یرواند ناهاپتیان

یرواند ناهاپتیان
یرواند ناهاپتیان
زادهٔ	۱۹۱۳[الف] ۱۹۱۶[ب] محله جلفای نو، اصفهان، ایران
درگذشت	۲۰۰۶ (۹۳ سال) ۲۰۰۶ (۹۰ سال) محله جلفای نو، اصفهان
ملیت	ارمنی‌های ایران
شناخته‌شده برای	نقاشی
سبک	آبرنگ
جنبش	جلفای نو

یرواند ناهاپتیان (ارمنی: Երուանդ Նահապետյան; انگلیسی: Yervand Nahapetian؛ زاده ۱۹۱۳/۱۹۱۶ - درگذشته ۲۰۰۶)، نقاش ارمنی‌تبار اهل ایران بود. یرواند ناهاپتیان یکی از پایه‌گذاران آب‌رنگ ایران است.^[۱]

یرواند ناهاپتیان ۱۹۱۲ یا ۱۹۱۶ میلادی (۱۲۹۵ خورشیدی^[پ]) (۱۲۹۶ خورشیدی) در محله جلفای نو، اصفهان چشم به جهان گشود.^[۲]

یرواند تحصیلات ابتدایی را در یکی از مدارس جلفای اصفهان به پایان رسانید.^[۳] و تحصیلات متوسطه را در کالج اصفهان (دبیرستان ادب) آغاز کرد و تا سال چهارم ادامه داد و آنگاه ترک تحصیل کرد^[۴] و در شرکت نفت استان خوزستان مشغول به کار شد^[۵] و سپس برای انجام خدمت سربازی به اصفهان بازگشت^[۶] و پس از پایان خدمت نظام به کار نقاشی پرداخت.^[۷]

یرواند نقاشی را از هفت سالگی آغاز کرد. زمانی‌که سارگیس خاچاتریان را برای نقاشی به اصفهان دعوت کردند و در دوران جنگ جهانی، الکساندر نرسسیان هنرمند ارمنی ایتالیایی به ایران آمد؛ نهاپتیان از حضور این دو نقاش برجستهٔ ارمنی بهره برد و پس از آموزش نقاشی به‌طور تخصصی به نقاشی با آبرنگ پرداخت. او یکی از شخصیت‌های مؤثر در شکل‌گیری مکتب نقاشی آبرنگ معاصر اصفهان بود.

در آثار آغازین خود و باتوجه به تعلیمات و آموزش‌هایی که دیده بود، به شیوهٔ امپرسیونیسم قلم می‌زد، اما چون این شیوه برای اجتماع اطافش شناخته شده نبود از آثار اولیهٔ او استقبال چندانی نشد؛ بنابراین یرواند درادامه شیوهٔ رئالیسم را برگزید و پس از شکوفایی هنری‌اش به مدتت سه سال نزد حاج مصورالملکی می‌رفت و آموزش مینیاتور دید و از این رو رد پای نقاشی ایرانی و قلم‌گیری‌هایی به شیوهٔ مصورالملکی را نیز در آثار آبرنگ یرواند می‌توان دید.

طبیعت بی‌جان، مناظر اصفهان، کارگاه‌های سنتی، مسگری‌ها، عصارخانه‌ها، کوچ عشایر، کاروان‌های رفته در کویرها، مساجد، کلیساها و بازارهای شهر بخشی از سوژه‌های او هستند که بسیاری از آنها در موزه‌های ایران و جهان نگهداری می‌شوند. آثار ایشان تا به حال ۲ بار در حراج تهران فروخته شده‌است.

یرواند پیوندی با طبیعت داشت و در آثارش حقیقت زندگی اطرافش را بیان می‌کند. او بیش از دیگر هم‌نسلانش دلبسته شیوه طراحی و رنگ‌گذاری با شکوه نقاشی‌های کلاسیک ایرانی شد، هرچند علاوه بر مینیاتور، درکشیدن مناظر و به خصوص دورنماهایی از فضاهای شهری، معماری و زندگی مردم نیز مهارت چشمگیری یافت.

یرواند ناهاپتیان در نخستین روزهای بهار سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵) در اصفهان درگذشت.^[۸][۹]

مشخصه اصلی کارهای یرواند ناهاپتیان را باید در رنگ‌های روشن و درخشانی که برمی‌گزید و نیز سوژه‌هایش جستجو کرد.^[۱۰]

• نگارخانه
• 
  عکس نقاش

• ارمنی‌های ایران

• لازاریان، ژانت د (۱۳۸۲). دانشنامه ایرانیان ارمنی. تهران: انتشارات هیرمند. صص. ۳۶۱–۳۶۰. شابک ۹۶۴-۶۹۷۴-۵۰-۳.
• هویان، آندرانیک (۱۳۸۸). «نقاشان ارمنی ایران». هنرمندان ارمنی ایران. تهران. ص. ۳۵-۳۶. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۲۳۲-۰۳۳-۲.
• اکبرزاده، مهدی علی (۱۳۹۳). «یرواند نهاپتیان، از بنیان‌گذاران مکتب نقاشی آبرنگ ایران». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال هجدهم (۶۹). بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ مارس ۲۰۱۶.
• «چهره‌های معرفی شده در نمایشگاه هنرمندان ارمنی ایران». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال هفدهم (۶۴). تابستان ۱۳۹۲.
• فرید، کیانوش (۱۳۹۱). «یرواند نهاپتیان و نقاشی آبرنگ». رادیو زمانه.
• نظری نوری، عنایت الله (۱۳۸۵). «یرواند قلمی سحرانگیز داشت». تندیس: ۲۰.
• کاویانی، مصطفی (۱۳۷۹). «معرفی چند چهره درخشان هنر معاصر اصفهان». دانشکده ادبیات و علوم انسانی (دانشگاه اصفهان) (۲۰ ۲۱ و ۲۲): ۱۸۳–۲۹۴.
• مجابی، جواد (۱۳۸۷). «نقاشان ارمنی در جنبش مدرنیسم ایران». تندیس (۱۳۹): ۱۲–۱۳.
• «جامعهٔ هنری هنرهای تجسمی سوگوار درگذشت هنرمند نقاشی آبرنگ». ایسنا. ۱۳۸۵.
• «استاد یرواند نهاپتیان». تبیان.