۲۴ ساعت دیتونا

۲۴ ساعت دیتونا
مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا
ورزشگاهدیتونا اینترنشنال اسپیدوی
شرکت حامی مالیرولکس
اولین رقابت۱۹۶۲
مدت زمان۲۴ ساعت
نام قبلیدیتونا ۳ ساعته (۱۹۶۲–۱۹۶۳)
دیتونا ۲۰۰۰ (۱۹۶۴–۱۹۶۵)
۲۴ ساعت دیتونا (۱۹۶۶–۱۹۷۱, ۱۹۷۳, ۱۹۷۵–۱۹۷۷)
۶ ساعت دیتونا (۱۹۷۲)
چالش ۲۴ ساعته پپسی (۱۹۷۸–۱۹۸۳)
سان‌بنک ۲۴ ساعته در دیتونا (۱۹۸۴–۱۹۹۱)
رولکس ۲۴ ساعته دیتونا (۱۹۹۲–)
بیشترین قهرمانی (driver)هرلی هیوود (۵)
اسکات پروت (۵)
بیشترین قهرمانی (تیم)چیپ گاناسی ریسینگ (۶)
بیشترین قهرمانی (سازند)پورشه (۱۹)

۲۴ ساعت دیتونا که به خاطر حمایت مالی و اسپانسرینگ با نام رولکس ۲۴ ساعته نیز شناخته می‌شود، یک مسابقه استقامتی ۲۴ ساعته خودروهای اسپورت است که هر سال در پیست بین‌المللی دیتونا در سواحل فلوریدا برگزار می‌شود.
این مسابقه که در آخرین آخر هفته ژانویه یا اولین آخر هفته فوریه به عنوان بخشی از هفته سرعت برگزار می‌شود، اولین مسابقه بزرگ اتومبیلرانی سال در آمریکای شمالی است.
این مسابقه توسط ایمسا تأیید و برگزار می‌شود. اولین مسابقه فصل برای مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا نیز است.

تاریخچه ۲۴ ساعته دیتونا

اولین مسابقه ۲۴ ساعته تاریخ دیتونا را در سال ۱۹۹۶ توسط کن مایلز و لوید روبی با فورد جی‌تی۴۰ (مارک۲) برنده شدند.[۱]

همچنین در سال ۱۹۶۶، سوزی دیتریش در مسابقه ۲۴ ساعته شرکت کرد و با جانت گاتری و دونا مای میمز با خودرو آلپین رانندگی کرد.
این سه نفر در رده ۳۲ قرار گرفتند و به همراه یک تیم دیگر زن در این مسابقه، اولین تیم‌های زنان بودند که یک مسابقه ۲۴ ساعته استاندارد بین‌المللی را به پایان می‌رساندند.[۲]

فراری پس از شکست در سال ۱۹۶۶ در دیتونا، سیبرینگ و لمانز به فورد، نمونه‌های اولیه فراری سری پی را در سال ۱۹۶۷ وارد مسابقات کرد و در اولین سال خود در این کلاس در رده ۱–۲–۳ در در پایان مسابقه قرار بگیرد.[۳]

خودرو فراری ۹۶۵ که بام غیررسمی دیتونا نیز شناخته می‌شود، تیم گذاری این خودرو به افتخار کسی سه رده اول در مسابقه ۲۴ ساعته دیتونا ۱۹۶۷ است.

خودرو جاده‌ای فراری ۳۶۵ (فراری دایتونا) به مناسبت این پیروزی نام غیررسمی فراری دیتونا داده شده است.[۴]

پیت استاپ تیم فورد در حین برگزاری مسابقات ۲۴ ساعته دیتونا ۱۹۶۷

پورشه نیز مانند فراری صاحب سه سکو اول در دیتونا ۱۹۶۸ شد. پس از تصادف گرهارد میتر و دو خودرو دیگر پورشه به رانندگی رولف استوملن و یوخن نیرپاش پورشه موفق شد پنج راننده از هشت راننده خود را در ردیف‌های یک تا پنج قرار دهد.[۵]

