لشکر ۲۹ پیه‌مونته

لشکر ۲۹ پیه‌مونته
فعال۱۹۳۹–۱۹۴۳
کشور پادشاهی ایتالیا
رسته ارتش پادشاهی ایتالیا
گونهپیاده‌نظام
اندازهلشکر
نبردهاجنگ جهانی دوم
فرماندهان
فرماندهان برجستهآرملینی چیاپی
رودولفو تورسان[۱][۲]
نشان
نشان شناسایی

لشکر ۲۹ پیه‌مونته (انگلیسی: 29th Infantry Division "Piemonte") لشکر پیاده‌نظام ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. این لشکر در مسینا در سیسیل مستقر بود و عمدتاً در این جزیره جذب نیرو می‌کرد. این لشکر در یونان بود که آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ اعلام شد و سه روز بعد توسط نیروهای آلمانی منحل شد.[۳][۴]

تاریخچه

اصل و نسب این لشکر با تیپ «پیمونته» که در سال ۱۸۱۵ تأسیس شد، آغاز می‌شود که در ۲۵ اکتبر ۱۸۳۱ به هنگ‌های ۱ و ۲ پیاده‌نظام تحت فرماندهی این تیپ تقسیم شد. در ۴ مه ۱۸۳۹، این دو هنگ به عنوان هنگ‌های ۳ و ۴ پیاده‌نظام شماره‌گذاری شدند.[۵][۶]

جنگ جهانی اول

این تیپ در جبهه ایتالیا در جنگ جهانی اول جنگید. در نوامبر ۱۹۲۶، این تیپ نام تیپ ۲۹ پیاده را به خود گرفت و هنگ ۷۵ پیاده‌نظام «ناپولی» را دریافت کرد. این تیپ، واحد پیاده‌نظام لشکر بیست و نهم مسینا بود که شامل هنگ بیست و چهارم توپخانه نیز می‌شد. در سال ۱۹۳۴، این لشکر نام خود را به لشکر بیست و نهم پیاده‌نظام «پلوریتانا» تغییر داد.[۳][۷][۸]

جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی

در ۲۸ فوریه ۱۹۳۵، پلوریتانا برای جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی بسیج شد و در ۵ مارس ۱۹۳۵ به سومالی اعزام شد. این لشکر در ابتدا وظیفه دفاع از شهرهای ساحلی موگادیشو، مرکا و کیسمایو را بر عهده داشت.[۹][۱۰]

این لشکر در مارس ۱۹۳۶ وارد نبرد شد و هرار در کنار رودخانه ارر را تصرف کرد. در آخرین پیشروی ایتالیا در آوریل ۱۹۳۶، این لشکر به وظایف خط دوم تنزل یافت. پس از پایان جنگ، پلوریتانا در هرار ماند و قبل از بازگشت به ایتالیا، با بقایای نیروهای اتیوپی و مبارزان مقاومت در شهرهای جیجیگا، دیره داوا، کومبولچا و منطقه امهارا جنگید.[۱۱]

در ۱۵ آوریل ۱۹۳۹، هنگ ۷۵ پیاده‌نظام «ناپولی» به لشکر ۵۴ پیاده‌نظام تازه فعال شده «ناپولی» منتقل شد و در همان تاریخ، تیپ ۲۹ پیاده‌نظام منحل شد و دو هنگ پیاده‌نظام باقی مانده تحت فرماندهی مستقیم این لشکر قرار گرفتند که نام خود را به لشکر ۲۹ پیاده‌نظام «پیمونته» تغییر داد.[۱۲]

جنگ جهانی دوم

در سپتامبر ۱۹۴۰، در آماده‌سازی برای جنگ یونان و ایتالیا، پیمونته از سیسیل به آلبانی منتقل شد. این هنگ بخشی از ذخیره استراتژیک نیروهای ایتالیایی در کورچه و منطقه پوگرادتس بود. در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۰، چهار گردان از این لشکر وارد خط مقدم علیه نیروهای یونانی در نزدیکی قافا ای قریت شدند، درست زمانی که جبهه ایتالیا شروع به فروپاشی کرد. اکثر واحدهای لشکر تا مارس ۱۹۴۱، ناحیه پوگرادتس را ترک نکردند، زمانی که لشکر به کلسی‌یره منتقل شد و در دره توموریکا پشت لشکر چهارم آلپ «کونینس» موضع گرفت.[۱۳]

لشکر پیمونته در نبردهای دفاعی در برگاس شرکت کرد. در ۱۳ آوریل ۱۹۴۱، لشکر پیمونته شروع به پیشروی کرد و پس از درگیری با عقبه‌های یونانی به ارسکه در مرز یونان رسید. پس از جنگ، لشکر به‌طور موقت در کورچه مستقر شد و در ژوئن ۱۹۴۱ به شبه جزیره پلوپونز، در امتداد کانال کورینت نقل مکان کرد. این لشکر در پاتراس، آیجیو، پارالیا پلاتانوس و پیرگوس مستقر بود، در حالی که دسته‌های گردان در جزیره زاکینتوس و نافپلیو بودند. پس از اعلام آتش‌بس کاسیبیل در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳، این لشکر با حمله نیروهای آلمانی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳ منحل شد.[۳][۴]

منابع

  1. ↑ "8° Reggimento Alpini". Quirinale - Presidenza della Repubblica. Retrieved 17 August 2024.
  2. ↑ "8° Reggimento Alpini". Quirinale - Presidenza della Repubblica. Retrieved 17 August 2024.
  3. 1 2 3 "29ª Divisione di fanteria "Piemonte"". Regio Esercito. Retrieved 26 October 2021.
  4. 1 2 Bollettino dell'Archivio dell'Ufficio Storico N.II-3 e 4 2002. Rome: Ministero della Difesa - Stato Maggiore dell’Esercito - Ufficio Storico. 2002. p. 264. Retrieved 26 October 2021.
  5. ↑ "8° Reggimento Alpini". Quirinale - Presidenza della Repubblica. Retrieved 28 July 2024.
  6. ↑ "Battaglione Alpini "Gemona"". Quirinale - Presidenza della Repubblica. Retrieved 28 July 2024.
  7. ↑ "3° Reggimento di fanteria "Piemonte"". Regio Esercito. Archived from the original on 22 December 2021. Retrieved 22 December 2021.
  8. ↑ "4° Reggimento di fanteria "Piemonte"". Regio Esercito. Retrieved 22 December 2021.
  9. ↑ "8° Reggimento Alpini". Quirinale - Presidenza della Repubblica. Retrieved 28 July 2024.
  10. ↑ "8° Reggimento Alpini - Il Medagliere". Italian Army. Retrieved 28 July 2024.
  11. ↑ "303° Reggimento di fanteria "Piemonte"". Regio Esercito. Retrieved 22 December 2021.
  12. ↑ F. dell'Uomo, R. Puletti (1998). L'Esercito Italiano verso il 2000 - Vol. Primo - Tomo II. Rome: SME - Ufficio Storico. p. 119.
  13. ↑ "3° Reggimento Bersaglieri — La Storia". Italian Army. Retrieved 27 July 2025.