یولیوس پائولوس

یولیوس پائولوس
زادهٔحدود ۱۶۰ میلادی
احتمالاً سوریهٔ رومی یا پاتاویوم (پادوای امروزی، ایتالیا)
درگذشتپس از ۲۳۵ میلادی
نامعلوم
دیگر نام‌هاپاولوس، یولیوس پائولوس پرودنتیسیموس
پیشه(ها)حقوق‌دان رومی، مشاور امپراتور، پرتورین پریفیکت
دورانامپراتوری روم (دوران سوروسیان)
شناخته‌شده
برای
از مهم‌ترین حقوق‌دانان روم کلاسیک

یولیوس پائولوس (لاتین: Iulius Paulus؛ یونانی: Ἰούλιος Παῦλος؛ فعال در سده‌های دوم و سوم میلادی)، که اغلب به‌اختصار پائولوس نامیده می‌شود، از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین حقوق‌دانان رومی در دورهٔ کلاسیک حقوق روم بود.[۱] او در دوران امپراتور الکساندر سوروس به مقام پرتورین پریفیکت رسید.

زندگی

اطلاعات دقیقی از زندگی شخصی یولیوس پائولوس در دست نیست. به‌احتمال زیاد او دارای تبار یونانی بوده و زادگاهش یا یکی از شهرهای فنیقی در سوریهٔ رومی بوده یا شهر پاتاویوم (پادوای امروزی در ایتالیا).

پائولوس شاگرد حقوق‌دان نامدار کوئینتوس سرویدیوس اسکائولا بود و در رم به‌عنوان وکیل، آموزگار حقوق و نویسندهٔ آثار حقوقی فعالیت می‌کرد.[۲]

او در زمان امپراتوران سپتیمیوس سوروس و کاراکالا خدمت کرد، در دورهٔ هلیوگابالوس تبعید شد و در سال ۲۲۲ میلادی به فرمان الکساندر سوروس و با حمایت جولیا آویتا مامایا بازگردانده شد. وی بین سال‌های ۲۲۸ تا ۲۳۵ میلادی پرتورین پریفیکت بود.

در یک فرمان صادرشده در زمان امپراتور گوردیان سوم در سال ۲۳۹ میلادی، از او با عنوان vir prudentissimus Paulus یاد شده است.[۳]

آثار

یولیوس پائولوس بیش از ۳۰۰ کتاب حقوقی نوشت که موضوعات گوناگون حقوق روم را در بر می‌گرفت. مهم‌ترین آثار او عبارت‌اند از:

  • Ad Sabinum (۱۶ جلد)
  • Ad edictum (۷۸–۸۰ جلد)
  • Quaestiones (۲۶ جلد)
  • Responsa (۲۳ جلد)

نوشته‌های او بخش بزرگی از دیژست در کورپوس یوریس سیویلیس تدوین‌شده در زمان ژوستینین یکم را تشکیل می‌دهد.[۴]

در سال ۴۲۶ میلادی، طبق «قانون استنادها» در زمان تئودوسیوس دوم و والنتینیان سوم، آرای یولیوس پائولوس از منابع رسمی حقوقی اعلام شد.

یکی از اصول حقوقی مشهور منسوب به او:

Ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat

(بار اثبات بر عهدهٔ مدعی است).[۵]

منابع

  1. ↑ «Julius Paulus». Wikipedia. دریافت‌شده در ۳ فوریهٔ ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «Iulius Paulus». Oxford Classical Dictionary. Oxford University Press. ۲۰۰۳. شابک ۹۷۸-۰-۱۹-۸۶۰۶۴۱-۳.{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Codex Iustinianus. Berlin: apud Weidmannos. ۱۸۹۲. ص. ۱۹۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ The Digest of Justinian. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ۱۹۹۸. شابک ۰-۸۱۲۲-۱۶۳۶-۹.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ «Digesta seu Pandectae 22.3.2». Université Pierre-Mendès-France. دریافت‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون