گلاب جامون

گلاب جامون
	گلاب جامون زعفرانی
نام‌های جایگزین	Gulab jaman, lal mohan, gulab jam, gulap jam
بخش	دسر
منطقه	شبه قاره هند
دمای سرو	گرم، سرد یا در دمای اتاق
مواد اصلی	خوا، زعفران، مایدا (آرد)، شکر
انواع	پانچا، کالوجام
	رسانه: گلاب جامون;

گلاب جامون، شیرینی بر پایه شیر با ریشه ایرانی است که در هند، نپال، پاکستان، مالدیو بنگلادش، و میانمار همچنین در کشورهایی که جمعیت قابل توجهی از مردم با تبار جنوب آسیایی دارند همانند جزایر موریس، فیجی، شبه جزیره مالایا، بریتانیا، آفریقای جنوبی و کشورهای حوزه کارائیب مثل جامائیکا، ترینیداد و توباگو، گویان و سورینام رایج است.^[۱]

دستور العمل های مدرن به جای خویا از شیر خشک استفاده می کنند.^[۲] برای افزایش طعم، اغلب با آجیل های خشک مانند بادام و بادام هندی تزئین می شود.^[۳]^[۴] روز جهانی گلاب جامون که توسط Gits Food در سال ۲۰۲۰ آغاز شده هر سال در دهم اکتبر جشن گرفته می شود.

تاریخ

گلاب جامون در ایران قرون وسطی تهیه میشد و بنظر میرسد با هجوم مغول به فراموشی سپرده شده بعدها توسط همراهان ایرانی پادشاهان گورکانی به هند برده میشود^[۵] برخی گفته اند که آشپز شاه جهان اتفاقی آنرا اختراع کرد^[۶]

به هر حال نام آن از واژه فارسی گلاب و جام که احتمالا دلالت بر جامی شامل شربت گلاب گرفته شده است. همچنین برخی گفته اند «جامون» یا «جمان» نام میوه هندی با اندازه و شکل مشابه است که معمولاً به نام آلو سیاه شناخته می‌شود. دسر عربی لقمه القاضی شبیه گلاب جامون است، اگرچه از خمیر متفاوتی استفاده می کند. به گفته مورخ آشپزی مایکل کروندل، هر دو لقمه القاضی و گلاب جامون ممکن است از یک غذای ایرانی گرفته شده باشند و شربت گلاب ارتباط مشترک بین این دو باشد.^[۷]

مصرف در مناسبت‌ها

گلاب جامون دسری است که اغلب در فستیوال‌ها، تولدها یا جشن‌های مهمی مانند ازدواج، جشن‌های مسلمانان عید فطر و عید قربان و جشنواره هندو دیوالی (جشنواره نور هند) خورده می‌شود. گلاب جامون انواع مختلفی دارد و هر گونه طعم و ظاهری متمایز دارد.^[۸]^[۹]

نگارخانه

منابع

↑ shraddha.bht. "Gulab Jamun". Konkani Recipes. Archived from the original on 10 March 2010. Retrieved 25 May 2010.
↑ Marty Snortum, Lachu Moorjani (2005). Ajanta: regional feasts of India. Gibbs Smith. p. 17. ISBN 1-58685-777-0.
↑ Michael Krondl (2011). Sweet Invention: A History of Dessert. Chicago Review Press. p. 7-8. ISBN 978-1-55652-954-2. In another recipe he gives directions for a syrup-soaked fritter many modern Indians would recognize. To make it, the cook is told to curdle warm milk by adding buttermilk, then strain it to remove the liquid. (Nowadays this fresh cheese would be called chhana.) The resulting curds are then mixed with a little rice flour, formed into balls, and fried in ghee. Finally, they are soaked in syrup.
↑ Michael Krondl (1 June 2014). The Donut: History, Recipes, and Lore from Boston to Berlin. Chicago Review Press. pp. 7–8. ISBN 978-1-61374-673-8. To make it, you form balls out of a dough of fresh cheese curds mixed with rice flour, fry these in ghee, and then soak them in cardamom-scented syrup. I imagine the king feeding the morsels—tender, buttery, and dripping with the perfumed syrup—to his favorite as she lies resplendent on a silk-lined bed. Most of these fritters still exist and in more than one variation.
↑ Michael Krondl (1 June 2014). The Donut: History, Recipes, and Lore from Boston to Berlin. Chicago Review Press. p. 7. ISBN 978-1-61374-673-8.
↑ Charmaine O'Brien (2003). Flavours of Delhi: A Food Lover's Guide. Penguin Books Limited. p. 145. ISBN 978-93-5118-237-5.
↑ Michael Krondl (2011). Sweet Invention: A History of Dessert. Chicago Review Press. p. 38. ISBN 978-1-55652-954-2.
↑ «yummcook». Gulab Jamun Recipe: A Popular Indian and Pakistani Sweet - YummCook | Easy Persian & Middle Eastern Recipes (به انگلیسی). ۲۰۲۵-۱۰-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۸.
↑ Achaya, K. T. (1994). Indian Food Tradition A Historical Companion. Oxford University Press. ISBN 978-019562845-6. Retrieved 2019-01-29.

[1] shraddha.bht. "Gulab Jamun". Konkani Recipes. Archived from the original on 10 March 2010. Retrieved 25 May 2010.

[2] Marty Snortum, Lachu Moorjani (2005). Ajanta: regional feasts of India. Gibbs Smith. p. 17. ISBN 1-58685-777-0.

[Michael2011-3] Michael Krondl (2011). Sweet Invention: A History of Dessert. Chicago Review Press. p. 7-8. ISBN 978-1-55652-954-2. In another recipe he gives directions for a syrup-soaked fritter many modern Indians would recognize. To make it, the cook is told to curdle warm milk by adding buttermilk, then strain it to remove the liquid. (Nowadays this fresh cheese would be called chhana.) The resulting curds are then mixed with a little rice flour, formed into balls, and fried in ghee. Finally, they are soaked in syrup.

[Michael2014-4] Michael Krondl (1 June 2014). The Donut: History, Recipes, and Lore from Boston to Berlin. Chicago Review Press. pp. 7–8. ISBN 978-1-61374-673-8. To make it, you form balls out of a dough of fresh cheese curds mixed with rice flour, fry these in ghee, and then soak them in cardamom-scented syrup. I imagine the king feeding the morsels—tender, buttery, and dripping with the perfumed syrup—to his favorite as she lies resplendent on a silk-lined bed. Most of these fritters still exist and in more than one variation.

[5] Michael Krondl (1 June 2014). The Donut: History, Recipes, and Lore from Boston to Berlin. Chicago Review Press. p. 7. ISBN 978-1-61374-673-8.

[6] Charmaine O'Brien (2003). Flavours of Delhi: A Food Lover's Guide. Penguin Books Limited. p. 145. ISBN 978-93-5118-237-5.

[7] Michael Krondl (2011). Sweet Invention: A History of Dessert. Chicago Review Press. p. 38. ISBN 978-1-55652-954-2.

[8] «yummcook». Gulab Jamun Recipe: A Popular Indian and Pakistani Sweet - YummCook | Easy Persian & Middle Eastern Recipes (به انگلیسی). ۲۰۲۵-۱۰-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۸.

[9] Achaya, K. T. (1994). Indian Food Tradition A Historical Companion. Oxford University Press. ISBN 978-019562845-6. Retrieved 2019-01-29.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]