کلاس بندی مسابقات

گرند تورینگ پروتوتایپ (جی‌تی‌پی)

خودرویی در کلاس جی‌تی‌پی که مخفف گرند تورینگ پروتوتایپ است
خودرو کادیلاک وی-سریز.آر در کلاس جی‌تی‌پی ۲۰۲۳ به همراه دو پورشه ۹۶۳

گرند تورینگ ۳ (جی‌تی۳)

فراری ۲۹۶ جی‌تی۳ در دیتونا ۲۴ ساعته ۲۰۲۳

کلاس جی‌اکس (GX)

مسابقه ۲۰۱۳ اولین و تنها سال برای کلاس جی‌اکس بود. شش خودرو در این کلاس مسابقه را شروع کردند.
این کلاس شامل خودروهای مسابقه ای پورشه کیمن اس و مزدا ۶ تولیدی بود. مزدا اولین خودروی مسابقه‌ای دیزلی خود را در این مسابقه معرفی می‌کرد همچنین اولین باری بود که یک خودروی مسابقه‌ای با سوخت دیزلی در دیتونا ۲۴ ساعت شرکت می‌کرد.

در طول مسابقه، کیمن‌ها پیشتاز بودند، در حالی که هر سه مزدا خیلی زود دچار خرابی موتور شدند و از مسابقه کنار رفتند با ۹ دور برتری، ناپلتون پورشه کیمن شماره ۱۶، که توسط دیوید دانوهیو رانندگی می‌شد، برنده کلاس جی‌اکس شد.

نتایج مسابقات گذشته

بردهای کلی رانندگان

رتبهرانندهتعداد بردسال‌ها
۱ ایالات متحده آمریکا هرلی هیوود۵۱۹۷۳, ۱۹۷۵, ۱۹۷۷, ۱۹۷۹, ۱۹۹۱
ایالات متحده آمریکا Scott Pruett۱۹۹۴, ۲۰۰۷, ۲۰۰۸, ۲۰۱۱, ۲۰۱۳
۳ مکزیک پدرو رودریگز۴۱۹۶۳, ۱۹۶۴, ۱۹۷۰, ۱۹۷۱
فرانسه باب وولک۱۹۸۳, ۱۹۸۵, ۱۹۸۹, ۱۹۹۱
ایالات متحده آمریکا پیتر گرگ۱۹۷۳, ۱۹۷۵, ۱۹۷۶, ۱۹۷۸
آلمان رولف استوملن۱۹۶۸, ۱۹۸۷, ۱۹۸۰, ۱۹۸۲
۷ بریتانیای کبیر برایان ردمن۳۱۹۷۰, ۱۹۷۶, ۱۹۸۱
بریتانیای کبیر اندی والاس۱۹۹۰, ۱۹۹۷, ۱۹۹۹
ایالات متحده آمریکا بوچ لایتزینگر۱۹۹۴, ۱۹۹۷, ۱۹۹۹
بریتانیای کبیر درک بل۱۹۸۶, ۱۹۸۷, ۱۹۸۹
کلمبیا خوان پابلو مونتویا ۲۰۰۷, ۲۰۰۸, ۲۰۱۳
مکزیک ممو روخاس ۲۰۰۸, ۲۰۱۱, ۲۰۱۳
برزیل کریستین فیتیپالدی ۲۰۰۴, ۲۰۱۴, ۲۰۱۸
پرتغال ژائو باربوسا ۲۰۱۰, ۲۰۱۴, ۲۰۱۸
نیوزیلند اسکات دیکسون ۲۰۰۶, ۲۰۱۵, ۲۰۲۰
برزیل هلیو کاسترونوز ۲۰۲۱, ۲۰۲۲, ۲۰۲۳
۱۷ بریتانیای کبیر کن مایلز ۲ ۱۹۶۵, ۱۹۶۶
ایالات متحده آمریکا لوید رابی ۱۹۶۵, ۱۹۶۶
ایالات متحده آمریکا ای. جی. فویت ۱۹۸۳, ۱۹۸۵
ایالات متحده آمریکا آل هولبرت ۱۹۸۶, ۱۹۸۷
ایالات متحده آمریکا آل اونسر جونیور ۱۹۸۶, ۱۹۸۷
هلند یان لامرز ۱۹۸۸, ۱۹۹۰
ایالات متحده آمریکا جان پل جونیو ۱۹۸۲, ۱۹۹۷
ایالات متحده آمریکا الیوت فوربس-رابینسون ۱۹۹۷, ۱۹۹۹
ایتالیا مائورو بالدی ۱۹۹۸, ۲۰۰۲
بلژیک دیدیر تیژ ۱۹۹۸, ۲۰۰۲
آفریقای جنوبی وین تیلور ۱۹۹۶, ۲۰۰۵
ایالات متحده آمریکا تری بورچلر ۲۰۰۴, ۲۰۱۰
ایالات متحده آمریکا اسکات شارپ ۱۹۹۶, ۲۰۱۶
ایتالیا ماکس آنجللی ۲۰۰۵, ۲۰۱۷
ایالات متحده آمریکا جردن تیلور ۲۰۱۷, ۲۰۱۹
ژاپن کاموی کوبایاشی ۲۰۱۹, ۲۰۲۰
هلند رنگر ون در زنده ۲۰۱۹, ۲۰۲۰
ایالات متحده آمریکا ریکی تیلور ۲۰۱۷, ۲۰۲۱
پرتغال فلیپه آلبوکرک ۲۰۱۸, ۲۰۲۱
بریتانیای کبیر تام بلومکویست ۲۰۲۲, ۲۰۲۳
فرانسه سایمون پیجنو ۲۰۲۲, ۲۰۲۳

