گائتانو برشی

گائتانو برِشی
برشی در دههٔ ۱۸۹۰ میلادی
زادهٔ۱۱ نوامبر ۱۸۶۹
علت مرگخودکشی با حلق‌آویز کردن
ملیتایتالیایی
پیشهبافنده
جنبشآنارشیسم در ایتالیا
مجازات‌های جزاییحبس ابد

گائتانو برِشی (به ایتالیایی: Gaetano Bresci؛ ۱۱ نوامبر ۱۸۶۹ – ۲۲ مه ۱۹۰۱) آنارشیست ایتالیایی بود که در ۲۹ ژوئیه ۱۹۰۰ میلادی، اومبرتوی یکم، پادشاه ایتالیا را در مونتزا ترور کرد. برشی پیش‌تر به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرده و در پترسون، نیوجرسی به فعالیت‌های آنارشیستی پرداخته بود. او پس از بازگشت به ایتالیا دست به ترور زد و اندکی بعد دستگیر شد. برشی به حبس ابد محکوم شد و کمتر از یک سال پس از زندانی‌شدن در جزیرهٔ سانتو استفانو، به‌طور مشکوکی در سلول خود خودکشی کرد.

ترور اومبرتوی یکم توسط برشی در تاریخ سیاسی ایتالیا نقطهٔ عطفی بود و الهام‌بخش بسیاری از کنشگران آنارشیست و جنبش‌های ضدسلطنتی در سراسر جهان شد.[۱]

شروع زندگی

گائتانو برشی در ۱۱ نوامبر ۱۸۶۹ در پراتو، توسکانی، در خانواده‌ای از طبقه کارگر به دنیا آمد.[۲] او در کودکی به‌عنوان بافندهٔ ابریشم مشغول به کار شد و به‌سرعت با شرایط دشوار و سخت زندگی کارگران آشنا گردید. در دههٔ ۱۸۹۰ میلادی، ایتالیا شاهد رشد سریع آنارشیسم و جنبش‌های کارگری بود و برشی به‌تدریج به این جریان‌ها پیوست.[۳]

فعالیت های سیاسی

برشی در شهر زادگاهش به‌عنوان یک فعال آنارشیست شناخته شد و چندین‌بار به‌دلیل شرکت در اعتراضات بازداشت گردید.[۲] در سال ۱۸۹۵ میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در پترسون، نیوجرسی ساکن شد؛ جایی که جامعهٔ بزرگی از مهاجران ایتالیایی آنارشیست زندگی می‌کردند.[۴]

او در پترسون به انتشار روزنامهٔ آنارشیستی La Questione Sociale (مسئلهٔ اجتماعی) کمک کرد و به‌عنوان یکی از رهبران محلی شناخته شد.[۴] برشی به‌شدت از سرکوب کارگران در ایتالیا، به‌ویژه پس از قیام میلان (درسال ۱۸۹۸ میلادی) خشمگین بود؛ قیامی که با فرمان ژنرال بالتساره بازتی به‌طرز خونینی سرکوب شد و بیش از ۱۰۰ کشته بر جای گذاشت.[۳] تصمیم برشی برای بازگشت به ایتالیا و ترور پادشاه، مستقیماً از این رویدادها تأثیر پذیرفت.

ترور اومبرتوی یکم

در تابستان ۱۹۰۰ میلادی، برشی به ایتالیا بازگشت و به مونتزا رفت، جایی که اومبرتوی یکم در آن اقامت داشت. عصر ۲۹ ژوئیه ۱۹۰۰، هنگامی که پادشاه در مراسمی عمومی حاضر شد، برشی از میان جمعیت بیرون آمد و سه گلوله به سوی او شلیک کرد. پادشاه در دم کشته شد.[۳] برشی بلافاصله توسط نیروهای امنیتی دستگیر گردید.

این ترور جامعهٔ ایتالیا و اروپا را شوکه کرد. برخی آن را «انتقام قیام میلان» دانستند و گروهی دیگر آن را نشانه‌ای از تهدید آنارشیسم در برابر نظام‌های سلطنتی قلمداد کردند.[۱]

محاکمه و محکومیت

محاکمهٔ برشی در پاییز سال ۱۹۰۰ میلادی برگزار شد. او بدون انکار عمل خود گفت که انگیزه‌اش اجرای عدالت برای قربانیان سرکوب قیام میلان بوده است.[۲] دادگاه او را به جرم قتل عمد به حبس ابد محکوم کرد. برشی به زندان جزیرهٔ سانتو استفانو فرستاده شد، جایی که شرایط زندان بسیار سخت و غیرانسانی گزارش شده است.[۴]

مرگ

در ۲۲ مه ۱۹۰۱، کمتر از یک سال پس از محکومیت، جسد برشی در سلولش یافت شد. مقامات رسمی علت مرگ را خودکشی با حلق‌آویزکردن اعلام کردند، اما بسیاری از هم‌عصرانش معتقد بودند که او به دستور مقامات به قتل رسیده است.[۳] این مسئله تا امروز موضوع بحث تاریخ‌نگاران و پژوهشگران باقی مانده است.[۲]

میراث

ترور اومبرتوی یکم توسط برشی تأثیر گسترده‌ای در تاریخ سیاسی و جنبش‌های اجتماعی گذاشت. آنارشیست‌ها در اروپا و آمریکا از او به‌عنوان «قهرمان عدالت» یاد کردند، درحالی‌که دولت‌ها او را تهدیدی جدی برای نظم اجتماعی دانستند.[۴]

نام او بعدها در آثار ادبی، ترانه‌ها و نوشته‌های سیاسی تکرار شد و به نمادی از مقاومت در برابر ستم سلطنتی و سرمایه‌داری بدل گشت.[۱]

جستارهای وابسته

یادکردها

  1. 1 2 3 دالیا، فرانچسکو (۲۰۰۰). ترورهای سیاسی در ایتالیا. Rivista Storica Italiana.
  2. 1 2 3 4 چکینی، مائورو (۲۰۰۱). زندگی و مرگ گائتانو برشی. Laterza.
  3. 1 2 3 4 کریستوفر ،داگان، تاریخ ایتالیا، Oxford University Press، ۲۰۰۷
  4. 1 2 3 4 اوریچ، پل (۱۹۸۴). آنارشیست‌ها در آمریکا. Princeton University Press.

منابع