گتی ویلا
 محوطه و رواق ستون‌دار بیرونی در سال ۲۰۰۷ | |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۵۴، بازگشایی در ۲۰۰۶ |
|---|---|
| مکان | ۱۷۹۸۵بزرگراه پاسیفیک کوست، پسیفیک پلسیدس |
| مختصات | ۳۴°۰۲′۴۲″شمالی ۱۱۸°۳۳′۵۴″غربی / ۳۴٫۰۴۵°شمالی ۱۱۸٫۵۶۵°غربی |
| گونه | موزه هنری |
| مجموعه | ۴۴۰۰۰ اثر باستانی یونانی، رومی و اتروسک |
| بازدیدکنندگان | ۲۵۹٬۰۰۰ (۲۰۲۱)[۱] |
| مدیر | تیموتی پاتس |
| دسترسی به ترابری همگانی |  خط اتوبوس متروی لس آنجلس: ۱۳۴ |
| وبگاه | |
گتی ویلا (انگلیسی: Getty Villa) یک مرکز آموزشی و موزه هنری است که در انتهای شرقی ساحل مالیبو در محله پسیفیک پلسیدس در لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده واقع شده است.[۲] گتی ویلا که یکی از دو پردیس موزه جی. پال گتی است، به مطالعه هنرها و فرهنگ‌های جهان یونانی رومی، یونان باستان، روم باستان و اتروریا اختصاص دارد. این مجموعه دارای ۴۴٬۰۰۰ اثر باستانی یونانی، رومی و اتروسکی متعلق به بازه زمانی ۶٬۵۰۰ پیش از میلاد تا ۴۰۰ پس از میلاد است که آثاری همچون هرکول لانسداون و جوان پیروز را نیز شامل می‌شود. برنامه کارشناسی ارشد مشترک دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس/گتی در زمینه حفاظت آثار باستانی و قوم‌نگاری در این پردیس مستقر است.
تاریخچه
در سال ۱۹۵۴، جی. پل گتی، غول نفتی، گالری‌ای را در مجاورت خانه خود در پاسیفیک پالسیدز افتتاح کرد.[۳][۴][۵] او که به سرعت با کمبود فضا مواجه شده بود، موزه دومی به نام گتی ویلا را در املاک خود در پایین تپه گالری اصلی بنا کرد.[۴][۶] طراحی این ویلا از «ویلای پاپیروس» در هرکولانیوم الهام گرفته شده بود[۶] و جزئیات بیشتری از چندین محوطه باستانی دیگر را نیز در خود جای داد.[۷]
این بنا توسط معماران، رابرت ای. لنگدون پسر و ارنست سی. ویلسون پسر، با مشورت باستان‌شناسی به نام نورمن نوئربرگ طراحی شد.[۸][۹] این مکان در سال ۱۹۷۴ افتتاح شد،[۱۰] اما گتی که در سال ۱۹۷۶ درگذشت، هرگز از آن بازدید نکرد.[۵] پس از مرگ او، موزه ۶۶۱ میلیون دلار به ارث برد[۱۱] و شروع به برنامه‌ریزی برای یک پردیس بسیار بزرگ‌تر به نام مرکز گتی در منطقه برنت‌وود در همان نزدیکی کرد. موزه با موافقت جهت محدود کردن اندازه کل توسعه در سایت مرکز گتی، بر مخالفت‌های محله با طرح پردیس جدید پیروز شد.[۱۲] برای تأمین نیازهای کلی فضای موزه، تصمیم بر این شد که مجموعه بین دو مکان تقسیم شود و گتی ویلا آثار باستانی یونانی، رومی و اتروسکی را در خود جای دهد.[۱۲]
در سال ۱۹۹۳، مؤسسه گتی معماران بوستونی، رودولفو ماچادو و خورخه سیلوتی را برای طراحی بازسازی گتی ویلا و پردیس آن انتخاب کرد.[۱۲] در سال ۱۹۹۷، بخش‌هایی از مجموعه آثار باستانی یونانی، رومی و اتروسکیِ موزه برای نمایش به مرکز گتی منتقل شد و گتی ویلا جهت بازسازی بسته شد.[۱۳] این مجموعه در طول دوره بازسازی مرمت گردید.[۱۰]