برد توسط سازندگان

پورشه با ۲۳ برد، رکورد بیشترین پیروزی را در بین هر سازنده ای در این مسابقه دارد که توسط مدل‌های مختلف از جمله جاده‌ای ۹۱۱، ۹۳۶ و ۹۹۶ به ثمر رسیده است. پورشه همچنین رکورد ۱۱ برد متوالی را از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۷ دارد و در ۱۸ مسابقه از ۲۳ مسابقه از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۹۱ نیز پیروز شده است.

رتبهسازندهتعداد بردسال‌ها
۱ آلمان پورشه۱۹۱۹۶۸, ۱۹۷۰, ۱۹۷۱, ۱۹۷۳, ۱۹۷۵, ۱۹۷۷, ۱۹۷۸, ۱۹۷۹, ۱۹۸۰, ۱۹۸۱, ۱۹۸۲, ۱۹۸۳,
۱۹۸۵, ۱۹۸۶, ۱۹۸۷, ۱۹۸۹, ۱۹۹۱, ۲۰۰۳, ۲۰۲۴
۲ ایالات متحده آمریکا رایلی تکنولوژی۱۰۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۰۸, ۲۰۰۹, ۲۰۱۰, ۲۰۱۱, ۲۰۱۲, ۲۰۱۳, ۲۰۱۵
۳ ایتالیا فراری۵۱۹۶۳, ۱۹۶۴, ۱۹۶۷, ۱۹۷۲, ۱۹۹۸
۴ ایالات متحده آمریکا کادیلاک۴۲۰۱۷, ۲۰۱۸, ۲۰۱۹, ۲۰۲۰
۵ ایالات متحده آمریکا رایلی و اسکات۳۱۹۹۶, ۱۹۹۷, ۱۹۹۹
ژاپن آکورا۲۰۲۱, ۲۰۲۲, ۲۰۲۳
۶ ایالات متحده آمریکا شرکت فورد موتور۲۱۹۶۵, ۱۹۶۶
بریتانیای کبیر جگوار۱۹۸۸, ۱۹۹۰
ژاپن نیسان۱۹۹۲, ۱۹۹۴
۱۰ بریتانیای کبیر لوتوس کارز۱۱۹۶۲
بریتانیای کبیر لولا۱۹۶۹
آلمان ب‌ام‌و۱۹۷۶
بریتانیای کبیر مارچ انجنرینگ۹۸۴
ژاپن تویوتا۱۹۹۳
آلمان کرمر۱۹۹۵
ایالات متحده آمریکا داج۲۰۰۰
ایالات متحده آمریکا شورولت۲۰۰۱
ایتالیا دلارا۲۰۰۲
ایالات متحده آمریکا دوران ریسینگ۲۰۰۴
ایالات متحده آمریکا کایوت۲۰۱۴
فرانسه لیجیر۲۰۱۶

