یوهان سوم (دوک باواریا)

یوهان سوم، دوک باواریا
یوهان سوم، دوک باواریا
زاده	۱۳۷۴ میلادی; لیردام
درگذشت	۶ ژانویه ۱۴۲۵ میلادی (در سن ۵۱ سالگی); لاهه
خاکسپاری	کلیسای صومعه در لاهه
همسر(ها)	الیزابت، دوشس لوکزامبورگ
پدر	آلبرشت اول، دوک باواریا
مادر	مارگارت بریگ

یوهان سوم، دوک باواریا (به آلمانی: Johann III. von Bayern-Straubing) (زاده ۱۳۷۴ میلادی – درگذشته ۶ ژانویه ۱۴۲۵ میلادی) که در منابع تاریخی به دلیل سیاست‌های خشن و سرکوب‌گرانه‌اش به «یوهان بی‌رحم» (der Ohnegnädige) شهرت داشت، از حکمرانان مقتدر و تاثیرگذار اواخر قرون وسطی از خاندان ویتلسباخ بود که به عنوان دوک باواریا-اشتراوبینگ و همچنین کنت هلند و هینول فرمانروایی کرد. او که پسر کوچک‌تر آلبرشت اول، دوک باواریا و همسرش مارگارت بریگ بود، در ابتدا برای یک زندگی مذهبی در نظر گرفته شد و از سال ۱۳۸۹ میلادی به عنوان اسقف لیژ (بدون دریافت مقام تقدس کامل مذهبی) فعالیت می‌کرد^[۱]؛ اما دوران آغازین حاکمیت او در اسقف‌نشین با اختلافات شدید با شهروندان شورشی و منازعات نظامی مداوم همراه شد که این تنش‌ها سرانجام با سرکوب خونین شورش لیژ در نبرد اوته (۱۴۰۸ میلادی) و تثبیت اقتدار وی به آرامش گرایید^[۲].

او پس از درگذشت برادر بزرگ‌ترش ویلهلم دوم در سال ۱۴۱۷ میلادی، از مقام اسقفی خود کناره‌گیری کرد و وارد یک جنگ جانشینی تمام‌عیار با برادرزاده‌اش، ژاکلین (شاهدخت هینول) بر سر حاکمیت کنت‌نشین‌های هلند و هینول شد^[۳]؛ منازعه‌ای که در آن یوهان با حمایت امپراتور زیگیزموند روابط نزدیکی با طبقات شهری برقرار کرد و نقش فعالی در تثبیت حاکمیت منطقه‌ای ایفا نمود. یوهان سوم که در سال ۱۴۱۸ میلادی با الیزابت، دوشس لوکزامبورگ (فرزند یوهان گورلیتس) ازدواج کرده بود، در سال‌های پایانی حکومت خود با تحولات ناشی از مسمومیت مشکوک مواجه شد. او سرانجام در اوایل ژانویه ۱۴۲۵ میلادی در لاهه درگذشت تا با منقرض شدن نسل ذکور شاخه باواریا-اشتراوبینگ، اراضی او میان دیگر شاخه‌های خاندان ویتلسباخ تقسیم شود و پیکر او در کلیسای صومعه لاهه به خاک سپرده شود^[۴].

یادداشتها

منابع

↑ Kraus, Andreas (1997). Geschichte Bayerns (in German). München: C.H. Beck. pp. 185–195. ISBN 978-3406425011.
↑ Spindler, Max (1981). Handbuch der bayerischen Geschichte: Band II. Das alte Bayern (in German). München: C.H. Beck. pp. 225–235. ISBN 978-3406073229.
↑ Kraus, Andreas (1997). Geschichte Bayerns (in German). München: C.H. Beck. pp. 190–195. ISBN 978-3406425011.
↑ Lacker, Dorothée (2007). Die Residenzstadt Straubing: Struktur und Funktion einer spätmittelalterlichen Herzogstadt (in German). München: C.H. Beck. pp. 170–180. ISBN 978-3406106729.

[1] Kraus, Andreas (1997). Geschichte Bayerns (in German). München: C.H. Beck. pp. 185–195. ISBN 978-3406425011.

[2] Spindler, Max (1981). Handbuch der bayerischen Geschichte: Band II. Das alte Bayern (in German). München: C.H. Beck. pp. 225–235. ISBN 978-3406073229.

[3] Kraus, Andreas (1997). Geschichte Bayerns (in German). München: C.H. Beck. pp. 190–195. ISBN 978-3406425011.

[4] Lacker, Dorothée (2007). Die Residenzstadt Straubing: Struktur und Funktion einer spätmittelalterlichen Herzogstadt (in German). München: C.H. Beck. pp. 170–180. ISBN 978-3406106729.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]