آرملینی چیاپی

آرملینی چیاپی
زاده۲ دسامبر ۱۸۷۹
رم
درگذشته۴ نوامبر ۱۹۴۴ (۶۴ سال)
وولشتاین
وفاداری پادشاهی ایتالیا
شاخه نظامی ارتش پادشاهی ایتالیا
سال‌های خدمت۱۹۰۷–۱۹۴۴
درجهسپهبد
فرماندهیلشکر ۲۹ پیه‌مونته
فلورانس
جنگ‌ها و عملیات‌ها

آرملینی چیاپی (انگلیسی: Armellini Chiappi; ۲ دسامبر ۱۸۷۹ – ۴ نوامبر ۱۹۴۴) سپهبد ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. او در بیشتر دوران جنگ فرماندهی دفاع از فلورانس را بر عهده داشت.

زندگی‌نامه

او در ۲ دسامبر ۱۸۷۹ در رم، پسر لئو چیاپی، متولد شد. او در سن ۱۷ سالگی به عنوان سرباز داوطلب در هنگ ۷۰ پیاده‌نظام «آنکونا» در ارتش سلطنتی ایتالیا ثبت نام کرد و در سال ۱۹۰۱، با درجه گروهبانی، به عنوان افسر دانشجو در آکادمی نظامی سلطنتی پیاده‌نظام و سواره نظام در مودنا شروع به تحصیل کرد و در ۷ سپتامبر ۱۹۰۳ با درجه ستوان دوم پیاده‌نظام فارغ‌التحصیل شد. در ۷ سپتامبر ۱۹۰۶ به درجه ستوانی ارتقا یافت. از اکتبر ۱۹۱۱، او به همراه هنگ ۶۳ کالیاری، در جنگ ایتالیا و عثمانی شرکت کرد و در نبرد مصراته خود را نشان داد و به همین دلیل نشان برنز شجاعت نظامی را دریافت کرد.[۱][۲]

پس از پایان جنگ، او از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴ در دوره‌های مدرسه جنگ ارتش شرکت کرد و هنگامی که پادشاهی ایتالیا در ۲۴ مه ۱۹۱۵ وارد جنگ جهانی اول شد، با ارتقاء به درجه سروانی، فرماندهی لشکر ۲۶ را بر عهده گرفت و از آنجا بعداً به فرماندهی لشکر ۲۴ و سپس لشکر ۲۳ منتقل شد. در سال ۱۹۱۷، پس از ارتقاء به درجه سرگردی، به ستاد کل منتقل شد و به فرماندهی کل در رم منصوب شد. در پایان جنگ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. پس از پایان جنگ جهانی اول، در هیئت حمل و نقل بولونیا، سپس در هیئت حمل و نقل ونیز و سپس به عنوان رئیس ستاد تیپ پیاده‌نظام لیورنو خدمت کرد. او در سال ۱۹۲۶ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در ژانویه ۱۹۲۸ فرماندهی هنگ ۴۱ پیاده‌نظام «مودنا» را بر عهده گرفت که به مدت دو سال در این سمت باقی ماند.

در سال ۱۹۳۰، او برای خدمت در فرماندهی مدارس نظامی مرکزی در چیویتاوکیا فراخوانده شد، جایی که به مدت ۴ سال به تدریس سلاح‌های سبک و تیراندازی پرداخت؛ او همچنین کتاب‌ها و مقالاتی در این زمینه نوشت. در ۱۶ ژانویه ۱۹۳۵، او به درجه سرتیپ ارتقا یافت و ابتدا فرماندهی تیپ دوم پیاده‌نظام و سپس معاون فرمانده لشکر دوم پیاده‌نظام اسفورزسکا در نووارا شد. او که در ۱ ژوئیه ۱۹۳۷ به درجه سرلشکری رسیده بود، به بازرسی پیاده‌نظام در رم منصوب شد.[۳][۴][۵]

در مارس ۱۹۳۸، او به فرماندهی لشکر ۲۹ پیاده‌نظام پلوریتانا در کاتانیا (که در آوریل ۱۹۳۹ به لشکر ۲۹ پیاده‌نظام پیمونته تغییر نام داد) منصوب شد. در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، روزی که پادشاهی ایتالیا وارد جنگ جهانی دوم شد، ژنرال جیووانی سریو جایگزین او در این سمت شد و به فلورانس منتقل شد، جایی که ابتدا فرماندهی لشکر منطقه‌ای محلی و سپس، پس از ارتقاء به سپهبدی در ۱ ژانویه ۱۹۴۱، دفاع از منطقه را تا سال ۱۹۴۳ بر عهده داشت.[۶][۲][۷]

پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، او درخواست‌های کمیته محلی ضد فاشیست برای دادن سلاح به مردم غیرنظامی را رد کرد، اما دو گردان از لشکر ۱۸۳ پیاده‌نظام «سیکلونه» (تحت فرماندهی ژنرال جورجیو موریگی) را برای مقابله با پیشروی آلمانی‌ها فرستاد، اما موفق نشد.[۸] پس از سه روز درگیری، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۳ فلورانس توسط نیروهای آلمانی اشغال شد و ده روز بعد، چیاپی دستگیر شد و به عنوان اسیر جنگی به زندان اوفلاگ در شوکن، لهستان فرستاده شد، جایی که در ۱ اکتبر به آنجا رسید.[۹][۱۰] سلامت او به دلیل سختی‌هایی که در دوران اسارت متحمل شد، رو به وخامت گذاشت و در ۱۴ اوت ۱۹۴۴، در درمانگاه وولشتاین بستری شد.[۱۱] او تمام پیشنهادات برای پیوستن به جمهوری اجتماعی ایتالیا در ازای آزادی‌اش را رد کرد و در شب ۴ نوامبر ۱۹۴۴ در درمانگاه درگذشت.[۱۲][۱۳] او در گورستان سالکا، نزدیک کلیسا و جنگل مجاور اردوگاه اسرای جنگی، به خاک سپرده شد.[۲][۱۴]

منابع

  1. ↑ "[Image] CHIAPPI ARMELLINI (1913 Medaglia di Bronzo)". Istituto del Nastro Azzurro.
  2. 1 2 3 "Biography of Lieutenant-General Armellini Chiappi (1879 – 1944), Italy". Generals.dk. Retrieved 2021-10-03.
  3. ↑ Chiappi, Armellini (July 1933). "Una manovra a fuoco di compagnia con accompagnamento di mitragliatrici pesanti" (PDF). Rivista Militare Italiana (به ایتالیایی). XI (7): 1042–1060.
  4. ↑ "Rivista militare italiana - Google Libri". 1930. Retrieved 2021-10-03.
  5. ↑ "Rivista Militare Italiana. Febbraio 1930". Allgemeine schweizerische Militärzeitung: 242. 1930.
  6. ↑ Pettibone, Charles D. (2010-12-23). The Organization and Order of Battle of Militaries in World War II: Volume VI Italy and France Including the Neutral Countries of San Marino, Vatican (به انگلیسی). Trafford Publishing. p. 113. ISBN 978-1-4269-4633-2.
  7. ↑ "29a Divisione di fanteria "Piemonte"". Regio Esercito.it. Archived from the original on 6 March 2024. Retrieved 2021-10-03.
  8. ↑ Bassani, Giorgio (2017-09-07). "8 settembre 1943: ricordi e sogni". storiAmestre (به ایتالیایی). Filippo Benfante. Retrieved 2021-10-03.
  9. ↑ Cosseddu, Francesca (2016). L'archivio di Carlo Campolmi Inventario (1939-1964) (PDF) (Thesis). Università degli Studi di Firenze.
  10. ↑ "2. Palazzo Comiliter | Palazzi e Ville occupati dai nazisti". ToscanaNovecento (به ایتالیایی).
  11. ↑ Piola Caselli, Carlo (July–August 2019). "EBREI ma non solo Ebrei". Guardia d'Onore (4): 46.
  12. ↑ Mazzoni, Matteo (October 2013). "11 settembre 1943: i nazisti occupano la città". Portale Storia di Firenze (به ایتالیایی). Retrieved 2022-04-21.
  13. ↑ Zuliani, Nicolò (12 February 2019). "È un dovere ribellarsi a uno Stato disumano. Il sacrificio di Bartali per salvare 800 ebrei". The Vision (به ایتالیایی). Retrieved 2021-10-03.
  14. ↑ Bocca, Giorgio (28 November 2012). Storia dell'Italia partigiana - Giorgio Bocca - Google Libri. ISBN 9788858809419. Retrieved 2021-10-03.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.