آنتوان اودار دو لا موت
آنتوان اودار دو لا موت | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۱۸ ژانویهٔ ۱۶۷۲ پاریس، فرانسه |
| درگذشته | ۲۶ دسامبر ۱۷۳۱ (۵۹ سال) پاریس، فرانسه |
| پیشه | رقص‌آفرین، نویسنده، آواموش، نمایشنامه‌نویس، شاعر |
آنتوان اودار دو لا موت (۱۸ ژانویه ۱۶۷۲ – ۲۶ دسامبر ۱۷۳۱) نویسنده‌ای فرانسوی بود.
دو لا موت در پاریس زاده شد و در پاریس درگذشت. در سال ۱۶۹۳، کمدی او، Les Originaux (Les originaux, ou, l'Italien)، شکستی کامل خورد و نویسنده را چنان دلسرد کرد که به پیوستن به تراپیست‌ها می‌اندیشید. چهار سال بعد او نوشتن متن اپرا و باله را آغاز کرد، از جمله اروپای عاشق‌پیشه (۱۶۹۷)، و همچنین تراژدی‌ها، که یکی از آن‌ها، اینس دو کاسترو (۱۷۲۳)، موفقیتی بی‌نظیر در کمدی-فرانسز به‌دست آورد. او یکی از پرچمداران مدرن‌ها در نزاع باستانیان و مدرن‌های احیاشده بود. اثر او، Fables nouvelles (۱۷۱۹)، به‌عنوان بیانیه‌ای مدرنیستی شناخته شد. آن داسیه ترجمه‌ای از ایلیاد منتشر کرده بود (۱۷۱۱)، و لا موت که زبان یونانی نمی‌دانست، ترجمه‌ای منظوم (۱۷۱۴) بر پایهٔ کار او فراهم کرد.[۱]
او دربارهٔ کار خود گفت: «من به خودم اجازه دادم آنچه را در آن ناخوشایند می‌یافتم، تغییر دهم.» او در Discours sur Homère، که در آغاز ترجمهٔ خود آورده بود، و نیز در Réflexions sur la critique (۱۷۱۶)، از مدرن‌ها دفاع کرد. جدا از ارزش‌های این جدل، طرف لا موت آن را با ظرافت و ادبی هدایت می‌کرد که در قیاس با شیوهٔ مخالفانش بسیار برتر بود. او در سال ۱۷۱۰ به عضویت فرهنگستان فرانسه برگزیده شد، اما اندکی پس از آن نابینا شد. لا موت با دوشس دو مین مکاتبه داشت و دوست برنار لو بوویه دو فونته‌نل بود. او همان آزادی از پیش‌داوری و همان ذهن پرسشگر فونته‌نل را داشت، و شهرت او بر نثر عالی‌ای استوار است که دیدگاه‌هایش در آن بیان شده‌اند.[۱]
Œuvres du theâtre او (۲ جلد) در سال ۱۷۳۰ منتشر شد، و Œuvres او (۱۰ جلد) در سال ۱۷۵۴. نگاه کنید به Hippolyte Rigault، Histoire de la querelle des anciens et des modernes (۱۸۵۹).[۱]
شعر
- ۱۷۰۱: Le Premier livre de l'Iliade، ترجمه‌شده به نظم فرانسوی
- ۱۷۰۷: Églogue sur la naissance de Mgr le duc de Bretagne
- قصیده‌ها
- ۱۷۰۷: Odes avec un Discours sur la poésie en général, et sur l'ode en particulier، (چندین چاپ بعدی)
- ۱۷۱۲: Le Deuil de la France، قصیده
- ۱۷۱۲: Le Souverain، قصیده
- ۱۷۱۶: Ode sur la mort de Louis le Grand، قصیده
- ۱۷۲۰: La critique، قصیده
- حکایت‌ها
- ۱۷۱۴: Le Cygne، حکایت تمثیلی
- ۱۷۱۹: Fables nouvelles، پاریس، (چندین چاپ بعدی)
- ۱۷۲۰: L'Indien et le soleil
نقدها
- ۱۷۱۴: Discours sur Homère
- ۱۷۱۵: Réflexions sur la critique، پاریس، G. Du Puis
- ۱۷۱۹: Discours sur la fable، پاریس، Grégoire Dupuis
- ۱۷۵۴: Discours sur la poésie، پاریس، Prault l'aîné
- ۱۷۵۴: Discours sur la tragédie، پاریس، Prault l'aîné
- ۱۷۳۰: Suite des Réflexions sur la tragédie
نمایش
01.jpg)
- ۱۶۹۳: Les Originaux ou l'Italien (اصیل‌ها، یا ایتالیایی)، کمدی سه‌پرده‌ای، آهنگ‌سازی از ام دو ماس، اجراشده در تئاتر هتل بورگونی، ۱۳ اوت
- ۱۶۹۷: Issé (ایسه)، پاستورال حماسی در ۳ پرده با پیش‌درآمد، اجراشده در کاخ فونتن‌بلو، ۷ اکتبر
- ۱۶۹۷: اروپای عاشق‌پیشه، اپرا-باله در ۴ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از آندره کامپرا، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۲۴ اکتبر
- ۱۶۹۹: آمادیس د گرس (آمادیس یونانی)، تراژدی غنایی در ۵ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از آندره کاردینال دستوش، اجراشده در ۲۵ مارس (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)
- ۱۶۹۹: مارتزی، نخستین ملکهٔ آمازون‌ها، تراژدی غنایی در ۵ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از آندره کاردینال دستوش، اجراشده در کاخ فونتن‌بلو، ۱۱ اکتبر
- ۱۷۰۰: Le Triomphe des arts (پیروزی هنرها)، اپرا-باله در ۵ پرده، آهنگ‌سازی از میشل دو لا بار، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۱۶ مه
