یاداییم
یاداییم (انگلیسی: Yadayim)، (عبری: ידיים، "دست‌ها") رساله‌ای از میشنا و توسفتا است که به ناپاکی دست‌ها و وضوی آنها می‌پردازد. این رساله در بیشتر نسخه‌های میشنا، یازدهمین فصل از مجموعه توهوروت است.
میشنا
در میشنا، یاداییم به چهار فصل تقسیم شده است که در مجموع شامل ۲۲ پاراگراف است.
- فصل ۱: مقدار آب لازم برای تطهیر دست‌ها با ریختن آن روی آنها (بند ۱)؛ ظروفی که می‌توان از آنها آب روی دست‌ها ریخت (بند ۲)؛ انواع آبی که نمی‌توان برای تطهیر دست‌ها استفاده کرد و افرادی که می‌توانند عمل وضوی دستی را انجام دهند (بندهای ۳–۵).
- فصل ۲: نحوه ریختن آب روی دست‌ها و وضوی اول و دوم (بندهای ۱–۳)؛ دست‌ها در تمام مواردی که در مورد صحت وضو گرفتن شک وجود دارد، پاک محسوب می‌شوند (بند ۴).
- فصل ۳: چیزهایی که دست‌ها را نجس می‌کنند؛ کتاب‌های مقدس دست‌ها را نجس می‌کنند. کتب مقدس به همراه هدیه مقدس ("تروما") کاهنان که به همان اندازه مقدس بود، نگهداری می‌شدند و توسط موش‌ها آسیب می‌دیدند. برای جلوگیری از این امر، مقرر شد که کتب مقدس دست‌ها و همچنین هدیه مقدس را نجس کنند، و در نتیجه منجر به لغو رسم نگهداری آنها در کنار هم شد. بحث در مورد این سؤال که آیا غزل‌های سلیمان و جامعه مقدس هستند و بنابراین دست‌ها را نجس می‌کنند. در روز انتخاب العازار بن عزریه به عنوان ناسی، این کتاب‌ها مقدس اعلام شدند.
- فصل ۴: احکام دیگری که در همان روزی که غزل غزل‌های سلیمان و جامعه به عنوان کتب مقدس اعلام شدند، صادر شدند و این احکام از پیامدهای آن تصمیم بودند (بندهای ۱–۴)؛ زبان آرامی در عزرا و دانیال، خط عبری باستان ("ketav Ivri") و اختلافات بین فریسیان و صدوقیان (بندهای ۵–۸).
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Yadayim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۶ اکتبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ یاداییم موجود است.