یوهان (لندگراف هسن)
یوهان، لندگراف هسن سفلی | |
|---|---|
| لندگراف هسن | |
.svg.png) نشان دودمان هسن | |
| درگذشت | ۱۳۱۱ کاسل |
| خاکسپاری | صومعه آهنابرگ ، کاسل |
| خانواده اشرافی | دودمان هسن |
| همسر(ها) | آدلاید براون‌شوایگ-لونبورگ |
| پدر | هاینریش یکم، لندگراف هسن |
| مادر | مچتیلد کلیوز |
یوهان، لندگراف هسن سفلی (به آلمانی: Johann (Hessen)) یکی از حاکمان دودمان هسن بود که پس از مرگ پدرش، مدیریت بخش‌های شمالی این قلمرو را بر عهده گرفت. او فرزند هاینریش اول و مچتیلد کلیوز بود و دوران کوتاه حکومت او نقشی اساسی در تقسیمات اداری بعدی منطقه هسن ایفا کرد[۱].
تاریخچه
پس از درگذشت هاینریش اول در سال ۱۳۰۸ میلادی، قلمرو لندگراف‌نشین هسن میان دو پسر او تقسیم شد. یوهان حاکمیت مناطق کاسل، گودنسبورگ و اشپانگنبرگ را که به «هسن سفلی» مشهور بود، به دست آورد، در حالی که برادر ناتنی‌اش اتوی اول، لندگراف هسن بر «هسن علیا» به مرکزیت ماربورگ فرمان می‌راند. یوهان در طول دوران کوتاه حکومت خود تلاش کرد تا نفوذ سیاسی دودمان هسن را در برابر رقبای محلی و کلیسای ماینتس حفظ کند. او در سال ۱۳۰۶ میلادی با آدلاید برانزویک-لونبورگ ازدواج کرد تا پیوندهای دیپلماتیک خود را در قلمرو امپراتوری مقدس روم تقویت نماید[۲].
معماری و میراث
یوهان توجه ویژه‌ای به توسعه شهر کاسل به عنوان مرکز قدرت خود داشت. او حامی مالی صومعه آهنابرگ بود، بنایی که به عنوان یکی از مراکز مذهبی مهم منطقه شناخته می‌شد و بعدها به آرامگاه ابدی او تبدیل گشت. با مرگ زودهنگام یوهان در سال ۱۳۱۱ میلادی بر اثر بیماری طاعون، شاخه تحت فرمان او بدون وارث مستقیم باقی ماند و تمامی قلمرو هسن بار دیگر تحت حاکمیت برادرش اتوی اول متحد گشت. این اتحاد مجدد مانع از فروپاشی زودهنگام دودمان هسن گردید و بستری برای توسعه شهرهای بزرگی چون کاسل فراهم آورد[۳].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Demandt, Karl Ernst (1972). Geschichte des Landes Hessen. Bärenreiter-Verlag. p. 162. ISBN 978-3761804049.
- ↑ Stieglitz, Hermann (2003). Landgraf Heinrich I. von Hessen. Marburg. p. 45. ISBN 978-3770812370.
- ↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 38. ISBN 978-3878160458.
- دودمان هسن