آموزش در دومینیکا

دانشکده پزشکی دانشگاه راس

آموزش در دومینیکا از سن ۵ تا ۱۶ سالگی اجباری است. نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش ابتدایی در سال ۱۹۹۱ برابر با ۱۰۰٫۴ درصد و در سال ۱۹۹۸ برابر با ۹۸٫۲ درصد بود. نرخ خالص ثبت‌نام در همان دوره به ترتیب ۸۸٫۷ و ۸۸٫۸ درصد بوده‌است. موسسات آموزش عالی در این کشور شامل دانشگاه‌ها و کالج‌های متعددی می‌شود که برخی از آن‌ها دانشجویان بین‌المللی را نیز می‌پذیرند.

ابتکار سنجش حقوق بشر ارزیابی کرده که دومینیکا تنها ۸۹٫۶ درصد از آنچه را که بر اساس سطح درآمد خود باید در زمینه حق آموزش تحقق بخشد، عملی می‌کند. این ارزیابی نشان می‌دهد که این کشور در حوزه آموزش ابتدایی به ۸۹٫۱ درصد و در حوزه آموزش متوسطه به ۹۰٫۲ درصد از ظرفیت بالقوه خود دست یافته‌است.

وضعیت آموزش در دومینیکا با چالش‌هایی روبه‌رو است؛ از جمله شرایط نامطلوب فیزیکی در بسیاری از مدارس ابتدایی، شلوغی بیش از حد برخی مدارس و دشواری دسترسی به آموزش برای کودکان ساکن مناطق شهری اطراف پایتخت. فقر و کار در مزارع موز خانوادگی در فصل برداشت نیز بر حضور دانش‌آموزان در مدارس تأثیر می‌گذارد.

آموزش ابتدایی و متوسطه

آموزش در دومینیکا از سن ۵ تا ۱۶ سالگی اجباری است.[۱] نرخ ناخالص ثبت‌نام در آموزش ابتدایی در سال ۱۹۹۱ معادل ۱۰۰٫۴ درصد و در سال ۱۹۹۸ معادل ۹۸٫۲ درصد بود، در حالی که نرخ خالص ثبت‌نام در سال ۱۹۹۱ برابر با ۸۸٫۷ درصد و در سال ۱۹۹۸ برابر با ۸۸٫۸ درصد گزارش شده‌است.[۱]

تا سال ۲۰۰۱ (۱۳۷۹–۱۳۸۰ شمسی) آمار دقیقی از میزان حضور دانش‌آموزان در مدارس ابتدایی دومینیکا در دسترس نبود. شرایط فیزیکی نامناسب در بسیاری از مدارس ابتدایی بر کیفیت آموزش تأثیر منفی می‌گذارد و شلوغی برخی مدارس، دسترسی به آموزش ابتدایی را به‌ویژه برای کودکان ساکن مناطق شهری اطراف پایتخت محدود می‌کند.[۱] فقر و اشتغال کودکان در مزارع موز خانوادگی در فصل برداشت می‌تواند بر میزان حضور آن‌ها در مدرسه تأثیر بگذارد، هرچند سایر اشکال اشتغال موجب ترک تحصیل نوجوانان نمی‌شود.[۱]

جمعیت قابل توجهی از بومیان کارائیب در دومینیکا زندگی می‌کنند و گزارش‌ها حاکی از آن است که مدارس واقع در قلمرو کالیناگو از منابع کمتری برخوردارند.[۱]

آموزش عالی

آموزش عالی در دومینیکا شامل موسسات زیر می‌شود:

  • کالج دولتی دومینیکا[۲][۳]
  • دانشگاه هند غربی (کمپوس باز)[۴]
  • دانشکده پزشکی دانشگاه آل سینتس[۵]
  • دانشگاه بین‌المللی مطالعات تکمیلی[۳][۶]
  • دانشگاه نیو ورلد[۷]
  • دانشکده پزشکی دانشگاه راس[۸]

حق آموزش

ابتکار اندازه‌گیری حقوق بشر (HRMI)[۹] ارزیابی کرده که دومینیکا تنها ۸۹٫۶ درصد از آنچه را که بر اساس سطح درآمد خود باید در زمینه حق آموزش تحقق بخشد، عملی می‌سازد.[۱۰] این ابتکار، حق آموزش را با بررسی جداگانه حق آموزش ابتدایی و متوسطه ارزیابی می‌کند. با در نظر گرفتن سطح درآمد دومینیکا، این کشور در حوزه آموزش ابتدایی به ۸۹٫۱ درصد و در حوزه آموزش متوسطه به ۹۰٫۲ درصد از آنچه بر اساس منابع (درآمد) خود باید محقق سازد، دست یافته‌است.[۱۰]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 "Dominica" بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۰۸-۲۱ توسط Wayback Machine. 2001 Findings on the Worst Forms of Child Labor. Bureau of International Labor Affairs, U.S. Department of Labor (2002).
  2. ↑ "Dominica State College" بایگانی‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۲۹ توسط Wayback Machine.
  3. 1 2 "Accredited Institutions". National Accreditation Board of Dominica (2016).
  4. ↑ "Open Campus Dominica". University of the West Indies (2016).
  5. ↑ «Home». allsaintsuniversity.org.
  6. ↑ "Contact Us" بایگانی‌شده در ۲۰۱۷-۰۲-۰۱ توسط Wayback Machine. IUGS (2016).
  7. ↑ "Our History". New World University (2016).
  8. ↑ «Ross University School of Medicine | Caribbean Medical School». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ دسامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۶ ژوئیه ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ «Human Rights Measurement Initiative – The first global initiative to track the human rights performance of countries». humanrightsmeasurement.org. دریافت‌شده در ۱۷ مارس ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. 1 2 "Dominica - HRMI Rights Tracker". rightstracker.org (in English). Archived from the original on 24 مارس 2022. Retrieved 17 مارس 2022.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.