در سال ۲۰۰۴ و در طول بازسازی، موزه و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، برگزاری مؤسسات تابستانی در ترکیه را با هدف مطالعه حفاظت از هنر خاورمیانه آغاز کردند.[۱۴]
گتی ویلا که در ۲۸ ژانویه ۲۰۰۶ بازگشایی شد، آثار باستانی یونانی، رومی و اتروسکی را در معماری الهام‌گرفته از روم و احاطه‌شده توسط باغ‌هایی به سبک رومی به نمایش می‌گذارد.[۱۵] آثار هنری بر اساس موضوعاتی نظیر «خدایان و الهه‌ها»، «دیونیسوس و تئاتر» و «داستان‌های جنگ تروا» چیدمان شده‌اند.[۱۵] طرح معماری جدید پیرامون ویلا – که توسط شرکت «ماچادو و سیلوتی و شرکا» (که مسئول طرح‌های بازسازی موزه نیز بودند) طراحی شده است – به گونه‌ای است که یک حفاری باستان‌شناسی را شبیه‌سازی می‌کند. نشریه «آرکیتکچرال رکورد» کار آن‌ها در گتی ویلا را به عنوان «یک معجزه نزدیک به واقعیت – موزه‌ای که هیچ پوزخند تمسخرآمیزی را از سوی دنیای هنر برنمی‌انگیزد … یک کار استادانه … خلق مجموعه‌ای پیچیده از ساختمان‌ها، میدان‌ها و محوطه‌سازی که در نهایت خانه‌ای واقعی برای یادگاری از زمان و مکانی دیگر فراهم می‌کند»، ستایش کرده است.[۱۶]
در سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۸، مجموعه مجدداً با ترتیبی کرونولوژیک (زمانی) و با تأکید بر موضوعات تاریخ هنر بازچیدمان شد.[۱۷]
.jpg)
جنجال‌هایی پیرامون ادعای دولت‌های یونان و ایتالیا مبنی بر غارت‌شدن اشیاء موجود در مجموعه و لزوم بازگرداندن آن‌ها به کشور مبدأ وجود داشته است.[۱۸] در سال ۲۰۰۶، گتی چهار شیء غارت‌شده را به یونان بازگرداند یا قول بازگشت آن‌ها را داد: یک استل (سنگ یادمان قبر)، یک نقش‌برجسته مرمری، یک تاج تدفین طلا و یک مجسمه مرمری.[۱۹] در سال ۲۰۰۷، گتی قراردادی را برای بازگرداندن ۴۰ مورد غارت‌شده به ایتالیا امضا کرد.[۲۰][۲۱]
ویلا در ۹ ژوئن ۲۰۲۲ میزبان رهبران نیم‌کره غربی برای ضیافت شامی بود که توسط رئیس‌جمهور جو بایدن و بانوی اول جیل بایدن به افتخار نهمین اجلاس سران قاره آمریکا برگزار شد که این اولین بار برای ویلا بود.[۲۲]
در ۷ ژانویه ۲۰۲۵، محوطه ویلا در نتیجه «آتش‌سوزی پالسیدس» دچار حریق شد.[۲۳] به هیچ سازه یا اثر هنری آسیب نرسید اما تقریباً ۱٬۴۰۰ درخت سوختند.[۲۴] گتی ویلا پس از عملیات اصلاح و پاکسازی، در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ بازگشایی شد.[۲۵]
امکانات و برنامه‌ها
گتی ویلا در هر دو سالن سرپوشیده و آمفی‌تئاتر روباز خود، یعنی «تئاتر باربارا و لارنس فلای‌شمن»، میزبان اجراهای زنده است.[۲۶] نمایشنامه‌خوانی‌های داخلی شامل «زنان تروا»، «غوک‌ها» اثر آریستوفان و «هلن» اثر اوریپید بوده است.[۲۷] اجراهای موسیقی داخلی که معمولاً با نمایشگاه‌های هنری مرتبط هستند، مواردی نظیر «موزیکا آنجلیکا»، «دی اورگانوگرافیا» و «ترانه‌هایی از عصر پنجم: سونس دِ مخیکو در کنسرت» را شامل شده است.[۲۸] همچنین در سالن اجتماعات، یک جلسهٔ خوانش عمومی از «ایلیاد» هومر برگزار شد.[۲۹]
