گیبیل

گیبیل
خدای آتش
نام‌های دیگرگیرا، موبارا
مرکز فرهنگی غالبشوروپاک، اریدو (مورد مناقشه[۱])، نیپور
اقامتگاهایریگال
نمادمشعل
اطلاعات شخصی
شریک زندگینینیریگال

گیبیل (𒀭𒉈𒄀) که با نام اکدی گیرا نیز شناخته می‌شود، یک خدای بین‌النهرینی بود که هم در جنبه‌های مثبت و هم از جنبه منفی با آتش مرتبط بود. او همچنین در تطهیر آیینی نقش داشت. منابع متنی نشان می‌دهند که نماد او مشعل بوده است، اگرچه هیچ تصویری از او در هنر بین‌النهرین شناسایی نشده است. شجره‌نامه‌های متعددی را می‌توان به او اختصاص داد. فهرست خدا آن = آنوم نشان می‌دهد که همسرش نینیریگال بوده است. او همچنین اغلب با خداییانی مانند شمش، نوسکا و کوسو ارتباط داشت. او برای اولین بار در متن‌های دودمان نخستین از شوروپاک، مانند فهرست‌های پیشکش گواهی شده است. او همچنین عضو پانتئون اریدو بود. در دوره کاسیان در نیپور پرستش می‌شد. گواهی‌های بعدی از آشور و اوروک موجود است. او همچنین در تعدادی از متن‌های ادبی حضور دارد.

نام

گیبیل (dgibil6) قرائت متعارف تئونیمی است که به خط میخی به صورت dNE.GI (نوع دیگر: dGI.NE) نوشته شده است، اگرچه جرمیا پترسون اشاره می‌کند که هنوز به طور کامل توسط منابع اولیه تایید نشده است.[۲]

در متن‌های اِمِسال از گیبیل با نام متفاوت Mubarra یاد شده است.[۳]

شخصیت

گیبیل خدای آتش بود.[۴] او می‌توانست این عنصر را در جنبه مثبت آن، برای مثال در ارتباط با کوره متالورژی یا کوره آجرپزی نشان دهد[۵] و در این زمینه خدای خامی متالورژی در نظر گرفته شود.[۶] با این حال، او نماینده آتش در جایگاه تخریب‌گر نیز بود.[۵]

ارتباط با سایر خداییان

سایر ارتباط‌ها

گیبیل در ارتباط نزدیک با نوسکا نیز بود.[۷]

ادبیات

سایر متن‌های ادبی

در مرثیه سومر و اور، گیبیل از جمله علل تخریبِ ذکر شده در این تصنیف آمده است.[۸] او ظاهراً مسئول آتش زدن نیزارهاست.[۹] همانطور که توسط نیلی سامت اشاره شده است، همتای مستقیمی با این قسمت از متن در اسطوره اینانا و ابیه وجود دارد، جایی که الهه نام‌بخش تهدید می‌کند که به گیبیل خواهد گفت که همین عمل را انجام دهد.[۹]

در حماسه آنزو، گیرا یکی از سه خدایی است که از مبارزه با موجود نام‌بخش برای بازیابی لوح‌های سرنوشت خودداری می‌کنند، دو نفر دیگر شارا و اداد هستند.[۱۰]

در انوما الیش، گیبیل چهل و ششمین نامی است که پس از شکست تیامات به مردوک داده شده است .[۱۱][الف] عملکرد منتسب به مردوک تحت این نام ممکن است «کسی که سلاح‌ها را سخت می‌کند» باشد،[۱۳] احتمالاً اشاره‌ای به نقش خدای آتش در متالورژی است، اما متن نامشخص است.[۱۴]

متن ادبی مربوط به لشکرکشی شلمانسر سوم به اورارتو[۱۵] از گیرا به عنوان یکی از دو خدایی که این پادشاه را همراهی می‌کردند یاد می‌کند، خدای دیگر نرگال است.[۱۶]

یادداشت

  1. ↑ ویلفرد جی. لمبرت در ترجمه خود این نام را گیرا قرائت می‌کند.[۱۲]

پانویس

  1. ↑ Krebernik & Lisman 2020, p. 133.
  2. ↑ Peterson 2014, p. 302.
  3. ↑ Frankena 1971, p. 383.
  4. ↑ Such-Gutiérrez 2005, p. 17.
  5. 1 2 Black & Green 1992, p. 88.
  6. ↑ Tudeau 2013.
  7. ↑ Krul 2018, p. 195.
  8. ↑ Samet 2014, p. 65.
  9. 1 2 Samet 2014, p. 107.
  10. ↑ Foster 2005, p. 555.
  11. ↑ Foster 2005, p. 482.
  12. ↑ Lambert 2013, p. 130.
  13. ↑ Lambert 2013, p. 131.
  14. ↑ Lambert 2013, p. 491.
  15. ↑ Foster 2005, p. 779.
  16. ↑ Foster 2005, p. 780.

