شالیزار
.jpg)
شالیزار یا بیجار (در گیلان)، زمین کشاورزی است که در آن برنج کاشته می‌شود.[۲][۳] برای کاشت برنج ابتدا باید آن را در محوطه کوچکی رشد داد و بعد از آن به شالیزار منتقل کرد. شالیزارهای در حال کاشت همیشه پرآب هستند.[۴]
آب بز نیاز برای شالیزارها از آب چاه یا آب‌بندانها تأمین می‌شود.[۵] کم‌آبی بدترین مشکل برای شالیکاران است.[۴]
بیماری شالیزار
بیماری تب شالیزار (لپتوسپیروز) گونه‌ای از بیماری مشترک بین دام و انسان است که از شالیزارها ایجاد می‌شود. علائم بیماری بیشتر تب، لرز و درد عضلانی می‌باشد. عامل بیماری از طریق چشم، دهان، بینی و زخم‌های روی پوست وارد بدن می‌شود.[۶]
نام های مرتبط به شالیزار
شالیز، شالی، شارلیز (زبان گیلکی), و شالیزه از نمونه نام هایی است دخترانه که از شالیزار گرفته شده است.[۷]
نگارخانه
شالیزاری در شمال ایران
منابع
- ↑ زنان شالیکار برنج می‌کارند، درد درو می‌کنند، بی‌بی‌سی فارسی
- ↑ «شالیکاران مراقب تب شالیزار باشند». دریا نیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «جلبک‌های سبز آبی، کود شالیزارها می‌شوند». روزنامه ایران. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.
- 1 2 «بحران در شالیزارهای شمالیه ۲۰۱۰».
- ↑ «آب‌بندان راهکار رفع کم‌آبی استان‌های شمالی». گسترش. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ فوریه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ «بیماری تب شالیزار در کمین شالیکاران». جام جم. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.
- ↑ online A7%D9%84%DB%8C «شالی» مقدار
|نشانی=را بررسی کنید (کمک). لغت نامه دهخدا.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شالیزار موجود است.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شالیزار موجود است.
