گالبریت لوری کول
گالبریت لوری کول | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۱ مه ۱۷۷۲ دوبلین |
| درگذشته | ۴ اکتبر ۱۸۴۲ همپشر |
| وفاداری | .svg.png){kind=small} بریتانیا |
| شاخه نظامی | نیروی زمینی بریتانیا |
| سال‌های خدمت | ۱۷۸۷–۱۸۳۳ |
| درجه | سرلشکر |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | جنگ شبه‌جزیره |
| نشان‌ها | نشان حمام |
گالبریت لوری کول (انگلیسی: Galbraith Lowry Cole؛ ۱ مه ۱۷۷۲ – ۴ اکتبر ۱۸۴۲) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. کول در سال ۱۷۸۷ به عنوان سرجوخه در گارد دوازدهم دراگون منصوب شد. او در سال ۱۷۹۱ به عنوان ستوان به گارد پنجم دراگون و در سال ۱۷۹۲ به عنوان کاپیتان به هنگ هفتادم دراگون منتقل شد و در هند غربی، ایرلند و مصر خدمت کرد. او در سال ۱۷۹۴ به عنوان سرهنگ دوم در آخرین هنگ پیاده‌نظام وارد و در سال ۱۷۹۹ به عنوان سرهنگ دوم در سپاه ژنرال ویلت فقید منصوب شد، با حقوق کامل، اگرچه این واحدها منحل شده بودند. او در سال ۱۸۰۱ به درجه سرهنگی در ارتش ارتقا یافت و به عنوان سرتیپ در سیسیل خدمت کرد و فرماندهی تیپ اول را در نبرد مایدا در ۴ ژوئیه ۱۸۰۶ بر عهده داشت. در سال ۱۸۰۸ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در سال ۱۸۰۹ به ستاد ارتش در اسپانیا و پرتغال منصوب شد و در سال ۱۸۱۱ به او درجه محلی سپهبدی اعطا شد. این درجه در سال ۱۸۱۳ در ارتش تأیید شد. او فرماندهی لشکر چهارم را در جنگ شبه جزیره تحت فرماندهی ولینگتون بر عهده داشت و در نبرد آلبوئرا که در آن نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد، زخمی شد. او همچنین در سالامانکا، زخمی بسیار جدی‌تر، داشت. او در سال ۱۸۳۰ به درجه ژنرالی کامل ارتقا یافت.
به دلیل خدمت برجسته در نبردهای مایدا، آلبوئرا، سالامانکا، ویتوریا، پیرنه، نیول، اورتز و تولوز، صلیب طلای ارتش را با چهار نشان دریافت کرد. در سال ۱۸۱۵ به عنوان افسر کل فرمانده ناحیه شمالی منصوب شد.
او در سال ۱۸۱۲ به عنوان سرهنگ پیاده‌نظام ۱۰۳، در سال ۱۸۱۴ به عنوان سرهنگ پیاده‌نظام ۷۰ و در سال ۱۸۱۶ به عنوان فرمانده لشکر ۳۴ پیاده منصوب شد. متعاقباً فرماندار گریوزند و قلعه تیلبری شد. او همچنین فرمانده لشکر ۲۷ پیاده نیز بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Galbraith Lowry Cole». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲.