آشپزی پولیایی

اورکیته شکل نمادین پاستای پولیا است

آشپزی پولیایی (انگلیسی: Apulian cuisine) بیش از هر چیز با اهمیت دادن به مواد اولیه، چه از زمین و چه از دریا، و همچنین با این واقعیت که تمام مواد طوری طراحی شده‌اند که طعم‌های اصلی محصولات استفاده شده را تقویت کنند و تغییر ندهند، شناخته می‌شود.

بنابراین، این آشپزی دارای تنوع زیادی از سبزیجات فصلی، حبوبات و غذاهای دریایی است. علاوه بر این، حتی اگر برخی غذاهای مشترک وجود داشته باشند، دستورهای غذایی از استان به استان و گاهی از شهر به شهر متفاوت است: برای مثال، دستورهای معمولی استان تارانتو، استان بریندیزی و شهر بزرگ باری که در کنار دریا قرار دارند، با دستورهایی که در استان فوجا، که کوهستانی‌تر است، و استان لچه که داخلی‌تر است، متفاوت هستند.

در این آشپزی، دستورهای زیادی وجود دارد که یک ویژگی خاص آن را از دیگر آشپزی‌ها متمایز می‌کند و آن ارائه غذاهای متفاوت متناسب با فصل‌های مختلف است، به طوری که در فصل‌های ملایم‌تر، یعنی بهار و تابستان، سبزیجات، ماهی و غذاهای دریایی ترجیح داده می‌شوند، در حالی که در دیگر فصل‌ها حبوبات غالب هستند و همچنین پاستای خانگی با انواع سس‌ها، به تنهایی یا همراه با سبزیجات یا ماهی، سرو می‌شود.

بررسی اجمالی

پولیا (ایتالیا) تولیدکننده بزرگ مواد غذایی است؛ تولیدات عمده شامل گندم، گوجه‌فرنگی، کدو سبز، بروکلی، فلفل دلمه‌ای، سیب‌زمینی، اسفناج، بادمجان، گل کلم، رازیانه، کاسنی فرنگی، نخود، عدس، لوبیا و پنیر (مانند کاسیواکالو و معروف بوراتا) می‌باشد. پولیا همچنین بزرگ‌ترین تولیدکننده روغن زیتون در ایتالیا است. دریا ماهی و غذاهای دریایی فراوانی ارائه می‌دهد که به‌طور گسترده در آشپزی منطقه‌ای استفاده می‌شوند، به ویژه صدف و میگو.

منابع

    پیوند به بیرون

    در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آشپزی پولیایی موجود است.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.