اجراهای فضای باز شامل «صلح» اثر آریستوفان، «آگاممنون» اثر آیسخولوس و «الکترا» اثر سوفوکل بوده است.[۳۰] گتی ویلا علاوه بر مجموعه‌های خود، میزبان نمایشگاه‌های موقت نیز هست؛ برای نمونه، در مارس ۲۰۱۱، نمایشگاه عکسی با عنوان «در جستجوی سرزمین‌های کتاب مقدس» برگزار شد که شامل صحنه‌هایی از خاورمیانه متعلق به دهه ۱۸۴۰ بود.[۳۱]
گتی ویلا برنامه‌های آموزشی ویژه‌ای را برای کودکان ارائه می‌دهد. یک گالری مخصوص با نام «مجمع خانواده»، فعالیت‌هایی از جمله تزیین گلدان‌های یونانی و تابانده شدن سایه‌ها بر روی پرده‌ای که نمادی از یک کوزه یونانی است را ارائه می‌کند. این اتاق همچنین دارای وسایل صحنه از جنس پلی‌استایرن (یونولیت) از فرهنگ یونانی و رومی است تا کودکان بتوانند آن‌ها را لمس کرده و برای ایجاد سایه به کار ببرند. گتی ویلا همچنین راهنماهای مخصوص کودکان را برای سایر بخش‌های نمایشگاهی ارائه می‌دهد.[۳۲][۳۳]
مؤسسه حفاظتی گتی، یک دوره کارشناسی ارشد در زمینه حفاظت از آثار باستانی و قوم‌نگاری را با همکاری مؤسسه باستان‌شناسی کاتسن در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (یوسی‌اِل‌اِی) برگزار می‌کند. کلاس‌ها و تحقیقات در بخش موزهٔ عمارت مزرعه‌ای انجام می‌شود. این برنامه اولین مورد در نوع خود در ایالات متحده بود.[۳۴]
پردیس
اگرچه گتی ویلا در محله پاسیفیک پالسیدز لس‌آنجلس واقع شده است، اما خود را با شهر ملیبو هویت‌بخشی می‌کند، زیرا دقیقاً در شرق محدوده آن شهر قرار دارد.[۳][۱۰][۱۳][۳۵][۳۶] این مجتمع موزه‌ای ۶۴ هکتاری (۲۶ هکتار) بر روی تپه‌ای مشرف به اقیانوس آرام جای گرفته است که حدود ۱۰۰ یارد (۹۱ متر) از ورودی ملک فاصله دارد. یک پاویون ورودی روباز ۲٬۵۰۰ فوت مربعی (۲۳۰ متر مربع) نیز در دل تپه، نزدیک به پارکینگ چهارطبقه جنوبی با ظرفیت ۲۴۸ خودرو در انتهای جنوبی «پریستیل بیرونی» ساخته شده است.[۳۷]
در غرب موزه، تئاتر ۴۵۰ نفری باربارا و لارنس فلای‌شمن قرار دارد[۲۶] که اجراهای شبانه فضای باز در آنجا روی صحنه می‌روند.[۳۷] این تئاتر رو به ضلع غربی ویلا قرار دارد و از ورودی آن به عنوان صحنه نمایش استفاده می‌کند.[۳۸] در شمال غربی تئاتر، ساختمانی سه طبقه به مساحت ۱۵٬۵۰۰ فوت مربع (۱٬۴۴۰ متر مربع) در دل تپه بنا شده است که شامل فروشگاه موزه در طبقه پایین، کافه در طبقه دوم و یک سالن غذاخوری خصوصی در طبقه آخر است.[۳۹] در شمال ویلا، یک سالن اجتماعات سرپوشیده ۱۰٬۰۰۰ فوت مربعی (۹۳۰ متر مربع) با ظرفیت ۲۵۰ صندلی قرار دارد.[۳۷] بر روی تپه بالای موزه، خانه مزرعه‌ای خصوصی و اصلی گتی و بخش موزه‌ای که او در سال ۱۹۵۴ به خانه‌اش اضافه کرد، واقع شده‌اند. این فضاها اکنون برای دفاتر نمایشگاهی، اتاق‌های ملاقات و به عنوان کتابخانه استفاده می‌شوند.[۴]
اگرچه بازدید از آن برای عموم آزاد نیست، اما پردیس موزه شامل آرامگاه جی. پل گتی بر روی تپه پشت خانه مزرعه‌ای اوست.[۴۰]
