گری گو

گری گو (انگلیسی: Gray goo) یک سناریوی فرضی از فاجعهٔ جهانی است که در حوزهٔ نانوفناوری مولکولی مطرح شده است. در این سناریو، ماشین‌های خودتکثیرشوندهٔ خارج از کنترل تمام زیست‌تودهٔ زمین — و احتمالاً هر چیز دیگری را نیز — مصرف می‌کنند و هم‌زمان تعداد بسیار بیشتری از خودشان را می‌سازند.[۱][۲] به این وضعیت بوم‌خواری گفته شده است.[۳] در تصور اولیه، این ماشین‌ها از ابتدا به چنین قابلیتی مجهز شده بودند؛ اما در روایت‌های عامه‌پسندتر، فرض بر این است که ممکن است این قابلیت را به‌طور تصادفی به دست آورند.

ماشین‌های خودتکثیرشونده در مقیاس بزرگ نخستین بار توسط ریاضی‌دان جان فون نویمان توصیف شدند و گاهی از آن‌ها با عنوان ماشین‌های فون نویمان یا تکثیرگرهای تق‌تق‌کنان یاد می‌شود. اصطلاح گری گو را کی. اریک درکسلر، از پیشگامان فناوری نانو، در کتاب موتورهای آفرینش در سال ۱۹۸۶ ابداع کرد.[۴] او در سال ۲۰۰۴ گفت: «ای کاش هرگز از اصطلاح «گری گو» استفاده نکرده بودم»، زیرا معتقد بود این اصطلاح باعث ایجاد ترس عمومی شده و به پژوهش دربارهٔ فناوری نانوی متعارف و غیرخودتکثیرشونده آسیب زده است.[۵] در کتاب موتورهای آفرینش، «گری گو» تنها در دو بند و یک یادداشت، به‌عنوان یک آزمایش ذهنی مطرح شده بود. با این حال، تصور عامه‌پسند از گری گو نخستین بار در نوامبر ۱۹۸۶ در مجلهٔ پرتیراژ اومنی به‌طور گسترده مطرح شد.[۶]

منابع

  1. ↑ "Grey Goo is a Small Issue". Center for Responsible Nanotechnology. 2003-12-14. Archived from the original on 2014-08-29. Retrieved 2009-12-28.
  2. ↑ "Nanotechnology pioneer slays "grey goo" myths". Nanotechnology. Institute of Physics. 2006-07-06. Retrieved 2009-12-28.
  3. ↑ Freitas Jr., Robert A. (April 2000). "Some Limits to Global Ecophagy by Biovorous Nanoreplicators, with Public Policy Recommendations". Retrieved 28 December 2009.
  4. ↑ Joseph, Lawrence E. (2007). Apocalypse 2012. New York: Broadway. p. 6. ISBN 978-0-7679-2448-1.
  5. ↑ Giles, Jim (2004). "Nanotech takes small step towards burying 'grey goo'". Nature. 429 (6992): 591. Bibcode:2004Natur.429..591G. doi:10.1038/429591b. PMID 15190320.
  6. ↑ Nanotechnology: Molecular Machines that Mimic Life, OMNI, Vol. 9 No. 6, November 1986, p. 56ff.