یولیا دروسیلا
| یولیا دروسیلا | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| دیوا | |||||
![]() | |||||
| زاده | ۱۶ سپتامبر سال ۱۶ پس از میلاد | ||||
| درگذشته | ۱۰ ژوئن ۳۸ پس از میلاد (۲۱ ساله) روم باستان | ||||
| همسر(ان) | لوسیوس کاسیوس لونگینوس مارکوس آمیلیوس لپیدوس (اعدامشده توسط کالیگولا) | ||||
| |||||
| دودمان | دودمان ژولیو کلودین | ||||
| پدر | ژرمنیکوس ژولیوس سزار | ||||
| مادر | آگریپینای بزرگ | ||||
| دودمانهای امپراتوری روم | ||
|---|---|---|
| دودمان ژولیو کلودین | ||
| گاهشناسی | ||
|
۲۷ پیش از میلاد – ۱۴ پس از میلاد |
||
|
۱۴ تا ۳۷ پس از میلاد |
||
|
۳۷ تا ۴۱ پس از میلاد |
||
|
۴۱ تا ۵۴ پس از میلاد |
||
|
۵۴ تا ۶۸ پس از میلاد |
||
|
||

یولیا دروسیلا (لاتین: Julia Drusilla؛ ۱۶ سپتامبر سال ۱۶ پس از میلاد - ۱۰ ژوئن ۳۸ پس از میلاد) یکی از اعضای خانواده امپراتوری روم، دومین دختر و پنجمین فرزند ژرمنیکوس ژولیوس سزار و آگریپینای بزرگ بود که از مرگ دوران نوزادی جان سالم به در برد. او خواهر مورد علاقه امپراتور کالیگولا بود که پس از مرگش او را با نام دیوا دروسیلا پانتهآ ایزدانگاری کرد و نام دخترش را به یاد او یولیا دروسیلا گذاشت.
زندگینامه
اولی زندگی
دروسیلا در آبیتارویوم، (کوبلنتس امروزی در خاک آلمان) به دنیا آمد. او علاوه بر امپراتور آینده، دو برادر دیگر به نامهای نرون یولیوس سزار و دروسوس سزار و همچنین دو خواهر به نامهای یولیا لیویلا و امپراتور آتی آگریپینای کوچک داشت. او نوه امپراتور آگوستوس و امپراتور لیویا دروسیلا، خواهرزاده امپراتور تیبریوس، خواهرزاده امپراتور کلودیوس و عمه امپراتور نرون بود. پس از مرگ پدرش ژرمنیکوس ژولیوس سزار، او و خواهر و برادرش توسط مادرشان به رم بازگردانده شدند و با کمک مادربزرگ پدری خود، آنتونیای کوچک بزرگ شدند.
ازدواج
در سال ۳۳، دروسیلا با لوسیوس کاسیوس لونگینوس دوست امپراتور تیبریوس ازدواج کرد.[۱] معلوم نیست که او و کاسیوس فرزندی داشتهاند.[الف] پس از اینکه کالیگولا در سال ۳۷ امپراتور شد، دستور طلاق آنها را صادر کرد و خواهرش را به عقد دوستش مارکوس آمیلیوس لپیدوس درآورد.[۴]
در طی یک بیماری در سال ۳۷، کالیگولا وصیت خود را تغییر داد و دروسیلا را وارث خود نامید[۵] و او را به اولین زنی تبدیل کرد که در وصیتنامه امپراتوری رومی به عنوان وارث معرفی شد. این احتمالاً تلاشی بود برای ادامه تبار یولیان از طریق هر گونه فرزندی که ممکن بود دروسیلا داشته باشد و در این بین میتوانست شوهرش را جهت حکمرانی ترک کند.[۶] با این حال، کالیگولا بهبود یافت و دروسیلا در سال ۳۸ پس از میلاد، در سن ۲۱ سالگی درگذشت.[۴][۷] برادرش او را ایزدانگاری کرد و به او عنوان پانتهآ (تمام الهه) تقدیم کرد و در تشییع جنازه عمومی او چنان عزاداری کرد که انگار زن خودش مرده و بیوه شده است.[۵][۸]
مرگ و وقایع پس از آن
دروسیلا در ۱۰ ژوئن ۳۸ پس از میلاد درگذشت، احتمالاً به دلیل یک بیماری که در آن زمان در رم شایع بود. گفته میشود کالیگولا در طول بیماری هرگز بالینش را ترک نکرده است و پس از مرگ او اجازه نمیدهد کسی جسد او را بگیرد.
کالیگولا به شدت تحت تأثیر این مرگ قرار گرفت. او خواهرش را با افتخارات یک آگوستا دفن کرد و همچون یک بیوه عزادار عمل کرد. او از سنای روم خواست که او را ایزدبانو اعلام کند، به عنوان دیوا دروسیلا ایزدانگاری کرد او را به عنوان نماینده ای از الهه رومی ونوس یا الهه یونانی آفرودیته نامید. دروسیلا به احتمال زیاد در سالگرد تولد آگوستوس به عنوان پانتهآ تقدیس شد.[۹]
علاوه بر افتخارات دیگری که پس از مرگش توسط کالیگولا به او داده شد، او نیز مدتی را نیز سوگواری عمومی اعلام کرد. در این مدت، خندیدن، حمام کردن، یا شام خوردن با والدین، همسر یا فرزندان به جرم بزرگی تبدیل شد.[۱۰]
یک سال بعد، کالیگولا تنها دختر خود، یولیا دروسیلا را به نام خواهر مرده خود نامگذاری کرد. در همین حال، شوهر بیوه دروسیلا، مارکوس آمیلیوس لپیدوس، ظاهراً عاشق خواهرانش، یولیا لیویلا و آگریپینای کوچک شد، در تلاشی آشکار برای جلب حمایت آنها تا بتواند جانشین کالیگولا شود. این توطئه سیاسی در پاییز آن سال توسط کالیگولا در حالی که در ژرمانیای بزرگ بود برملا شد. لپیدوس به سرعت اعدام شد و لیویلا و آگریپینا به جزایر پونتین تبعید شدند.
شجرهنامه
| نیاکان یولیا دروسیلا | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
جستارهای وابسته
یادداشتها
منابع
- ↑ Suetonius, The Lives of the Caesars, "Life of Caligula", 21.
- ↑ Fraser, Trudie E. (2015). "Domitia Longina: An Underestimated Augusta (c. 53–126/8)". Ancient Society. 45: 210. JSTOR 44080008.
- ↑ Syme, Ronald (1989). The Augustan Aristocracy (illustrated and revised ed.). Clarendon Press. p. 187. ISBN 978-0-19-814731-2.
- 1 2 Cassius Dio, 59.11.1
- 1 2 Suetonius, The Lives of the Caesars, "Life of Caligula", 24.
- ↑ Susan Wood, "Diva Drusilla Panthea and the Sisters of Caligula", American Journal of Archaeology, 99 (1995), p. 459
- ↑ Suetonius, The Lives of the Caesars, "Life of Caligula"', 24.2
- ↑ Cassius Dio, 59.11.1–5
- ↑ Wood, "Diva Drusilla Panthea and the Sisters of Caligula", pp. 457–482
- ↑ Suetonius (2020-02-04). How to Be a Bad Emperor: An Ancient Guide to Truly Terrible Leaders (به انگلیسی). Princeton University Press. ISBN 978-0-691-20094-1.