یک پارکینگ شمالی با ظرفیت ۲۰۰ خودرو نیز پشت مجتمع مزرعه قرار دارد. ساختمان موزه با مساحت ۱۰۵٬۵۰۰ فوت مربع (۹٬۸۰۰ متر مربع) در قالب یک مربع طراحی شده که به حیاط ستون‌دار داخلی باز می‌شود. بازسازی موزه در سال ۲۰۰۶، ۵۸ پنجره رو به پریستیل داخلی و یک سقف شیشه‌ای متحرک بر روی آتریوم (میان‌تالار) اضافه کرد.[۱۶] این بازسازی کف‌پوش‌های ترازو (موزاییک مرمرنما) در گالری‌ها را تعویض کرد و با استفاده از تیرهای تقویت‌کننده فولادی جدید و جداکننده‌های لرزه‌ای در پایه مجسمه‌ها و ویترین‌ها، حفاظت در برابر زلزله را بهبود بخشید.[۱۰] موزه دارای ۴۸٬۰۰۰ فوت مربع (۴٬۵۰۰ متر مربع) فضای گالری است.[۳۷][۴۱]
کالوم استوری، منتقد معماری، در سال ۲۰۰۸ در توصیف تأثیر کلی این فضا نوشت:
آنچه گتی ویلا ابتدا از طریق انزوا، سپس با کنترل دسترسی و در نهایت به واسطه معماری به آن دست می‌یابد، حسی از جدا شدن از محیط پیرامون بلافاصله خود است.[۴۲]
باغ‌ها
در محوطه گتی ویلا چهار باغ مختلف وجود دارد که در آن‌ها گیاهانی بومی مدیترانه و شناخته شده در باغبانی رومیان باستان کاشته شده است.[۴۳] بزرگ‌ترین باغ، رواق ستون‌دار بیرونی است که یک کپی دقیق با نسبت‌های واقعی از نمونه موجود در ویلای پاپیروس‌ها است. ابعاد باغ ۳۰۸ در ۱۰۵ فوت (۹۴ در ۳۲ متر) است و استخری به طول ۲۲۰ فوت (۶۷ متر) در مرکز آن قرار دارد. طراحی‌های سنتی فضای سبز رومی با درختچه‌های هرس‌شده غار (برگ بو)، شمشاد، خرزهره و بداغ بازسازی شده‌اند. ردیف‌هایی از نخل خرما در هر دو ضلع طولی باغ پریستیل بیرونی چیده شده‌اند. در هر گوشه، درختان انار وجود دارند که توسط گیاهان زینتی مانند پای خرس، عشقه، خربق، اسطوخودوس و زنبق احاطه شده‌اند.[۴۴][۴۴]:91 کپی‌هایی از برنزهای رومی کشف شده در ویلای پاپیروس و نقاط دیگر، در سراسر باغ پراکنده شده‌اند.
دقیقاً در غرب رواق ستون‌دار بیرونی، «باغ گیاهان دارویی» قرار دارد که در آن گیاهان دارویی سنتی برگرفته از متون رومی باستان به همراه انواع درختان میوه شامل انار، انجیر، زردآلو، سیب، مرکبات و گلابی کشت می‌شوند. این باغ توسط تاک‌های انگور احاطه شده و مرز آن با بیشه زیتونی است که در تراس‌های بالای باغ کاشته شده است.[۴۴]:100 «باغ شرقی» کوچک و دنج است و توسط درختان غار و چنار خاوری احاطه شده است.[۴۳] ویژگی اصلی آن، یک کپی دقیق از فواره مشهور معرق و صدفی در «خانه فواره بزرگ» در پمپئی است؛ اما یک فواره دایره‌ای نیز در مرکز حوضی پر از گیاهان آبزی وجود دارد که چیدمان باغ بر محور آن انجام شده است.[۴۴]:84–85
چهارمین و آخرین باغ، «رواق ستون‌دار داخلی» است. همانند محوطۀ ستون‌دار بیرونی، استخری طولانی، باریک و با لبه‌های مرمرین، بخش مرکزی محوطه‌سازی را تشکیل می‌دهد. در هر طرف، کپی‌هایی از مجسمه‌های برنزی زنانه از ویلای پاپیروس قرار دارند که به شکلی طراحی شده‌اند که گویا در حال کشیدن آب از استخر هستند. در هر گوشه از باغ، یک فواره مرمر سفید کپی شده قرار دارد و چندین کپی برنزی از مجسمه‌های مشهور یونانی مانند «دوروفوروس» و سردیس‌های فیلسوفان یونانی مانند فیثاغورس و دموکریت در آنجا دیده می‌شود.[۴۴]:68–69
