آدولفو اورسو

آدولفو اورسو
Adolfo Urso
اورسو در ۲۰۲۴
وزیر تجارت و سازندگی ایتالیا
متصدی
آغاز به کار ۲۲ اکتبر ۲۰۲۲
نخست‌وزیر	جورجیا ملونی
پس از	جیانکارلو جیورجتی
رئیس COPASIR
دوره مسئولیت ۹ ژوئن ۲۰۲۱ – ۱۲ اکتبر ۲۰۲۲
پس از	رافائل ولپی
پیش از	لورنتسو گوئرینی
سناتور جمهوری ایتالیا
متصدی
آغاز به کار ۲۳ مارس ۲۰۱۸
حوزه انتخاباتی	ونتو
نماینده مجلس نمایندگان ایتالیا
دوره مسئولیت ۱۵ آوریل ۱۹۹۴ – ۱۴ مارس ۲۰۱۳
اطلاعات شخصی
زاده	۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۸ سال) پادوا، ایتالیا
ملیت	ایتالیایی
حزب سیاسی	FdI (از ۲۰۱۵)
دیگر عضویت‌های سیاسی	MSI (تا ۱۹۹۵) AN (۱۹۹۵–۲۰۰۹) PdL (۲۰۰۹–۲۰۱۰) FLI (۲۰۱۰–۲۰۱۱) FareItalia (۲۰۱۱–۲۰۱۵)
محل تحصیل	دانشگاه ساپینزا، رم
تخصص	سیاستمدار، روزنامه‌نگار

آدولفو اورسو (زادهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۷) سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایتالیایی است.

اورسو، فرزند والدینی سیسیلی، در پادووا به دنیا آمد. پس از تحصیل در آچی‌رئاله و کاتانیا، در رشته جامعه‌شناسی از دانشگاه ساپینزا رم فارغ‌التحصیل شد. او روزنامه‌نگار روزنامهٔ حزب جنبش اجتماعی ایتالیا با گرایش نوفاشیستی به نام Secolo d'Italia بود، در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ معاون سردبیر روزنامهٔ Roma، در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ سردبیر L'Italia settimanale و از سال ۱۹۹۴ مدیر مجله Charta Minuta شد.

اورسو از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان نماینده مجلس انتخاب شد؛ نخست با ائتلاف ملی و سپس با مردم آزادی. او در دومین و سومین دولت‌های سیلویو برلوسکونی به‌عنوان معاون وزیر فعالیت‌های تولیدی با مسئولیت تجارت خارجی خدمت کرد. در این سمت به بین‌المللی‌سازی شرکت‌ها (قانون ۵۶/۲۰۰۵) پرداخت و توافق‌نامه ایتالیا-سوریه در زمینه حمایت از سرمایه‌گذاری را برای تصویب پارلمانی ارائه کرد (قانون ۲۵۸/۲۰۰۳).

در دولت چهارم برلوسکونی، اورسو ابتدا به‌عنوان معاون دبیر و سپس معاون وزیر توسعه اقتصادی منصوب شد. او پس از پیوستن به حزب جدید جیانفرانکو فینی، یعنی آینده و آزادی، به‌همراه نمایندگان دیگری چون آندره‌آ رونکی، روبرتو منیا و آنتونیو بونفیلیو، همچنین جوزپه ماریا رئینا از جنبش خودمختاری، در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۰ استعفا داد و به دلیل خودداری برلوسکونی از کناره‌گیری و تشکیل دولت جدیدی با مشارکت اتحاد مرکز، دولت را ترک کرد.^[۱]

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱، اورسو انجمن فاره ایتالیا را بنیان گذاشت و در ۹ ژوئیه ۲۰۱۱ به‌همراه آندره‌آ رونکی و جوزپه اسکالیا به‌طور قطعی از آینده و آزادی کناره‌گیری کرد.^[۲][۳] در ۲۰۱۵، اورسو به برادران ایتالیا، به رهبری جورجیا ملونی، پیوست و در ۲۰۱۸ به‌عنوان سناتور از این حزب انتخاب شد.^[۴] در آوریل ۲۰۲۴، اورسو به‌عنوان وزیر صنایع با نمایندگان اوبر دیدار کرد تا درباره جایگاه این شرکت در کشور گفت‌وگو کند. این موضوع در مه ۲۰۲۴ با اعتراض اتحادیه رانندگان تاکسی همراه شد.^[۵]