آدالبرت پراگ

قدیس

آدالبرت پراگ (Adalbert of Prague)
تندیس برنزی از سنت آدالبرت
اسقف و شهید
زادهٔحدود ۹۵۶ میلادی
لیبیسه ناد سیدلینو، بوهم (امروزه جمهوری چک)
درگذشتۀ۲۳ آوریل ۹۹۷ (در سن حدود ۴۱ سال)
نزدیکی البلاگ (امروزه لهستان)
تکریم‌شده درکلیسای کاتولیک
کلیسای ارتدکس شرقی
آنگلیکن
لوتری‌ها
قدیس‌شدن۹۹۹ میلادی توسط پاپ سیلوسر دوم
بارگاه اصلیکلیسای جامع گنیزنو (لهستان) و کلیسای ویتوس مقدس (پراگ)
بزرگداشت۲۳ آوریل
نمادهاعصای اسقفی؛ کتاب؛ نیزه (ابزار شهادت)؛ پارو
قدیس حامیجمهوری چک؛ لهستان؛ پروس واقع در لهستان امروزی؛ مجارستان؛ اسقف‌نشین‌های پراگ و گنی‌یزنو؛ دریانوردان

آدالبرت پراگ (به آلمانی: Adalbert von Prag) که با نام تعمیدی وویتیخ[۱] نیز شناخته می‌شود، یکی از برجسته‌ترین اسقف‌ها و مبلغان مسیحی در قرن دهم میلادی است. او که به عنوان اسقف پراگ خدمت می‌کرد، نقش کلیدی در مسیحی‌سازی اروپای مرکزی، به‌ویژه در مناطق بوهم، مجارستان و لهستان ایفا کرد. آدالبرت به دلیل تلاش‌های میسیوناری در میان قبایل پروس به شهادت رسید و امروزه به عنوان قدیس حامی جمهوری چک، لهستان و مجارستان مورد احترام است.[۲]

دوران جوانی و اسقف‌نشینی

آدالبرت پراگی بر مُهر فصل گنِزن (گنیزنو).

آدالبرت در حدود سال ۹۵۶ میلادی در یک خانواده نجیب‌زاده در بوهم متولد شد و در ماگدبورگ[۳] تحت نظر اسقف اعظم آدالبرت آموزش دید. او در سال ۹۸۲ میلادی به عنوان اسقف پراگ انتخاب شد، اما به دلیل اختلافات شدید سیاسی با خاندان‌های حاکم، چندین بار شهر را ترک کرد و به صومعه‌ای در رم پناه برد. در این دوران، او با امپراتور اتوی سوم پیوند دوستی نزدیکی برقرار کرد که تأثیر زیادی بر سیاست‌های مذهبی اروپا گذاشت.[۴]

رسالت بشارتی و شهادت

در سال ۹۹۶ میلادی، آدالبرت با حمایت «بولسواف یکم[۵]»، پادشاه لهستان، مأموریتی را برای مسیحی کردن قبایل پروس آغاز کرد. او به مناطق ساحلی دریای بالتیک سفر کرد، اما با مقاومت شدید کاهنان محلی روبرو شد. در ۲۳ آوریل ۹۹۷، آدالبرت توسط مشرکان پروسی به اسارت درآمد و با ضربات نیزه به شهادت رسید. گفته می‌شود پادشاه لهستان جسد او را با پرداخت وزنش به طلا بازخرید و به شهر گنی‌یزنو[۶] منتقل کرد.[۷]

میراث و تقدیس

شهادت آدالبرت تأثیر عمیقی بر اتحاد معنوی اروپای مرکزی گذاشت و تنها دو سال بعد، در سال ۹۹۹ میلادی، توسط پاپ سیلوستر دوم قدیس اعلام شد. مزار او در کلیسای جامع گنی‌یزنو به اولین مقصد مهم زیارتی در میان اسلاوها تبدیل گشت. امروزه در هنر مسیحی، او معمولاً با عصای اسقفی و نیزه‌ای که ابزار شهادتش بود، تصویر می‌شود و زندگی او بر روی درهای برنزی مشهور کلیسای جامع گنی‌یزنو به تصویر کشیده شده است.[۸]

منابع

  1. ↑ (به چکی: Vojtěch)
  2. ↑ Machilek, Franz (1997). Saint Adalbert of Prague. Wissenschaftliche Buchgesellschaft. pp. 10–14. ISBN 978-3-534-13872-2.
  3. ↑ (به آلمانی: Magdeburg)
  4. ↑ Fried, Johannes (2001). Otto III and Boleslaw Chrobry. Franz Steiner Verlag. pp. 45–48. ISBN 978-3-515-07381-3.
  5. ↑ (به لهستانی: Bolesław I)
  6. ↑ (به لهستانی: Gniezno)
  7. ↑ Dvornik, Francis (1949). The Making of Central and Eastern Europe. Polish Institute of Arts and Sciences in America. pp. 98–102. ISBN 978-0-8371-7080-0.
  8. ↑ Vlasto, A. P. (1970). The Entry of the Slavs into Christendom. Cambridge University Press. pp. 124–128. ISBN 978-0-521-07459-9.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.