مجموعه
این مجموعه دارای ۴۴٬۰۰۰ اثر باستانی یونانی، رومی و اتروسکی متعلق به بازه زمانی ۶٬۵۰۰ پیش از میلاد تا ۴۰۰ پس از میلاد است[۴۵] که تقریباً ۱٬۴۰۰ مورد از آن‌ها در معرض دید عموم قرار دارند.[۴۶]
در میان اشیاء برجسته، «جوان پیروز» قرار دارد که یکی از معدود مجسمه‌های برنزی یونانی در اندازه واقعی است که تا دوران مدرن باقی مانده است.[۶][۴۷] «هرکول لانسداون» نیز یک مجسمه رومی متعلق به دوران هادریان به سبک لوسیپوس است.[۴۸] این ویلا دارای مجموعه‌های جواهرات و سکه[۱۸] و یک کتابخانه گسترده با ۲۰٬۰۰۰ جلد کتاب است که هنر این دوره‌ها را پوشش می‌دهد.[۴۹]
این ویلا «کوروسِ گتی» را به نمایش می‌گذارد که موزه آن را با عنوان «یونانی، حدود ۵۳۰ پیش از میلاد، یا جعل مدرن» فهرست کرده است؛ زیرا تحلیل‌های علمی دربارهٔ اینکه آیا این مجسمه مرمری متعلق به دوران یونان باستان است یا خیر، قطعی نیست.[۳۸] اگر این اثر اصل باشد، کوروسِ گتی یکی از تنها دوازده مجسمه «کوروس» (پیکره جوان) در اندازه واقعی است که به صورت سالم باقی مانده است.[۵۰] «زئوسِ ماربری هال» نیز یک مجسمه مرمری به ارتفاع ۸۱ اینچ (۲٫۱ متر) است که از ویرانه‌های تیوولی در نزدیکی رم کشف شده است.[۵۱]
نگارخانه
محوطه و رواق ستون‌دار بیرونی
پریستیل بیرونی – جزئیات معماری
محوطه و رواق ستون‌دار داخلی
گالری داخل ویلا
هرکول لانسداون، بخشی از مجموعه موزه.jpg)
ظروف شیشه‌ای رومی باستان در گتی ویلا
کوروسِ گتی، بخشی از مجموعه موزه
زئوسِ ماربری هال، پادشاه خدایان، در گتی ویلا
آتنا، الهه جنگ، تمدن، حکمت، قدرت، استراتژی، صنایع دستی، عدالت و مهارت
پرتره مومیایی زن رومی-مصری
مدال طلای رومی
تندیس مفرغی رومی
قطعه‌ای از فرسکو (دیوارنگاره) رومی با نقش طاووس
ظروف شیشه‌ای رومی به شکل سر
مجسمه یک سیرن
جوان پیروز، بخشی از مجموعه موزه
آویز کهربایی اتروسکی با نقش شیر و قو
انگشتر طلای اتروسکی با نقش سایرن، اسفینکس و هیپوکامپ.jpg)
سنگ یادمان قبر پولیس (۴۸۰ پیش از میلاد)
منابع
- ↑ Jose da Silva (March 22, 2022). "The top 100 most popular art museums in the world". The Art Newspaper. Archived from the original on May 17, 2022. Retrieved February 17, 2024.
- ↑ "About the Museum (Getty Museum)". getty.edu. Archived from the original on March 3, 2019. Retrieved January 19, 2016.
- 1 2 Storrie 2007, p. 186.
- 1 2 3 "Architecture". Getty Trust. Archived from the original on June 7, 2011. Retrieved March 8, 2011.
- 1 2 Bird, Cricket (June 10, 1976). "Getty Never Saw Fabulous Museum". Lewiston [Maine] Evening Journal. p. 10. Archived from the original on April 3, 2022. Retrieved March 8, 2011.
