گولدن طلا

سکه طلای پتر یا پدرو اول، پادشاه کاستیا ("پدرو ظالم") که از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۶۹ سلطنت کرد. 2007-T534 (شناسه شناسایی ۱۹۷۹۸۸-۱۵۴۴۹۸))

گولدن (به آلمانی: Gulden)(یا در فارسی گاهی گیلدر) در ابتدا به یک سکه طلای خالص با وزن ۳.۵ گرم اشاره داشت، بعدها به یک واحد محاسبه و سکه نقره نیز اطلاق شد. بنابراین، بین گولدن طلا، گولدن حسابداری و گولدن نقره تمایز قائل می‌شوند.

اولین سکه طلا از این نوع، با توجه به محل ضرب سکه با نام‌های فلورنتین؛ فلورین؛ فلورن؛ فورینت و غیره نامیده می شدند و همچنین علامت اختصاری بین‌المللی آن .fl یا .f است . در کنار این نامها، نام گولدن، کوتاه شده از گولدین فنیک یا guldin pfennic به معنای "پنی طلایی" در مناطق میانه، جنوب و غرب امپراتوری مقدس روم رواج یافت و در مناطق شمالی امپراطوری مقدس واحدهای دیگری مانند مارک؛ فوند؛ شیلینگ؛ گروشن و غیره نیز رایج بودند.

امپراطوری مقدس روم حدود سال ۱۲۵۰ میلادی

تاریخچه

از اوایل قرون وسطی، هیچ سکه طلایی در غرب و شمال اروپا ضرب نمی شد، زیرا طلا به ندرت در آنجا استخراج می‌شد و هجوم طلا از شرق و آفریقا با فروپاشی امپراتوری روم غربی و گسترش اسلام متوقف شد. معدود سکه‌های طلایی که هنوز در غرب اروپا وجود داشتند، عمدتاً از امپراتوری روم شرقی، که با نام بیزانس نیز شناخته می‌شوند، سرچشمه می‌گرفتند که سکه‌های طلای آن "بزانت" یا "بیسونتر" نامیده می‌شدند.

ایتالیا منشع رواج دوباره سکه های طلا در اروپای قرون وسطی

نقشه ایتالیا ۱۴۹۴

با وقوع جنگ‌های صلیبی و از سرگیری تجارت با شرق، طلا بار دیگر به غرب سرازیر شد. به ویژه از طریق تجارت با شمال آفریقا (مغرب)، بازرگانان می‌توانستند از نقره اروپایی برای خرید طلای آفریقا با قیمت‌های مطلوب سود زیادی ببرند، به عنوان مثال، از منطقه غنی از طلا بامبوک در مالی امروزی استفاده کنند. سکه‌های طلا وسیله‌ای ایده‌آل برای تجارت نقره یا حتی تجارت پرسودتر نمک بودند. طلا در اروپا نرخ مبادله بسیار بهتری نسبت به نقره داشت (۱:۱۰ تا ۱:۱۲ در اروپا در مقایسه با ۱:۶ تا ۱:۸ در کشور مغرب). این امر سود قابل توجهی را به همراه داشت و همزمان وسیله‌ای پایدار برای پرداخت معرفی کرد.گسترش تجارت دریایی بین المللی نیاز به یک واحد پول قوی تر را ملموس کرد. دناریوس یا فنیگ، که بیش از پنج قرن تنها ارز ضرب شده بود، دیگر این نیازها را برآورده نمی‌کرد.

چگونگی گسترش سکه های گولدن

سکه‌های طلا وسیله‌ای ایده‌آل برای مبادله بجای نقره بودند. در نتیجه سه قدرت تجاری بزرگ دریایی در شمال ایتالیا در دریای مدیترانه بودند که ضرب سکه‌های طلا در مقیاس بزرگ را آغاز کردند: در سال ۱۲۵۲، فلورانس با ضرب سکه‌های طلای فیورینو دورو ضرب سکه‌های طلا را در اروپای غربی آغاز کرد. ونیز همچنین از سال ۱۲۸۴ به بعد دومین سکه طلای اروپای غربی، زچینو یا دوکاتو (دوکات)، را با همان استاندارد آغاز کرد. در مقابل، سکه های طلای جنوا، موفقیت کمتری داشتند.

وزن و عیار

Fiorino d'oro

فلورین فلورانس ۳٫۵۳۷ گرم وزن داشت و قرار بود با طلای خالص، یعنی ۲۴ عیار، ضرب شود. با این حال، این امر با قابلیت‌های تکنولوژیکی آن زمان کاملاً امکان‌پذیر نبود، بنابراین عیار آن کمی کمتر و حدود ۳٫۵ گرم بود. روی سکه فلورین، شکوفه بزرگ سوسن (به لاتین: flos)، نماد فلورانس، نقش بسته بود، در حالی که پشت آن تصویر قدیس حامی شهر، یحیی تعمید دهنده، دیده می‌شد. در خود فلورانس، تا سال ۱۵۳۳، فلورین‌هایی با همان طرح و ظرافت ضرب می‌شدند.

منابع

لینکها

https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Gulden?uselang=de مجموعه تصاویر، ویدیوها و فایل‌های صوتی

https://de.wikisource.org/wiki/Bekanntmachung,_betreffend_die_Au%C3%9Ferkurssetzung_der_Zweiguldenst%C3%BCcke_s%C3%BCddeutscher_W%C3%A4hrung منابع و متن کامل

https://de.wiktionary.org/wiki/Gulden توضیحات معنی، ریشه کلمات، مترادف‌ها، ترجمه‌ها

https://www.retrobibliothek.de/retrobib/schlagwort.html?werk=Meyers&bandnr=7&seitenr=0922 چاپ چهارم. جلد ۷، منتشر شده توسط مؤسسه کتابشناسی، لایپزیگ/وین ۱۸۸۵–۱۸۹۲، صفحه ۹۲۲.

https://web.archive.org/web/20101127193309/http://www.oenb.at/de/ueber_die_oenb/geldmuseum/oesterr_geldgeschichte/gulden/gulden_und_kronen.jsp (بایگانی شده از ۲۷ نوامبر ۲۰۱۰ در بایگانی اینترنت) https://de.wikipedia.org/wiki/Internet_Archive

در جنوب ایتالیا و در شبه جزیره ایبری(اسپانیای فعلی)، سکه‌های طلا بر اساس نمونه های اسلامی از قرن دوازدهم به بعد در مقیاس کوچک وجود داشتند.