آبجو ارزن

_op_het_bordes_van_Dr._Thoden_van_Velzen_terwijl_kinderen_toekijken_TMnr_20014576.jpg)
آبجو ارزن، که به عنوان آبجو بانتو، مالوا, پومبه «تچوک» یا آبجو کدر نیز شناخته میشود، یک نوشیدنی الکلی است که از ارزن مالت شده تهیه میشود و در سرتاسر آفریقا رایج است.[۱] روند تولید آن در مناطق مختلف متفاوت است و در بخشهای جنوبی آفریقا بیشتر به عنوان امکومبوتی شناخته میشود. آبجو مالت از نظر طعم و محتوای الکلی بین گروههای قومی متفاوت است. این نوشیدنی در کدو قلیانی سرو میشود.
تولید
این نوع آبجو در سراسر آفریقا رایج است. نوشیدنیهای آفریقایی مرتبط شامل آبجو ذرت و آبجو سورگوم است.
در بالکان و ترکیه، نوعی از آبجو مالت به نام بوزا تولید میشود.[۲]
در آمریکا، کارخانه آبجوسازی اسپریچر نوعی آبجو تولید میکند که شامل مخلوطی از مالت و سورگوم به نام شاکپارو است.[۳]
فرایند تولید
دانههای ارزن، با هدف افزایش محتوای مالتوز در دانه، ابتدا در آب گرم خیس میشوند تا جوانه بزنند. سپس ارزن را خشک میکنند تا فرایند جوانهزنی متوقف شود.[۵] دانه مالت شده سپس آسیاب شده و با آب مخلوط میشود. این مخلوط معمولاً به عنوان ورت شناخته میشود. سپس ورت به جوش میآید تا هر گونه آلودگی باکتریایی احتمالی را از بین ببرد. پس از اتمام فرایند جوشیدن و خنک شدن ورت، مخمر به آن اضافه میشود. سپس اجازه میدهند مخلوط تخمیر شود. کل این فرایند پنج روز طول میکشد.[۶]
اهمیت فرهنگی
در بسیاری از فرهنگهای غرب آفریقا، آبجوی ارزن در تمام جنبههای زندگی روزمره نقش دارد، مانند:
- فداکاریها؛
- آیینهای گذار؛
- رقصها؛
- تولدها، ازدواجها، مراسم تدفین و مراسم تشییع جنازه؛
- پذیرایی از مهمان؛
- انعقاد قرارداد؛
- تعاونیهای کشاورزی؛
- کاهگل کاری سقف؛
- کوبیدن در حیاط؛
- پروژههای ساختمانی خانگی (پرورش طویله)؛
- بحث و گفتگو بین بزرگان روستا؛
- گردهماییهای اجتماعی در خانه و بازار.[۷]
در برخی از فرهنگهای غرب آفریقا، زنان روستایی یک روز در هفته خانههای خود را به عنوان «میخانه» باز میکنند تا آبجوی ارزن بفروشند.[۸] این نقطه تجمع، انسجام اجتماعی را در روستا فراهم میکند. آبجوی ارزن در یک کدو حلوایی سرو میشود. نوشندگان، کالاباش (کدو) را با دست راست نگه میدارند و قبل از نوشیدن، چند قطره از آن را به افتخار اجداد روی زمین میریزند. پس از نوشیدن، نوشندگان تفالهها را به صورت خطی صاف روی زمین میریزند.
زبانشناسی
- آجون - آتسو (اوگاندا)
- مالوا - لوگاندا (اوگاندا)
- بیلبیل- گویزیگا (کامرون)
- پومبه- کیسواهیلی (اوگاندا)
- چوک (توگو)
- چیبوکو (آفریقای جنوبی و مرکزی)
- دولو - جیولا (آفریقای غربی، بورکینافاسو)
- Mbege or wari o mbeke - Chagga (تانزانیا)
- Mariisa - عربی سودانی (سودان)
منابع
- ↑ "Brewing with Millet". Scott Janish (به انگلیسی). 2016-11-07. Retrieved 2020-05-30.
- ↑ Omda (2007-01-17). "Boza /Millet-Ale/". Omda.bg. Retrieved 2015-12-17.
- ↑ "Shakparo (Fire-Brewed African Style-Ale) | Sprecher Brewing Company". BeerAdvocate. 2009-11-25. Retrieved 2015-12-17.
- ↑ "Ainu: Spirit of a Northern People". Mnh.si.edu. 2013-11-03. Archived from the original on 2015-12-22. Retrieved 2015-12-17.
- ↑ Elsevier, B.V (2022-05-17). "Malting - an overview | ScienceDirect Topics". www.sciencedirect.com. Retrieved 2022-05-17.
- ↑ "Michael and Doria's Travel Tales: Homebrew, Bobo Style". Thembsterstravels.blogspot.gr. 2007-01-21. Retrieved 2015-12-17.
- ↑ Roberts, David (2013). Parlons kabiyè. Paris: Harmattan. pp 249-252
- ↑ Hlangwani, Edwin; Adebiyi, Janet Adeyinka; Doorsamy, Wesley; Adebo, Oluwafemi Ayodeji (2020-11-13). "Processing, Characteristics and Composition of Umqombothi (a South African Traditional Beer)". Processes (به انگلیسی). 8 (11): 1451. doi:10.3390/pr8111451. ISSN 2227-9717.
برای مطالعهٔ بیشتر
- هاگبلید، استیون و ویلهلم اچ. هولزاپفل. (۲۰۰۴). «صنعتیسازی آبجوسازی بومی آفریقا»، صنعتیسازی غذاهای تخمیری بومی، ویرایش دوم. شهر نیویورک: انتشارات CRC.