- 1 2 3 Ray, Derek (February 11, 2011). "The Getty Center and the Getty Villa". San Diego Reader. Archived from the original on January 28, 2019. Retrieved March 2, 2011.
- ↑ Muchnic, Suzanne (December 6, 2019). "Stephen Garrett, architect and first director of Malibu's Getty Villa, dies". Los Angeles Times (in American English). Archived from the original on December 10, 2019. Retrieved December 11, 2019.
- ↑ Myrna Oliver, Robert Langdon Jr., 86; Designed 1st Getty Museum, Los Angeles Times, August 25, 2004
- ↑ Grad student unearths architect's drawings for Getty exhibition بایگانی‌شده در ژوئیه ۱۱, ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine, USC School of Architecture: School News, July 5, 2013
- 1 2 3 4 Moltesen 2007, p. 155.
- ↑ Lenzner 1986.
- 1 2 3 Filler 2007, p. 215.
- 1 2 Schultz 2003, p. 575.
- ↑ "UCLA and Getty Museum Hold Summer Institute in Turkey". UCLA. September 23, 2004. Archived from the original on July 20, 2011. Retrieved December 30, 2010.
- 1 2 Moltesen 2007, p. 157.
- 1 2 Pearson, Clifford A. (May 2006). "Machado and Silvetti creates an elaborate new setting that shows off the renovated Getty Villa without irony or apologies". Architectural Record. The McGraw-Hill Companies, Inc. Archived from the original on September 19, 2015. Retrieved May 15, 2010.
- ↑ Potts, Timothy (April 2, 2018). "A New Vision for the Collection at the Getty Villa". The Getty Iris. J. Paul Getty Trust. Archived from the original on April 14, 2018. Retrieved April 13, 2018.
- 1 2 Rogers, John (January 27, 2006). "Getty Museum reopening its much renovated villa". The Seattle Times. Archived from the original on June 28, 2011. Retrieved March 2, 2011.
- ↑ Carassava, Anthee. Greeks Hail Getty Museum's Pledge to Return Treasures. بایگانی‌شده در آوریل ۲, ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine New York Times, December 12, 2006. Retrieved September 3, 2008.
- ↑ Povoledo, Elisabetta. Italy and Getty Sign Pact on Artifacts. بایگانی‌شده در آوریل ۲, ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine New York Times, September 26, 2007. Retrieved September 3, 2008.
- ↑ Filler 2007, pp. 221–23.
- ↑ Zenowich, Desiree (June 10, 2022). "Getty Villa Holds Dinner for the 9th Summit of the Americas". www.getty.edu. Retrieved 2025-01-27.
- ↑ Castleman, Terry (January 7, 2025). "Getty Villa Museum grounds catching fire, LAFD says". Los Angeles Times.
- ↑ Levin, Sam (January 8, 2025). "Fire reaches Getty Villa museum grounds in California, but structures not burned". The Guardian (in British English). ISSN 0261-3077. Retrieved January 8, 2025.
- ↑ Paskin, Julia (2025-06-20). "The Getty Villa". LAist (in English). Retrieved 2025-07-01.
- 1 2 McNulty, Charles (12 September 2010). "Theater review: 'Elektra' at the Getty Villa". Culture Monster Blog. Los Angeles Times. Archived from the original on 25 March 2025. Retrieved 28 October 2025.
... at the Getty Villa's outdoor Barbara and Lawrence Fleischman Theater...
- ↑ "Villa Play–Reading Series". Getty Trust. Archived from the original on September 29, 2019. Retrieved March 11, 2011.
- ↑ "Concerts at the Villa". Getty Trust. Archived from the original on September 24, 2019. Retrieved March 11, 2011.
- ↑ "Public Reading of Homer's Iliad". Getty Trust. Archived from the original on September 7, 2019. Retrieved March 11, 2011.
- ↑ "Getty Villa Outdoor Theater Production". Getty Trust. Archived from the original on September 26, 2019. Retrieved March 11, 2011.
- ↑ "Calendar Picks and Clicks". Jewish Journal. March 1, 2011. Archived from the original on September 19, 2016. Retrieved March 8, 2011.
- ↑ "Family Forum". Getty Trust. Archived from the original on October 5, 2019. Retrieved March 8, 2011.
- ↑ Moltesen 2007, p. 156.
