یاجور

یاجور
یاجور
ریشه‌شناسی: برگرفته از نام شخصی[۱]
نقشه دهه ۱۸۷۰
نقشه دهه ۱۹۴۰
نقشه معاصر
نقشه دهه ۱۹۴۰ با پوشش معاصر
نقشه‌های تاریخی از منطقه پیرامون یاجور (دکمه‌ها را بزنید)
مختصات: ۳۲°۴۵′۳۱″ شمالی ۳۵°۰۳′۲۶″ شرقی / ۳۲٫۷۵۸۶۱°شمالی ۳۵٫۰۵۷۲۲°شرقی / 32.75861; 35.05722
شبکه فلسطین۱۵۵/۲۴۰
واحد جغرافیایی-سیاسیقیمومت بریتانیا بر فلسطین
بخشحیفا
تاریخ تخلیه۲۵ آوریل ۱۹۴۸[۲]
مساحت
[۳]
 • کل۲٬۷۲۰ دونوم (۲٫۷۲ کیلومتر مربع یا ۱٫۰۵ مایل مربع)
جمعیت
 (۱۹۴۵)
 • کل۶۱۰[۴][۳]
علت تخلیهحمله نظامی نیروهای یه‌شو
علت ثانویتأثیر سقوط شهر مجاور
سکونتگاه کنونییاگور[۵]

یاجور (یاجور، Yajur) روستایی عرب‌نشین فلسطینی بود که در ۹٫۵ کیلومتری جنوب شرقی حیفا، در دامنه کوه کرمل قرار داشت. این روستا در جریان جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت در ۲۵ آوریل ۱۹۴۸ از سکنه تخلیه شد. بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت یاجور ۶۱۰ نفر و مساحت اراضی آن ۲٬۷۲۰ دونوم بود.

پس از جنگ، منطقه به دولت اسرائیل الحاق شد و اثری از خانه‌های روستا باقی نماند. کیبوتص یاگور که در ۱۹۲۲ بر زمین‌های سنتی روستا بنا شده بود، بخشی از اراضی پیشین یاجور را برای کشاورزی به کار گرفت و بخش دیگری به کارخانه‌های سیمان اختصاص یافت.

پیشینه

در محوطه روستای قدیمی، تکه‌های شیشه و گورهایی با گورسنگ یافت شده‌است.[۵]

نام یاجور در پیمان آتش‌بس (هدنه) میان صلیبیون مستقر در عکا و سلطان مملوکی المنصور قلاوون در سال ۱۲۸۳ میلادی ذکر شده و به عنوان بخشی از قلمرو صلیبیون شناخته می‌شد.[۶]

دوره عثمانی

در سال ۱۷۹۹ یاجور در نقشه‌ای که پیر ژاکوتن ترسیم کرد نشان داده شد، هرچند با نام نادرست «Beled el Charq» (همان بلد الشیخ) ثبت گردید.[۷]

در سال ۱۸۷۲ مقامات عثمانی زمین‌هایی در یاجور را به دو بازرگان لبنانی به نام‌های سرسق و سلیم الخوری فروختند.[۸] بر پایه منبع عربی، ۱۸ قیراط به خاندان سرسق و ۴ قیراط به سلیم الخوری واگذار شد.[۹]

در سال ۱۸۷۵ ویکتور گرن روستا را با نزدیک به ۲۰۰ ساکن یافت که درختان انجیر و زیتون آن را فرا گرفته بودند.[۱۰]

فهرست جمعیتی مربوط به حدود سال ۱۸۸۷ نشان می‌دهد که یاجور نزدیک به ۱۵۰ ساکن داشت که همگی مسلمان بودند.[۱۱]

در آغاز سده بیستم روستا با نام «El-Yadschur» ۱۵۳ ساکن داشت و دارای یک مسجد بود. اراضی روستا در مالکیت سلیم الخوری قرار داشت و ساکنان دیگر مالک زمین نبودند. در زمین‌های مسطح روستا درختان توت برای پرورش کرم ابریشم کاشته شده بود، هرچند کارگاه تولید ابریشم در روستا دایر نشد.[۱۲]

دوره قیمومت بریتانیا

در سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین جمعیت یاجور ۲۰۲ نفر ثبت شد که همگی مسلمان بودند.[۱۳] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین یاجور همراه با نشر شمارش شد و جمعیت مشترکشان ۱٬۴۴۹ نفر بود: ۵۵۴ مسلمان، ۲۶ مسیحی، ۸۵۸ یهودی و ۱۱ نفر بدون دین، در مجموع ۲۹۱ خانه.[۱۴]

زمین‌داران لبنانی بخشی از اراضی یاجور را به صهیونیست‌ها فروختند و این خرید بخشی از معامله موسوم به خریدهای سرسق بود. صهیونیست‌ها در سال ۱۹۲۲ کیبوتص یاگور را بر زمین‌هایی بنا کردند که به‌طور سنتی متعلق به روستا بود.[۸]

