آزمون اسید کولاید الکتریکی
| نویسنده(ها) | تام ولف |
|---|---|
| کشور | ایالات متحده آمریکا |
| زبان | انگلیسی |
| موضوع(ها) | الاسدی، نسل بیت، هیپی |
| ناشر | انتشارات فارر، استراوس و ژیرو |
| شابک | شابک ۹۷۸−۰−۵۵۳−۳۸۰۶۴−۴ |
آزمون اسید کولاید الکتریکی کتابی غیرداستانی از تام ولف است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.[۱] این اثر در سبک روزنامهنگاری نو نوشته شده است؛ سبکی که از سال ۱۹۷۰ بهعنوان روزنامهنگاری گونزو شناخته شد، همان اصطلاحی که برای آثار هانتر اس. تامپسون به کار رفته است. کتاب شرحی دستاول از تجربههای کن کیسی و گروهی از علاقهمندان به مواد روانگردان موسوم به شیطانکهای شاد است که با اتوبوس رنگارنگی به نام فردر در سراسر آمریکا سفر کردند.[۲] کیسی و همراهانش به دلیل استفاده از داروهای روانگردان (از جمله الاسدی) برای گسترش آگاهی ذهنی خود مشهور شدند.[۳] کتاب ماجراهای آزمون اسید، روایتی است از مهمانیهایی با نوشیدنی کولاید آغشته به الاسدی و نیز دیدار با چهرههای شاخصی چون فرشتههای جهنم، گرتفول دد و آلن گینزبرگ. این کتاب همچنین به تبعید کیسی به مکزیک و بازداشتهای او میپردازد.
خلاصه داستان
ولف ماجراهای کن کیسی و گروهی از پیروان او را بازگو میکند که به علت جذابیت شخصی کیسی و با انگیزهی رسیدن به تعالی از طریق داروهای روانگردان گرد هم آمده بودند. این گروه شیطانکهای شاد نام گرفت. آنها در زندگیای آغشته به مواد روانگردان غرق شده بودند. این مهمانیها با عنوان آزمون اسید در خانهی جنگلی کیسی در لا هوندا، کالیفرنیا آغاز شد و سپس با اتوبوس فردر به سراسر کشور گسترش یافت. رانندهی اتوبوس نیل کسدی بود که الهامبخش شخصیت دین موریارتی در رمان در جاده از جک کرواک نیز بود. با افزایش محبوبیت گروه، کیسی به یکی از قهرمانان جنبش ضدفرهنگ دهه ۱۹۶۰ بدل شد.
در ادامه، شیطانکها برای ترویج سبک زندگی خود، آزمون اسید را به رویدادی همگانی بدل کردند تا به حالتی از خلسه برسند، حالتی فراتر از خود فردی. با این حال، کیسی دستگیر شد و برای فرار از زندان به مکزیک گریخت. پس از بازگشت، چهرهای فرهنگی شد اما دوباره بازداشت شد. او با برگزاری مراسمی به نام فارغالتحصیلی آزمون اسید تلاش کرد نشان دهد که میتوان بدون مواد مخدر هم به آگاهی جمعی رسید، اما نقشهاش شکست خورد و سرانجام به زندان محکوم شد.
اهمیت فرهنگی و بازخورد
آزمون اسید کولاید الکتریکی یکی از آثار شاخص در توصیف ریشهها و رشد جنبش هیپی بهشمار میرود.[۴]
این اثر به عنوان نمونهای شاخص از روزنامهنگاری نوین، خواننده را در تجربهای ذهنی و روایی غوطهور میکند. با وجود ستایشها، برخی منتقدان درستی روایی این سبک را زیر سؤال بردند، اما ولف تأکید داشت که صرفاً ناظر بوده است. نیویورک تایمز این کتاب را اثری تأثیرگذار بر درک جنبش هیپی دانست و منتقدان دیگری آن را به همان اندازه مهم دانستند که کتاب ارتشهای شب از نورمن میلر برای جنبش ضدجنگ ویتنام مهم بود.[۵]
در عین حال، منتقدانی چون جی کانتر، ولف را به اغراق در تصویرسازی شخصیت کیسی متهم کردند و نوشتند که «در نهایت، ردای مسیحاییای که ولف بر تن کیسی کرده، بیش از اندازه برای او بزرگ است».[۶]
برنامه اقتباس سینمایی
پس از انتشار کتاب، حق ساخت فیلمی بر اساس آن خریداری شد. گاس ون سنت برای کارگردانی و داستین لنس بلک برای نگارش فیلمنامه در نظر گرفته شدند.[۷] در سپتامبر ۲۰۲۵ اعلام شد که سونی پیکچرز و اطلس انترتینمنت پروژه را دوباره از سر گرفتهاند.[۸]
سانسور
در اوت ۲۰۲۵، دولت الکساندر لوکاشنکو در بلاروس این کتاب را در فهرست انتشارات ممنوعه قرار داد و توزیع آن را مغایر با منافع ملی اعلام کرد.[۹]
منابع
- ↑ ولف، تام (۱۹۶۸). The Electric Kool-Aid Acid Test. Bantam. شابک ۰-۵۵۳-۳۸۰۶۴-۸.
- ↑ رینولدز، استنلی (۲ مه ۲۰۱۴). «مرور کتاب آزمایش اسید کولاِید الکتریکی (۱۹۶۹)». The Guardian. دریافتشده در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷.
- ↑ «Ken Kesey and the Merry Pranksters -- a Celebration of Going Further». KQED. ۱۸ ژوئن ۲۰۱۴.
- ↑ فریمانت-اسمیت، الیوت (۱۲ اوت ۱۹۶۸). «کتابهای زمانه: آشوب در رنگهای تند». نیویورک تایمز.
- ↑ برایان. «The Pump House Gang and The Electric Kool-Aid Acid Test».
- ↑ «مرور کتاب در هاروارد کریمسن». دریافتشده در ۳۱ مارس ۲۰۱۷.
- ↑ «Van Sant in the 'Kool-Aid' mix». ۱۰ ژوئن ۲۰۰۷.
- ↑ «Sony و Atlas پروژه اقتباس سینمایی کتاب ولف را آغاز کردند». ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵.
- ↑ "ممنوعیت کتابهای موراکامی و برجس در بلاروس". ناشا نیوا (به بلاروسی). ۴ اوت ۲۰۲۵.