گائتانو جاردینو

گائتانو جاردینو {{ایتالیایی| Gaetano Giardino }} (مونته‌مانيو، ۲۴ ژانویه ۱۸۶۴ - ۲۱ نوامبر ۱۹۳۵) یک نظامی ایتالیایی بود که در طول جنگ جهانی اول به درجه مارشال ایتالیا و نماینده ایتالیا در شورای جنگ متفقین^[۱] رسید.^[۲]

او که در مونته‌مانيو متولد شده بود، در آکادمی نظامی سلطنتی مودنا تحصیل کرد و به عنوان ستوان هشتمین هنگ برسالیری منصوب شد. در اواخر دهه ۱۸۸۰ به نیروهای ایتالیایی که در اریتره و سودان می‌جنگیدند پیوست و در سال ۱۸۹۴ در کاسالا جنگید. بعدها به درجه سروانیرسید و فرمانده گروهان ششمین هنگ برسالیری شد. در سال‌های اولیه قرن بیستم، او به عنوان رئیس ستاد دو لشکر مختلف ایتالیایی منصوب شد. سپس، با شروع جنگ ایتالیا و عثمانی، به عنوان معاون رئیس ستاد نیروهای اعزامی ایتالیا منصوب شد.

در بهار ۱۹۱۵، هنگامی که ایتالیا به اتریش-مجارستان اعلام جنگ کرد، او به عنوان رئیس ستاد سپاه چهارم ارتش و سپس سپاه دوم ارتش منصوب شد. او بعداً وظیفه فرماندهی لشکر ۴۸ و سپس فرماندهی دو سپاه مختلف ارتش را بر عهده گرفت. پس از نبرد کاپورتو و تغییرات بعدی در بالاترین مناصب نظامی ایتالیا، او به عنوان مشاور نزدیک آرماندو دیاز با وظیفه حفظ روابط با سایر قدرت‌های متفقین سه‌گانه منصوب شد. در آوریل ۱۹۱۸، او به عنوان فرمانده ارتش چهارم، معروف به ارتش مونته گراپا، منصوب شد. در نبرد سولستیزیو، ارتش او توانست حمله اتریشی‌ها را متوقف کند. در طول نبرد ویتوریو ونتو، نیروهای تحت رهبری جاردینو نخستین نیروهای ایتالیایی بودند که به جبهه اتریش حمله کردند تا آنها را مجبور به استفاده از نیروهای ذخیره خود علیه ایتالیایی‌ها در مونته گراپا کنند و حمله‌ای را که سه روز بعد در امتداد رودخانه پیاوه انجام شد، تسهیل کنند. پس از آتش‌بس ویلا جوستی، چهارمین گروه جاردینو منحل شد.

بین سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۴ او به عنوان فرماندار ایالت آزاد فیوم منصوب شد. در سال ۱۹۲۶ به درجه مارشال ایتالیا ارتقا یافت. او در سال ۱۹۳۵ در تورینو درگذشت و به همراه سربازانش در گورستان جنگی مونته گراپا به خاک سپرده شد. بنای یادبودی به افتخار او در باسانو دل گراپا ساخته شده است.