کوکورا
کوکورا (به ژاپنی: 小倉市, Kokura-shi) یک شهر قلعه باستانی یا جوکاماچی در جنوبغرب ژاپن است.
این شهر در سال ۱۹۶۳ با چهار شهر دیگر ادغام شد تا کیتاکیوشو، مرکز استان فوکوئوکا در ژاپن را تشکیل دهد[۱] که از تنگه شیمونوسکی بین هونشو و کیوشو محافظت میکند.
بمباران اتمی
در سال ۱۹۴۵ کوکورا یکی از اهدافی بود که ایالات متحده برای بمباران اتمی ژاپن در سال ۱۹۴۵ انتخاب کرده بود. اما دو بار از این فاجعه گریخت. این شهر مرکز تولید جنگافزار و محل نگهداری یکی از بزرگترین زرادخانههای ارتش ژاپن بود و پس از بمباران هیروشیما در ۶ اوت ۱۹۴۵، هدف بعدی بود. قرار بود اگر در ۶ اوت ۱۹۴۵ به هر دلیلی نیروی هوایی آمریکا نتواند بمب را بر فراز هیروشیما بیندازد، این بمب بر کوکورا فرود آید.[۱]
در ۹ اوت ۱۹۴۵ هواپیماهای آمریکایی برای بمباران کوکورا به سوی آن شهر رفتند. اما ابر ضخیمی روی کوکورا را پوشانده و جلوی دید خلبان را گرفته بود و هنگامیکه خلبان توانست شهر را ببینید، پدافند هوایی ژاپن هواپیما را شناسایی و به سوی آن شلیک کرد. بنابراین خلبان هواپیما، سرگرد چارلز سوئینی تصمیم گرفت به سوی ناگاساکی برود و بمب را آنجا بیاندازد.[۱]
در سال ۱۹۷۳ در محل پیشین زرادخانه تسلیحاتی کوکورا در کیتاکیوشو ساختمانی ساخته شد که یادآور نجات نزدیک کیتاکیوشو و همزمان رنج ناگاساکی است. هر سال در ۹ اوت در این ساختمان مراسم بزرگداشتی برگزار میشود. موزه صلح کیتاکیوشو نیز در سال ۲۰۲۲ گشایش یافت.[۱]
جستارهای وابسته
پانویس
- 1 2 3 4 فرناندو دوآرته-بیبیسی (۲۰ مرداد ۱۴۰۴). «کوکورا؛ شهری که دو بار از بمباران اتمی آمریکا گریخت». بیبیسی فارسی.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Kokura». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ ژوئیه ۲۰۲۱.
پیوند به بیرون
