گابریل آنتون
گابریل آنتون | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲۸ ژوئیهٔ ۱۸۵۸ |
| درگذشت | ۳ ژانویهٔ ۱۹۳۳ |
| ملیت | اتریشی |
گابریل آنتون (آلمانی: Gabriel Anton؛ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۸۵۸ – ۳ ژانویهٔ ۱۹۳۳) یک متخصص اعصاب، عصب‌پژوه، روان‌پزشک، و استاد دانشگاه اهل اتریش بود.
شهرت او به سبب پژوهش‌هایش دربارهٔ بیماری روان‌پزشکی است که منشاءشان از قشر مغز و عقده‌های قاعده‌ای است. او به‌سبب مشارکت‌های پیشگامانه‌اش در زمینه جراحی مغز و اعصاب در یادها مانده است. او با همکاری جراحان فریدریش گوستاو فون برامان (۱۸۵۴–۱۹۱۳) و ویکتور اشمیدن (۱۸۷۴–۱۹۴۵)، روش‌های جدیدی را برای درمان هیدروسفالی پیشنهاد کرد. این روش‌ها شامل «روش بالکنستیچ» و «سوراخ کردن زیر پس‌سری» بود.[۱] سندرم آنتون-بابینسکی، به همراه متخصص مغز و اعصاب، ژوزف بابینسکی (۱۸۵۷–۱۹۳۲)، نامگذاری شده است. آنتون شرح و توضیح مفصلی از انوسوگنوزیا بصری و آسوماتوگنوزی مرتبط با این اختلال ارائه داد.[۲] آسوماتوگنوزی پدیده‌ای نادر است که در آن بیمار بخشی از بدن خود را انکار می‌کند.
منابع
- ↑ Journal of Neurology, Neurosurgery, and Psychiatry 2005 Gabriel Anton’s (1858–1933) contribution to the history of neurosurgery
- ↑ NCBI: Considerations on the work of the neuropsychiatrist Gabriel Anton (1858–1933)