برد توسط سازنده موتور

پورشه علاوه بر ۱۹ برد خود به عنوان تولیدکننده خودرو و موتور، چهار برد صرفاً به عنوان تولیدکننده موتور در سال‌های ۱۹۸۴، ۱۹۹۵ و دو برد در دوره دیتونا پروتوتایپ در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ کسب کرده است.
جنرال موتورز با برندهای اولدزموبیل، پونتیاک، شورولت و کادیلاک خود ۱۰ برد کسب کرده است.

رتبهموتور سازندهبرد هاسال‌ها
۱ آلمان پورشه۲۳۱۹۶۸, ۱۹۷۰, ۱۹۷۱, ۱۹۷۳, ۱۹۷۵, ۱۹۷۷, ۱۹۷۸, ۱۹۷۸, ۱۹۸۰, ۱۹۸۱, ۱۹۸۲, ۱۹۸۳,
۱۹۸۴, ۱۹۸۵, ۱۹۸۶, ۱۹۸۷, ۱۹۸۹, ۱۹۹۱, ۱۹۹۵, ۲۰۰۳, ۲۰۰۹, ۲۰۱۰, ۲۰۲۴
۲ ایالات متحده آمریکا فورد۶۱۹۶۵, ۱۹۶۶, ۱۹۹۷, ۱۹۹۹, ۲۰۱۲, ۲۰۱۵
۳ ایتالیا فراری۵۱۹۶۳, ۱۹۶۴, ۱۹۶۷, ۱۹۷۲, ۱۹۹۸
۴ ایالات متحده آمریکا کادیلاک۴۲۰۱۷, ۲۰۱۸, ۲۰۱۹, ۲۰۲۰
۵ آلمان بی‌ام‌و۳۱۹۷۶, ۲۰۱۱, ۲۰۱۳
ایالات متحده آمریکا شورولت۱۹۶۹, ۲۰۰۱, ۲۰۱۴
ژاپن لکسوس۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۸۸
ژاپن آکورا۲۰۲۱, ۲۰۲۲, ۲۰۲۳
۸ بریتانیای کبیر جگوار۲۲۹۸۸, ۱۹۹۰
ژاپن نیسان۱۹۹۲, ۱۹۹۴
ایالات متحده آمریکا پونتیاک۲۰۰۴, ۲۰۰۵
۱۲ بریتانیای کبیر کاونتری کلایمکس۱۱۹۶۲
ژاپن تویوتا۱۹۹۳
ایالات متحده آمریکا اولدزموبیل۱۹۹۶
ایالات متحده آمریکا داج۲۰۰۰
بریتانیای کبیر جود موتور۲۰۰۲
ژاپن هوندا۲۰۱۶

جستارهای وابسته

منابع

  1. Motor Sport, March 1966, Pages 196–197. See also cover photograph and centre spread.
  2. Kelley, Arthur (February 13, 1966). "Porsches and Women Surprise at Daytona". The Boston Globe. Boston. p. 59 via Newspapers.com.
  3. Motor Sport, March 1967, Pages 180–181. See also cover photograph and centre spread.
  4. "Focus on 365 GTB4". Official Ferrari website. Ferrari. Archived from the original on 22 March 2010. Retrieved February 21, 2010.
  5. Motor Sport, March 1968, Pages 171–172. See also cover photograph and center spread.

پیوند به بیرون