گوئیرو

گوئیرو
سازهای کوبه‌ای
طبقه‌بندی خودصداها، می‌تواند از چوب، کدو، فلز، پلاستیک یا فایبرگلاس ساخته شود.
هورن‌بوستل-زاکس۱۱۲٫۲۳
گسترۀ صوتی
با سرعت در نواختن، مقداری تغییر ایجاد می‌کند

گوئیرو (انگلیسی: Güiro) یک ساز کوبه‌ای است که از یک کدوی توخالی با انتهای باز و شیارهایِ موازیِ بریده‌شده در یک طرف آن تشکیل شده است. این ساز با مالیدن یک چوب یا دندانه (به تصویر مراجعه کنید) در امتدادِ شیارها نواخته می‌شود.

تاریخچه

گوئیرو معمولاً در موسیقی کوبایی، پورتوریکویی و سایر سبک‌های موسیقی آمریکای لاتین استفاده می‌شود و نقش کلیدی در بخش ریتم معمولِ ژانرهای مهمی چون سالسا و غیره ایفا می‌کند. نواختن گوئیرو معمولاً به ضربات بلند و کوتاه نیاز دارد که با خراشیدن به بالا و پایین، صدای بلند یا کوتاه ایجاد می‌شود. امروزه بسیاری از گوئیروها از چوب یا فایبرگلاس ساخته می‌شوند. گوئیرو، مانند ماراکا، اغلب توسط یک خواننده نواخته می‌شود.[۱][۲][۳][۴]

در سرتاسر آمریکای لاتین و دریای کارائیب، گوئیرو را می‌توان در انواع موسیقی رقص سنتی و محلی یافت و در گروه‌های رقص و جشنواره‌های مذهبی از آن استفاده می‌شود. در موسیقی کلاسیک نیز آهنگسازانی مانند هیتور ویلالوبس، مورتون گلد (سمفونی آمریکای لاتین) و ایگور استراوینسکی (پرستش بهار) از گوئیرو بهره برده‌اند.[۵]

نگارخانه

جستارهای وابسته

یادکرد

  1. Shepherd, John, ed. (2003). Continuum Encyclopedia of Popular Music of the World, Volume II: Performance and Production. London, UK: Continuum. pp. 372–373. ISBN 9780826463227.
  2. Sue Steward (1 October 1999). Musica!: The Rhythm of Latin America - Salsa, Rumba, Merengue, and More. Chronicle Books. pp. 6–. ISBN 978-0-8118-2566-5. Retrieved 16 April 2013.
  3. Wasserman, Mark (2012). The Mexican Revolution: A Brief History With Documents. Boston: Bedford/St.Martin's. pp. 11, 12, 63, 69, 112, 121.
  4. Schechter, John. "Güiro". Oxford Music Online.
  5. Karl Peinkofer and Fritz Tannigel, Handbook of Percussion Instruments (Mainz, Germany: Schott, 1976), 154.

منابع