منابع

  • Abusch, Tzvi (2015). The Magical Ceremony Maqlû. Brill. ISBN 978-90-04-29170-6.
  • Bartelmus, Alexa (2017). "Die Götter der Kassitenzeit. Eine Analyse ihres Vorkommens in zeitgenössischen Textquellen". Karduniaš. Babylonia under the Kassites. De Gruyter. pp. 245–312. doi:10.1515/9781501503566-011. ISBN 978-1-5015-0356-6.
  • Black, Jeremy A.; Green, Anthony (1992). Gods, demons and symbols of ancient Mesopotamia: an illustrated dictionary. Austin. ISBN 0-292-70794-0. OCLC 26140507.
  • Cavigneaux, Antoine; Krebernik, Manfred (1998), "Nun-bar-a/una", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2023-06-27
  • Cavigneaux, Antoine; Krebernik, Manfred (1998a), "Nun-barḫada", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2023-06-27
  • Cavigneaux, Antoine; Krebernik, Manfred (1998b), "Nun-barḫuš(a)", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2023-06-27
  • Foster, Benjamin R. (2005). Before the muses: an anthology of Akkadian literature. Bethesda, Md.: CDL Press. ISBN 1-883053-76-5. OCLC 57123664.
  • Frankena, Rintje (1971), "Girra und Gibil", Reallexikon der Assyriologie (به آلمانی), retrieved 2023-06-27
  • George, Andrew R. (1993). House most high: the temples of ancient Mesopotamia. Winona Lake: Eisenbrauns. ISBN 0-931464-80-3. OCLC 27813103.
  • Horowitz, Wayne; Wasserman, Nathan (1996). "Another Old Babylonian Prayer to the Gods of the Night". Journal of Cuneiform Studies. American Schools of Oriental Research. 48: 57–60. doi:10.2307/1359770. ISSN 0022-0256. JSTOR 1359770. S2CID 163268684. Retrieved 2023-06-26.
  • Horry, Ruth (2016), "Nuska/Nusku (god)", Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses, Open Richly Annotated Cuneiform Corpus, UK Higher Education Academy
  • Krebernik, Manfred; Lisman, Jan J. W. (2020). The Sumerian Zame Hymns from Tell Abū Ṣalābīḫ. ISBN 978-3-96327-034-5.
  • Krul, Julia (2018). The Revival of the Anu Cult and the Nocturnal Fire Ceremony at Late Babylonian Uruk. Brill. doi:10.1163/9789004364943. ISBN 9789004364936.
  • Lambert, Wilfred G. (2013). Babylonian creation myths. Winona Lake, Indiana: Eisenbrauns. ISBN 978-1-57506-861-9. OCLC 861537250.
  • Lambert, Wilfred G.; Winters, Ryan D. (2023). An = Anum and Related Lists. Mohr Siebeck. doi:10.1628/978-3-16-161383-8. ISBN 978-3-16-161383-8.
  • Michalowski, Piotr (1993). "The Torch and the Censer". In Cohen, Mark E.; Snell, Daniel C.; Weisberg, David B. (eds.). The Tablet and the Scroll: Near Eastern Studies in Honor of William W. Hallo. CDL Press. ISBN 0-9620013-9-2.
  • Peterson, Jeremiah (2014). "Two New Sumerian Texts Involving the Deities Numushda and Gibil". Studia Mesopotamica: Jahrbuch für altorientalische Geschichte und Kultur. Band 1. Münster: Ugarit-Verlag. ISBN 978-3-86835-076-0. OCLC 952181311.
  • Samet, Nili (2014). The Lamentation over the Destruction of Ur. Penn State University Press. doi:10.1515/9781575068831. ISBN 978-1-57506-883-1.
  • Selz, Gebhard J. (1995). Untersuchungen zur Götterwelt des altsumerischen Stadtstaates von Lagaš (به آلمانی). Philadelphia: University of Pennsylvania Museum. ISBN 978-0-924171-00-0. OCLC 33334960.
  • Such-Gutiérrez, Marcos (2005). "Untersuchungen zum Pantheon von Adab im 3. Jt". Archiv für Orientforschung (به آلمانی). Archiv für Orientforschung (AfO)/Institut für Orientalistik. 51: 1–44. ISSN 0066-6440. JSTOR 41670228. Retrieved 2023-06-20.
  • Tanret, Michel (2010). The Seal of the Sanga. Brill. ISBN 978-90-04-17958-5.
  • Tudeau, Johanna (2013), "Girra (god)", Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses, Open Richly Annotated Cuneiform Corpus, UK Higher Education Academy
  • Walker, Christopher (1983). "The Myth of Girra and Elamatum". Anatolian Studies. British Institute at Ankara. 33: 145–152. doi:10.2307/3642703. ISSN 0066-1546. JSTOR 3642703. S2CID 163433662. Retrieved 2023-06-24.
  • Wiggermann, Frans A. M. (1987). "The Staff of Ninšubura: Studies in Babylonian Demonology II". Ex Oriente Lux. Brill. 29.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.