- ↑ "Getty Villa Press Kit" (PDF). Getty Trust. Archived from the original (PDF) on October 8, 2012. Retrieved December 30, 2010.
- ↑ Greenberg 2005, p. 131.
- ↑ Multiple sources:
- "Visit the Getty". Getty Trust. Archived from the original on October 3, 2019. Retrieved March 8, 2011.
- "Visit". The J. Paul Getty Trust. Archived from the original on July 29, 2019. Retrieved July 10, 2006.
- Jaffee, Matthew (May 2007). "Posh Pacific Palisades". Sunset magazine. Archived from the original on November 24, 2007. Retrieved September 3, 2008.
- 1 2 3 4 "Fact Sheet" (PDF). Getty Trust. Archived from the original (PDF) on October 8, 2012. Retrieved December 30, 2010.
- 1 2 Filler 2007, p. 221.
- ↑ Filler 2007, p. 220.
- ↑ Brooks & Brooks 2006, p. 208.
- ↑ Map & Guide to the Getty Villa, Getty Trust, May 2010
- ↑ Storrie 2007, p. 187.
- 1 2 "Gardens". getty.edu. Archived from the original on October 3, 2019. Retrieved October 10, 2019.
- 1 2 3 4 5 Guide to the Getty Villa. Getty Publications. 2005.
- ↑ "Art (Visit the Getty Villa)". Getty Trust. Archived from the original on October 3, 2019. Retrieved April 13, 2018.
- ↑ Spier, Jeffrey (April 11, 2018). "What's New to Explore in the Reinstalled Getty Villa Galleries". The Getty Iris. J. Paul Getty Trust. Archived from the original on April 14, 2018. Retrieved April 13, 2018.
- ↑ "Victorious Youth". Getty Trust. Archived from the original on December 3, 2010. Retrieved February 28, 2011.
- ↑ "Lansdowne Herakles". Getty Trust. Archived from the original on May 4, 2011. Retrieved February 28, 2011.
- ↑ "Research Libraries". Getty Trust. Archived from the original on September 15, 2013. Retrieved February 28, 2011.
- ↑ Robert Bianchi, "Saga of The Getty Kouros", Archaeology (May/June 1994).
- ↑ "Marbury Hall Zeus". Getty Trust. Archived from the original on December 25, 2014. Retrieved February 28, 2011.
کتاب‌شناسی
- Brooks, Patricia; Brooks, Jonathan (2006). Laid to Rest in California: A Guide to the Cemeteries and Grave Sites of the Rich and Famous. Insiders' Guide/Globe Pequot Press. ISBN 978-0-7627-4101-4.
- Filler, Martin (July 17, 2007). Makers of Modern Architecture: From Frank Lloyd Wright to Frank Gehry. New York Review of Books. ISBN 978-1-59017-227-8.
- Greenberg, Mark, ed. (2005). Guide to the Getty Villa. Getty Publications. ISBN 978-0-89236-828-0.
- Lenzner, Robert (1986). The Great Getty: The Life and Loves of J. Paul Getty, Richest Man in the World. Crown Publishers. ISBN 978-0-517-56222-2.
- Moltesen, Mette (January 2007). "The Reopened Getty Villa". American Journal of Archaeology. 111 (1). Boston University, Boston Massachusetts: The Archaeological Institute of America. doi:10.3764/aja.111.1.155. ISSN 0002-9114.
- Schultz, Patricia (January 1, 2003). 1,000 Places to See Before You Die. Workman Publishing. ISBN 978-0-7611-0484-1.
- Storrie, Calum (2007-10-24). The Delirious Museum: A Journey from the Louvre to Las Vegas. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-0-85771-825-9.
پیوند به بیرون
- باغ‌ها در کالیفرنیا
- بناهای شاخص در لس‌آنجلس
- بنیانگذاریهای ۱۹۵۴ (میلادی) در کالیفرنیا
- پسیفیک پلسیدس، لس آنجلس
- ساختمان‌ها و سازههای کاملشده در ۱۹۷۴ (میلادی)
- فرهنگ در لس آنجلس
- معماری دهه ۱۹۷۰ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا
- موزههای روم باستان در ایالات متحده آمریکا
- موزههای هنر و نگارخانهها در لس آنجلس
- موزههای یونان باستان در ایالات متحده آمریکا