یوهان هاینریش فوس

یوهان هاینریش فوس، ۱۷۹۷

یوهان هاینریش فوس (به آلمانی: Voß؛ تلفظ‌شده به صورت [fɔs]؛ ۲۰ فوریهٔ ۱۷۵۱ – ۲۹ مارس ۱۸۲۶) کلاسیک‌شناس و شاعر آلمانی بود که بیشتر به دلیل ترجمهٔ ادیسه (۱۷۸۱) و ایلیاد (۱۷۹۳) اثر هومر به آلمانی شناخته می‌شود.

زندگی

فوس در سومرسدورف در دوک‌نشین مکلنبورگ-اشترلیتس به‌عنوان پسر یک کشاورز به دنیا آمد. او پس از تحصیل در گیمنازیوم نویبراندنبورگ از سال ۱۷۶۶ تا ۱۷۶۹، ناچار شد برای تأمین هزینهٔ تحصیل در دانشگاه، شغل معلمی خصوصی بپذیرد.[۱]

به دعوت هاینریش کریستیان بویه، که توجهش را با اشعاری که برای گوتینگر موزن‌آلماناخ فرستاده بود جلب کرده بود، در سال ۱۷۷۲ به دانشگاه گوتینگن رفت. او در آن‌جا لغت‌شناسی خواند و مطالعاتش هم مطالعات کلاسیک و هم زبان‌های نو را دربرمی‌گرفت، و به یکی از چهره‌های پیشرو گوتینگر هاین‌بوند تبدیل شد. در سال ۱۷۷۵ بویه سردبیری موزن‌آلماناخ را به او سپرد که او آن را برای چند سال منتشر می‌کرد. او در سال ۱۷۷۷ با ارنستینه، خواهر بویه، ازدواج کرد.[۱]

در سال ۱۷۷۸، فوس به سمت مدیریت مدرسه‌ای در اترندورف منصوب شد.[۱] در سال ۱۷۸۱، پس از انتشار چند رساله، متنی آلمانی از ادیسه اثر هومر تهیه کرد. این اثر باعث شد این منظومه در میان آلمانی‌ها به اثری ملی تبدیل شود (ویرایش جدید به کوشش برنیز، ۱۸۸۱).

در سال ۱۷۸۲، فوس ریاست گیمنازیوم ائوتین را پذیرفت.[۱] در آن‌جا، در سال ۱۷۸۹، ترجمه‌هایی از اکلوگ‌ها و جورجیکا اثر ویرژیل منتشر کرد. در سال ۱۷۹۳، ترجمهٔ او از ایلیاد هومر همراه با نسخهٔ تازه‌ای از ادیسه منتشر شد. او همچنین دو مجلد نامه‌های جدل‌برانگیز خطاب به کریستیان گوتلوب هاینه تهیه کرد (Mythologische Briefe، ۱۷۹۴).

او در سال ۱۸۰۲ با مستمری ۶۰۰ تالر از ائوتین بازنشسته شد و در ینا ساکن شد. در سال ۱۸۰۵، با آنکه یوهان ولفگانگ فون گوته نهایت تلاش خود را برای متقاعدکردنش به ماندن به کار برد، فوس دعوت به تصدی کرسی استادی ادبیات کلاسیک در دانشگاه هایدلبرگ را پذیرفت. در آن‌جا، با برخورداری از حقوقی قابل‌توجه، تا پایان عمر خود را یکسره وقف کارهای ادبی، ترجمه و پژوهش‌های باستان‌شناختی کرد.[۱]

آثار

شعر و مقالات

آرامگاه فوس در هایدلبرگ
تندیس نیم‌تنهٔ یوهان هاینریش فوس در اترندورف

فوس مردی با شخصیتی به‌طرز چشمگیری مستقل و پرتوان بود. از سال ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۵، مجموعه‌ای از اشعار اصیل خود را در دو مجلد منتشر کرد که بعدها افزوده‌های بسیاری بر آن‌ها اضافه کرد.[۱] نسخه‌ای از اشعارش در چهار مجلد در سال ۱۸۲۵ منتشر شد. از میان این آثار اصیل، منظومهٔ روستایی «لوئیزه» همواره به‌عنوان موفق‌ترین اثر او شناخته شده است. این اثر نخستین‌بار در سال ۱۷۸۳ چاپ شد و در سال ۱۷۹۵ با تغییراتی بازنشر یافت. او در این اثر کوشید سبک و شیوه‌های شعر کلاسیک را برای بیان اندیشه و احساس آلمانی نو به‌کار گیرد. آثار متأخرتر او، Wie ward Fritz Stolberg ein Unfreier (۱۸۱۹) و Antisymbolik (دو مجلد، ۱۸۲۴–۱۸۲۶) که دومی در واکنش به گئورگ فریدریش کروتزر نوشته شده، آثاری دقیق و باوقار اما ملال‌آور توصیف شده‌اند.

