آببندان
آببندان گونهای تالاب است که به دست انسان ساخته شده باشد. آببندانها بیشتر برای پرورش ماهیان گرمآبزی، ذخیره آب در فصول بارانی برای کشت برنج و آب شرب استفاده میشود.[۱][۲][۳]
در ایران
در ایران به دلایل آب و هوایی بیشتر آببندانها در استانهای شمالی کشور، همچون مازندران، گیلان و گلستان وجود دارند.[۴] علاوه بر پرورش ماهیان و ذخیره آب کشاورزی این آببندانها مکانی مناسب برای گونههای مختلف زیستی میباشد. گونههای متفاوتی از پرندگان از جمله مرغابی، پرلا، پلیکان، قو، اردک تاجدار و گونههای دیگر هر ساله به آببندانهای شمال کشور مهاجرت میکنند.[۵][۶]
پرورش ماهی در آببندانها کاری پر سود و منفعت است که در استانهای شمالی جریان دارد و این کار باعث اشتغالزایی شدهاست.[۴][۷]
آببندانهای استانهای شمالی سالانه ۳۲.۹۷۳ هکتار آب را ذخیره میکنند که این ذخیره در آبیاری ۸۱ هزار هکتار اراضی شالیزاری استفاده میشوند. [۴]
شیوه نامه بهره برداری از آبندانها
تعاریف
تالابهای مصرح در کنوانسیون رامسر از شمول تعریف آبندانها خارج هستند.
دستگاههای همکار
اداره جهاد کشاورزی
اداره منابع طبیعی
شوراهای محلی و دهیاریها
کاربریها
- تامین آب کشاورزی
- پرورش ماهی
- استحصال خاک پیت
- گردشگری
- پرندهنگری
منابع
- ↑ آب فقط یک کالا نیست؛ ۱۸ راهکار جهانی برای مقابله با بحران کم آبی - ایرنا
- ↑ اختصاص 10 میلیارد ریال برای بازسازی آب بندانهای گیلان - خبرگزاری مهر
- ↑ «آببندان راهکار رفع کمآبی استانهای شمالی». گسترش. بایگانیشده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۱. دریافتشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- 1 2 3 «آببندان ها، منشأ زندگی و سرسبزی شمال». دانش ما. بایگانیشده از اصلی در ۱۱ فوریه ۲۰۰۹. دریافتشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «مهاجرت پرندگان به آببندانهای قائمشهر کاهش یافت». مازندنومه. بایگانیشده از اصلی در ۹ مه ۲۰۰۵. دریافتشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «۱۰ هزار پرنده به مناطق سیبری مهاجرت کردند». فارس نیوز. دریافتشده در ۲۸ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «برداشت ماهیان گرمابی از آببندانهای مازندران آغاز شد». ایرنا. دریافتشده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.