بر پایه آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت روستا ۶۱۰ نفر بود: ۵۶۰ مسلمان و ۵۰ مسیحی.[۴][۳] مساحت کل اراضی ۲٬۷۲۰ دونوم بود[۳] که از این میان عرب‌ها ۵۷ دونوم را برای باغ‌ها و زمین‌های آبیاری‌شده و ۲۶۱ دونوم را برای کشت غلات به کار می‌بردند[۱۵] و ۱۸ دونوم نیز زمین ساخته‌شده به‌شمار می‌آمد.[۱۶]

جدول مالکیت اراضی یاجور در سال‌های ۱۹۴۴–۱۹۴۵ (بر حسب دونوم):

نوع مالکیت مساحت (دونوم)
عربی ۳۴۴
یهودی ۴۸۶
مشاع (عمومی) ۱٬۸۹۰
مجموع ۲٬۷۲۰
زمین زیر کشت ۸۰۴ (حدود ۳۰٪ کل مساحت)
زمین ساخته‌شده ۱۸

در سال ۱۹۳۷ روستا به پرداخت جریمه ۵۰ لیره فلسطینی محکوم شد؛ زیرا از روستا به سوی کیبوتص یاگور تیراندازی شده و یک دانش‌آموز زخمی شده بود.[۱۷]

۱۹۴۸ و پس از آن

پس از قطعنامه ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ سازمان ملل، درگیری‌هایی میان ساکنان نشر و یاجور آغاز شد.[۲] در ۲۵ آوریل ۱۹۴۸ ساکنان روستا آن را ترک کردند. بنی موریس ارزیابی می‌کند که سقوط حیفای عربی و اخبار مهاجرت ساکنانش عامل اصلی تخلیه یاجور بود.[۱۸]

پس از جنگ، منطقه به دولت اسرائیل الحاق شد. برخی از آوارگان یاجور در دهه ۱۹۵۰ در آلونک‌هایی نزدیک گشر پاز اسکان یافتند و برخی دیگر در روستای کفرمندا سکونت گزیدند.[۱۹] در سال ۱۹۹۲ از محل روستا این‌گونه توصیف شد: «هیچ نشانی از خانه‌ها بر جای نمانده و تنها درختان انجیر فراوان و شمار اندکی درخت زیتون محل را نشان می‌دهند.»[۵] کیبوتص یاگور بخشی از زمین‌های پیشین یاجور را برای کشاورزی به کار می‌برد و بر بخش دیگری کارخانه‌های سیمان ساخته شده‌است.[۵]

شخصیت‌های برجسته

از زادگان یاجور می‌توان به ابراهیم غنام، هنرمند نقاش، و نمر حجاب، ادیب و پژوهشگر فرهنگ عامه اشاره کرد.[۲۰] همچنین بر پایه منبع عربی، شیخ عزالدین قسام هنگام ورود به فلسطین در سال ۱۹۲۲ در یاجور ساکن شد.

نگارخانه

منابع

  1. ↑ Palmer, 1881, p. 120
  2. 1 2 Morris, 2004, xvii, village #143. Also gives causes of depopulation.
  3. 1 2 3 4 Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 49
  4. 1 2 Government of Palestine, Department of Statistics, 1945, p. 15
  5. 1 2 3 4 Khalidi, 1992, p. 203
  6. ↑ Barag, 1979, p. 208
  7. ↑ «An Analysis of Jacotin's Map of Palestine» (PDF). Israel Exploration Journal. ۱۹۶۰. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. 1 2 Khalidi, 1992, p. 202
  9. ↑ «قری قضاء حیفا». شبکة عجور. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ Guérin، V. (۱۸۸۰). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ Schumacher, 1888, p. 177
  12. ↑ Mülinen, 1908, pp. 178-185
  13. ↑ Barron, 1923, Table XI, Sub-district of Haifa, p. 33
  14. ↑ Mills, 1932, p. 97
  15. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 92
  16. ↑ Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, p. 142
  17. ↑ «יאג'ור». ויקיפدיה העברית. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  18. ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  19. ↑ «יאג'ור». ויקיפדיה העברית. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. ↑ «یاجور (حیفا)». ویکی‌پدیای عربی. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

کتاب‌شناسی

  • Barag, Dan (۱۹۷۹). «A new source concerning the ultimate borders of the Latin Kingdom of Jerusalem». Israel Exploration Journal. ۲۹: ۱۹۷–۲۱۷.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Guérin، V. (۱۸۸۰). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. L'Imprimerie Nationale.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵: A Classification of Land and Area ownership in Palestine. Palestine Liberation Organization Research Center.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. Population of Villages, Towns and Administrative Areas. Government of Palestine.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • Palmer، E.H. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine: Arabic and English Name Lists. Committee of the Palestine Exploration Fund.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.