اشعار او اغلب توسط آهنگ‌سازان معاصرش چون کارل فیلیپ امانوئل باخ، یوهان فریدریش رایشارت و یوهان آبراهام پیتر شولتس، و همچنین آهنگ‌سازان متأخرتری چون فلیکس مندلسون، کارل ماریا فون وبر و یوهانس برامس به آهنگ درآمده‌اند. بسیاری از اشعار او و آهنگ‌های ساخته‌شده بر پایهٔ آن‌ها در موزن‌آلماناخ منتشر شدند. بر پایهٔ مکاتبات او با شولتس، او سبکی مردمی از آهنگ‌سازی لید (موسیقی) را ترجیح می‌داد.[۲]

Mythologische Briefe فوس، Antisymbolik او، و دیگر نوشته‌هایش سهم مهمی در مطالعهٔ اسطوره داشتند. او همچنین به‌عنوان مدافع حق داوری آزاد در دین برجسته بود، و در زمانی که برخی از اعضای مکتب رمانتیک به کلیسای کاتولیک می‌گرویدند، با مقاله‌ای تأثیرگذار در نشریهٔ Sophronizon به سردبیری هاینریش پاولوس، دربارهٔ رد پروتستانتیسم از سوی دوستش فریدریش فون اشتولبرگ (۱۸۱۹)، تأثیر عمیقی برجای گذاشت.[۱]

ترجمه‌ها

فوس اما جایگاه خود را در ادبیات آلمان عمدتاً مدیون کارش به‌عنوان مترجم است. ترجمه‌های او نه‌تنها از دانش استوار، بلکه از تسلط کامل بر قواعد نگارش و وزن آلمانی حکایت دارند. مشهورترین ترجمه‌های او مربوط به آثار هومر است. ترجمهٔ ادیسه، که نخستین‌بار در سال ۱۷۸۱ منتشر شد، موفق‌ترین اثر او شناخته می‌شود. او همچنین هزیود (۱۸۰۶)، تئوکریتوس، بیون از اسمیرنا و موسخوس (۱۸۰۸)، تمام آثار ویرژیل (۱۷۹۹، ویرایش تجدیدنظرشده ۱۸۲۱)، هوراس (۱۸۰۶)، تیبولوس (۱۸۱۰)، پروپرتیوس (۱۸۳۰) و گزیده‌هایی از اووید (۱۷۹۸) را ترجمه کرد. او همچنین نسخه‌ای انتقادی از آثار تیبولوس تهیه کرد. از سال ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۹، ترجمه‌ای از نمایشنامه‌های ویلیام شکسپیر در ۹ مجلد منتشر شد. فوس این کار را با کمک پسرانش هاینریش و آبراهام، که هر دو محقق و نویسندگانی توانا بودند، به پایان رساند،[۱] هرچند نتیجهٔ کار نسبت به اثر آوگوست ویلهلم فن اشلگل موفقیت کمتری داشته دانسته شده است.[۳]

Sämtliche poetische Werke فوس توسط پسرش آبراهام در سال ۱۸۳۵ منتشر شد؛ ویرایش جدید در ۱۸۵۰. گزیده‌ای از آن در A. Sauer، Der Göttinger Dichterbund، جلد یکم آمده است. (Deutsche National-literatur اثر یوزف کورشنر، جلد ۴۹، ۱۸۸۷). نامه‌های او توسط پسرش در ۳ یا ۴ مجلد منتشر شد (هالبرشتات، ۱۸۲۹–۱۸۳۳). فوس یک زندگی‌نامهٔ خودنوشتِ کوتاه با عنوان Abriß meines Lebens (۱۸۱۸) از خود برجای گذاشت.[۱] همچنین نگاه کنید به Wilhelm Herbst، Johann Heinrich Voß (۳ مجلد، لایپزیگ، ۱۸۷۲–۱۸۷۶)؛ فریدریش هویسنر، Johann Heinrich Voß als Schulmann in Eutin. Festschrift zum hundertjährigen Gedenktage seiner Ankunft daselbst (۱۸۸۲)؛ و زندگی‌نامه‌ای دیگر به قلم پاولوس (هایدلبرگ، ۱۸۲۶)؛ همچنین رابرت پروتز، Der Göttinger Dichterbund (لایپزیگ، ۱۸۴۱).

بر پایهٔ گفتاوردهای آشنای بارتلت، فوس محتمل‌ترین منشأ عبارت Wein, Weib und Gesang، یا به انگلیسی «شراب، زنان و آواز»، دانسته می‌شود. عبارت کامل فوس چنین است: Wer nicht liebt Wein, Weib und Gesang / Der bleibt ein Narr sein Lebelang («کسی که شراب، زن و آواز را دوست ندارد / تا پایان عمر نادان باقی می‌ماند»). ```

جستارهای وابسته

پانویس

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Chisholm 1911.
  2. ↑ مسی، لوآرا (ویراستار). فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو. انتشارات دانشگاه آکسفورد. {{cite encyclopedia}}: از پارامتر ناشناخته |نویسندگان= صرف‌نظر شد (کمک); پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک) (نیازمند آبونمان) (نیازمند آبونمان)
  3. ↑
    • Egbring, Heinrich (1911). Johann Heinrich Voss der jüngere als übersetzer des Macbeth von W. Shakespeare (PDF) (in German). Münster: Westfälische Vereinsdruckerei. passim. Retrieved 1 January 2025. (poor PDF quality)
    • "Playing Shakespeare in German" by Mary Boyle, 20 May 2016, Taylor Institution Library

منابع

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.