یانوش ساینوویچ
یانوش ساینوویچ | |
|---|---|
![]() | |
| زادهٔ | ۱۲ مهٔ ۱۷۳۳ |
| درگذشت | ۴ مهٔ ۱۷۸۵ |
| ملیت | مجارستان |

یانوش ساینوویچ (مجاری: János Sajnovics با نام کامل یانوش ساینوویچ از تورداش و کالوز؛ ۱۲ مهٔ ۱۷۳۳ – ۴ مهٔ ۱۷۸۵) انسانشناس، اخترشناس، ریاضیدان، و زبانشناس مجارها و اهل مجارستان بود. او عضو فرقهٔ یسوعیها بود. او بیشتر به خاطر کارهای پیشگامانهاش در زبانشناسی تطبیقی، به ویژه اثبات سیستماتیک رابطه زبانی بین زبانهای سامی (اورالی) و زبان مجاری شناخته میشود.
زندگینامه
ساینوویچ در تورداش، مجارستان متولد شد. او شاگرد اخترشناس و ریاضیدان ماکسیمیلیان هل بود.
هنگامی که هل در ژوئن ۱۷۶۹ سفری را برای مشاهده گذر زهره در شهر وردو، در نروژ شمالی برنامهریزی کرد، ساینوویچ را با خود برد. هل شنیده بود که زبانهای مجاری و لاپ (سامی) با هم مرتبط هستند و فکر میکرد که ساینوویچ، به عنوان یک گویشور بومی مجارستانی، میتواند این ارتباط را بررسی کند.
ساینوویچ نتایج تحقیقات خود را در کتاب خود اثبات اینکه زبان مجارها و لاپها یکی است (Demonstratio idioma Hungarorum et Lapporum idem esse، ۱۷۷۰) منتشر کرد، که به عنوان پیشرفتی در مطالعه زبانهای اورالی تلقی شد. ایدههای او بعدها توسط ساموئل گیارماتی توسعه یافت. او و هل در سال ۱۷۹۰ به عنوان اعضای آکادمی سلطنتی علوم و ادبیات دانمارک انتخاب شدند.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «János Sajnovics». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۰ اوت ۲۰۲۵.
