آلن کولویکی
| آلن کولویکی | |
|---|---|
![]() کولویکی در سال ۱۹۹۱ | |
| زادهٔ | آلن دنیس کولویکی ۱۴ دسامبر ۱۹۵۴ گرینفیلد |
| درگذشت | ۱ آوریل ۱۹۹۳ (۳۸ سال) بلوونتویل |
| علت مرگ | سانحه هوایی |
| جایزهها | - برندهٔ عنوان «رانندهٔ تازهکار سال» در سری وینستون کاپ ۱۹۸۶
- انتخابشده بهعنوان یکی از «۵۰ رانندهٔ بزرگ تاریخ ناسکار» (۱۹۹۸) - عضویت در تالار مشاهیر ناسکار (۲۰۱۹) - عضویت در تالار مشاهیر بینالمللی ورزشهای موتوری (۲۰۰۲) - عضویت در تالار مشاهیر انجمن ملی مطبوعات ورزشهای موتوری[۱] - عضویت در تالار مشاهیر «قهرمانان بریستول» در پیست بریستول موتور اسپیدوی (۱۹۹۷) - عضویت در «دادگاه افسانهها» در پیست لووز موتور اسپیدوی (۱۹۹۳) - عضویت در تالار مشاهیر تالاگا-تکساکو (۱۹۹۶) - انتخاب بهعنوان یکی از «۷۵ رانندهٔ بزرگ تاریخ ناسکار» (۲۰۲۳) افتخارات: - قهرمان سری ناسکار وینستون کاپ ۱۹۹۲ - برندهٔ مسابقهٔ اسلینگر نشنالز ۱۹۸۱ |
آلن کولویکی (انگلیسی: Alan Kulwicki; ۱۴ دسامبر ۱۹۵۴ – ۱ آوریل ۱۹۹۳) راننده خودروی مسابقهای اهل ایالات متحده آمریکا بود که به عنوان یکی از چهرههای مستقل و موفق تاریخ این ورزش شناخته میشود. او در سال ۱۹۹۲ قهرمان سری جام وینستون کاپ شد و در سال ۱۹۹۸ در فهرست پنجاه رانندهٔ بزرگ تاریخ نسکار قرار گرفت.[۲]
دوران کودکی
کولویکی در شهر گرینفیلد، ویسکانسین به دنیا آمد. مادرش در کودکی درگذشت[۲] و او نزد پدرش بزرگ شد. از سنین نوجوانی به مکانیک و مسابقات اتومبیلرانی علاقه نشان داد و نخستین تجربههایش را در کارتریگ و پیستهای محلی ویسکانسین به دست آورد. در سال ۱۹۷۰ رکوردی در کلاس جونیور Reed در دوزمن ثبت کرد و دو سال بعد در کلاس سینیور Reed رکورد دیگری به جا گذاشت.
پس از پایان دبیرستان در سال ۱۹۷۳، کولویکی وارد مسابقات استاککار شد و در پیستهای محلی مانند اسلینگر و کاوکاونا قهرمانیهای متعددی کسب کرد. او در سال ۱۹۸۶ به جنوب ایالات متحده مهاجرت کرد تا وارد نسکار شود. با وجود کمبود منابع مالی و امکانات، توانست در همان سال عنوان «رانندهٔ تازهکار سال» نسکار را به دست آورد.
دوران حرفه ای

کولویکی در سال ۱۹۸۸ نخستین پیروزی خود را در مسابقهٔ افتتاحیهٔ پیست فینیکس به دست آورد. پس از آن، با «پیروزی دور افتخار لهستانی» (Polish Victory Lap) که در آن مسیر پیست را خلاف جهت طی میکرد، به شهرت رسید. او در سال ۱۹۹۲ با تیم کوچک و مستقل خود توانست در رقابت نزدیک با دیوی الیسون و بیل الیوت، قهرمان جام وینستون کاپ شود. این قهرمانی به عنوان یکی از بزرگترین دستاوردهای یک رانندهٔ مستقل در تاریخ نسکار شناخته میشود.[۳][۴]
مرگ

در ۱ آوریل ۱۹۹۳، کولویکی در پرواز با یک هواپیمای فیرچایلد مرلین به مقصد مسابقهٔ ناسکار در بریستول، تنسی، حضور داشت. هواپیما در نزدیکی فرودگاه تری-سیتیز سقوط کرد و تمامی چهار سرنشین آن جان باختند. مرگ او جامعهٔ نسکار را به شدت تحت تأثیر قرار داد و یادبودهای متعددی برای بزرگداشتش برگزار شد.
میراث
کولویکی پس از مرگ به تالارهای افتخار متعددی راه یافت، از جمله تالار افتخار بینالمللی موتوراسپرت (۲۰۰۲) و تالار افتخار ناسکار (۲۰۱۹). او به عنوان نماد پشتکار و استقلال در تاریخ نسکار شناخته میشود.
منابع
- ↑ Gary D'Amato (July 25, 1999). "Honor stirs up fond memories of Kulwicki". Milwaukee Journal Sentinel. Archived from the original on October 13, 2007. Retrieved January 12, 2010.
- 1 2 "Alan Kulwicki". National Polish-American Sports Hall of Fame. Archived from the original on February 11, 2011. Retrieved July 14, 2007.
- ↑ "Results Plus". The New York Times. July 20, 1987. Retrieved May 22, 2008.
- ↑ "Alan Kulwicki's 1987 driving statistics". NASCAR. Retrieved April 10, 2008.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Alan Kulwicki». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵.
