‌ترین ارائه‌دهندگان خدمات درمانی خصوصی آفریقای جنوبی، است، خدمات اورژانسی شبانه‌روزی ارائه می‌دهد. این مرکز در خیابان بارکر و در قلب منطقهٔ مرکزی تجاری کوکستاد واقع شده است.[۲۰][۲۱]
نشان‌های خانوادگی
شهرداری (۱)
تا سال ۱۹۳۱، شورای شهرداری کوکستاد یک «نشان خانوادگی» شبه‌هرالدیک را به کار گرفته بود که منظره‌ای با کوه کِری در پس‌زمینه، خوشه‌های گندم و یک درخت را به تصویر می‌کشید و شعار آن تدبیر و روح بود.[۲۲]
شهرداری (۲)
یک نشان خانوادگی رسمی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ توسط ایوان میتفورد-باربرتون طراحی شد. این نشان در اکتبر ۱۹۶۰ نزد ادارهٔ استانی کیپ ثبت شد[۲۳] و در ژوئیهٔ ۱۹۷۹ در دفتر هرالدری به ثبت رسید.
شرح نشان چنین بود: به گفته‌ی گولس و اور، در رأس آنها، دکستر، یک شکارچی گریکوا، در دست دکستر خود یک گوزن کشته شده و در دست شوم خود یک تفنگ، یک شیر شوم، همه اور؛ در پایه، زیر یوغ، لوله‌ی توپ به رنگ سفید، همه سیبل؛ کل در یک گروهان ۴۰ نفره از نقره و سیبل..
به زبان ساده، سپر به‌صورت افقی به دو بخش قرمز و طلایی تقسیم شده بود. نیمهٔ بالایی یک شکارچی گریکوا را نشان می‌داد که آهویی کشته‌شده و یک تفنگ در دست داشت و روبه‌روی شیری ایستاده بود. در نیمهٔ پایینی، یک یوغ در بالای لولهٔ عمودی یک توپ سیاه قرار داشت و کل طرح با حاشیه‌ای متشکل از چهل بخش، به‌صورت یکی در میان نقره‌ای و سیاه، احاطه شده بود.
نشانِ بالای سپر شامل سر یک خروس بود که از یک تاج شرقی طلایی بیرون آمده بود و شعار آن برای پادشاه، قانون و مردم بود.
افراد سرشناس مرتبط با کوکستاد
- ابو باستارد، بازیکن تیم ملی اتحادیهٔ راگبی آفریقای جنوبی
- رابرت داوِر، بازیکن کریکت
- تروور فانکات، تنیس‌باز
- رزا هوپ، هنرمند
- خایا ماجولا، بازیکن اتحادیهٔ راگبی
- ایوان میتفورد-باربرتون
- دیک مویر، بازیکن اتحادیهٔ راگبی
- ویلفرید ناپیر، کاردینال کلیسای کاتولیک روم
- نجونگونکولو ندونگانه، اسقف انگلیکن کیمبرلی، کورومان و اسقف اعظم کیپ‌تاون
- کلی سیمور، بازیکن کریکت
- زانله سیتو، ورزشکار پارالمپیک
- سر والتر استنفورد، قاضی دورهٔ استعمار
- ستان اشمیت، استاد بزرگ شوتوکان کاراته در آفریقای جنوبی و نخستین کاراته‌کاری غیرژاپنی که از انجمن کاراتهٔ ژاپن (JKA) درجات دان هفتم و هشتم را دریافت کرد.
پانویس
- آلن جورج سامنر گیبسون: هشت سال در کافراریا، ۱۸۸۲–۱۸۹۰. انتشارات Wells Gardner، Darton & Co.، ۱۸۹۱. بازچاپ توسط Negro University Press، نیویورک، ۱۹۶۹، شابک ۹۷۸−۰−۸۳۷۱−۱۵۷۳−۳.
منابع
- 1 2 3 4 "Main Place Kokstad". Census 2011.
- ↑ Dower, William (1902). The Early Annals of Kokstad and Griqualand East. Port Elizabeth: Kemsley.
- ↑ "Standard Bank 125th Anniversary brochure in PDF form - see 2nd page" (PDF). Retrieved 2014-06-17.
- ↑ "Ken Strachan Managing Director of Strachan and Co confirm date of 1874". Retrieved 2014-06-17.
- ↑ "Census 2011 — Main Place "Kokstad"". Census2011.adrianfrith.com. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Adam Hoek, Historical Religious Cultural Assets - Tourism KwaZulu-Natal". Zulu.org.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Bandstand, Historical Religious Cultural Assets - Tourism KwaZulu-Natal". Zulu.org.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Boy Scouts Monument, Historical Religious Cultural Assets - Tourism KwaZulu-Natal". Zulu.org.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Cape Mounted Rifles Monument, Historical Religious Cultural Assets - Tourism KwaZulu-Natal". Zulu.org.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "East Griqualand Museum And Community Tourism Info Center, Historical Religious Cultural Assets - Tourism KwaZulu-Natal". Zulu.org.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "East Griqualand - Historical, Religious & Cultural Assets - Tourism KwaZulu-Natal". Zulu.org.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Out & About Attractions / Explore: Crystal Springs Dam, Chapel, Mount Currie", Greater Kokstad Municipality, archived from the original on 22 November 2013
- ↑ "Mount Currie Nature Reserve". Sa-venues.com. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Kokstad". Sa-venues.com. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Home". Kokstadjuniorschool.co.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Kokstad College". Kokstad College. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "St Patrick's College". Stpatrickscollege.co.za. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Home Page".
{{cite web}}: از متن "Esayidi TVET" صرف نظر شد (کمک) - ↑ "E.G.Usher Memorial Hospital". Kznhealth.gov.za. 2015-05-20. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Home". Kokstad Private Hospital. Archived from the original on 2015-11-25. Retrieved 2015-10-16.
- ↑ "Netcare Kokstad Private Hospital". www.netcare.co.za (in American English). Archived from the original on 2025-07-16. Retrieved 2025-12-01.
- ↑ این نشان‌ها روی title=Category:UTC_South_African_town_arms کارت سیگاری منتشرشده در سال ۱۹۳۱ به تصویر کشیده شده بودند.
- ↑ روزنامهٔ رسمی دماغهٔ امید نیک، شمارهٔ ۳۰۵۲ (۲۸ اکتبر ۱۹۶۰).
- بنیانگذاریهای ۱۸۶۳ (میلادی) در آفریقا