درستی اخلاقی
درستی اخلاقی به معنای «درست بودن یا قابل توجیه بودن از نظر اخلاقی» است[۱] و ریشه در احکام مذهبی یا الهی دارد. این مفهوم طیف گستردهای از درستکاری اخلاقی، عدالت و زندگی فضیلتمندانه را در بر میگیرد که توسط یک مرجع برتر یا مجموعهای از باورهای معنوی تعیین میشود.[۲]
این مفهوم در سنتهای دینی و فلسفی هندی، چینی و ابراهیمی از جمله زرتشتی، هندو، بودایی، اسلامی، مسیحی، کنفوسیوسی، تائوئیسم و یهودیت بهعنوان یک مفهوم الهیاتی یافت میشود. راستکاری ویژگیای است که نشان میدهد اعمال فرد موجه هستند و میتواند این معنا را دربرداشته باشد که فرد بر اساس آموزههای دینی بهعنوان انسانی اخلاقی «داوری» شده است.
در بوشیدو
درستی اخلاقی، در زبان ژاپنی گی (به ژاپنی: 義 ぎ) خوانده میشود و یکی از فضیلتهای پنجگانه کنفسیوسگرایی و همچنین یکی از فضیلتهای هفتگانهٔ بوشیدو است.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "rectitude vs. righteousness".
{{cite web}}: نگهداری CS1: url-status (link) - ↑ "Rectitude vs. Righteousness — What's the Difference?". www.askdifference.com. Retrieved 2025-06-12.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Righteousness». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۲ مارس ۲۰۲۱.