- ۱۷۰۰: Canente (کانانته)، تراژدی غنایی در ۵ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از پاسکال کولاس و آنتوان دووِرن، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۴ نوامبر
- ۱۷۰۱: Les Trois Gascons (سه گاسکونی‌ای)، کمدی با نمایش‌های جانبی در ۱ پرده، با همکاری نیکولا بواندَن، آهنگ‌سازی از جوزپه ماریا کامبینی و نیکولا راکو دو گراندوال معروف به «گراندوال پدر»، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۴ ژوئن
- ۱۷۰۱: Omphale (اومفاله)، تراژدی غنایی در ۵ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از آندره کاردینال دستوش، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۱۰ نوامبر
- ۱۷۰۲: La Matrone d'Éphèse (بانوی افسس)، کمدی در ۱ پرده و به نثر، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۲۳ سپتامبر
- ۱۷۰۳: Le Carnaval et la folie (کارناوال و جنون)، کمدی-باله در ۴ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از آندره کاردینال دستوش، اجراشده در کاخ فونتن‌بلو، ۳ ژانویه
- ۱۷۰۴: Le Port de mer (بندر دریایی)، کمدی در ۱ پرده و به نثر، با همکاری نیکولا بواندَن، آهنگ‌سازی از نیکولا راکو دو گراندوال معروف به «گراندوال پدر»، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۲۷ مه
- ۱۷۰۵: La Vénitienne (زن ونیزی)، اپرا-باله در یک پیش‌درآمد و ۳ پرده، آهنگ‌سازی از میشل دو لا بار، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۲۶ مه. همین متن بعدها توسط آنتوان دووِرن آهنگ‌سازی شد و در فرهنگستان سلطنتی موسیقی، ۶ مه ۱۷۶۸ اجرا شد
- ۱۷۰۹: Sémélé (سمله)، تراژدی غنایی در ۵ پرده، آهنگ‌سازی از مارَن مارِه، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۹ آوریل
- ۱۷۱۵: La Ceinture de Vénus (کمربند ونوس)، تابلوی نمایشی، آهنگ‌سازی از ژان-ژوزف موره، اجراشده در کاخ سو، ۱۹ آوریل
- ۱۷۰۶: Alcione (آلسیونه)، تراژدی غنایی در ۵ پرده و یک پیش‌درآمد، آهنگ‌سازی از مارَن مارِه، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۱۸ فوریه
- ۱۷۱۵: Apollon et les muses (آپولون و موزها)، تابلوی نمایشی، آهنگ‌سازی از ژان-ژوزف موره، اجراشده در کاخ سو، ۱۹ آوریل
- ۱۷۱۶: L'Amante difficile ou l'amant constant (معشوقهٔ دشوارگیر، یا عاشق پایدار)، کمدی در ۵ پرده و به نثر، با همکاری پیر رمون دو سنت-آلبین، اجراشده در تئاتر هتل بورگونی، ۱۷ اکتبر
- ۱۷۲۱: Les Macchabées (مکابیان)، تراژدی در ۵ پرده و به نظم، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۶ مارس
- ۱۷۲۲: Romulus (رومولوس)، تراژدی در ۵ پرده و به نظم، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۸ ژانویه
- ۱۷۲۳: اینس دو کاسترو، تراژدی در ۵ پرده و به نظم، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۶ آوریل
- ۱۷۲۶: Œdipe (اودیپ)، تراژدی در ۵ پرده و به نظم، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۱۸ مارس
- ۱۷۳۰: Dalcyone (دالسیونه)، اپرا، اجراشده در سپتامبر
- ۱۷۳۱: L'Italie galante ou les contes (ایتالیای عاشق‌پیشه، یا حکایت‌ها)، کمدی در یک پیش‌درآمد و ۳ بخش (Le Talisman، Richard Minutolo، Le Magnifique)، اجراشده در کمدی-فرانسز، ۱۱ مه
- ۱۷۳۱: L'Amante difficile (معشوقهٔ دشوارگیر)، سرگرمی نمایشی در ۵ پرده و به نثر، آهنگ‌سازی از ژان-ژوزف موره، اجراشده در تئاتر هتل بورگونی، ۲۳ اوت
- ۱۷۳۵: Scanderberg (اسکندربیگ)، تراژدی غنایی در ۵ پرده و یک پیش‌درآمد، با همکاری ژان-لویی-ایناس دو لا سر، آهنگ‌سازی از فرانسوا فرانکور و فرانسوا ربل، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۲۵ اکتبر
- ۱۷۴۸: Pygmalion (پیگمالیون)، باله (رقص)، بازآفرینی‌شده توسط بالو دو سوو، آهنگ‌سازی از ژان فیلیپ رامو، اجراشده در کاخ فونتن‌بلو، ۲۷ اوت
- ۱۷۵۳: Prométhée (پرومتئوس)، پیش‌درآمد به نظم، اجراشده در پاریس، ۹ ژانویه
- ۱۷۵۳: Titon et l'Aurore (تیتون و اورور)، پاستورال حماسی در ۳ پرده، با همکاری کلود-آنری دو فوزه دو وازنون و آبه دو لا مار، آهنگ‌سازی از ژان-ژوزف کاسانه‌آ دو موندونویل، اجراشده در تئاتر پاله-رویال (فرهنگستان سلطنتی موسیقی)، ۹ ژانویه
- ۱۷۵۳: Le Magnifique (باشکوه)، کمدی در ۲ پرده و یک پیش‌درآمد با سه میان‌پرده، اجراشده در کاخ فونتن‌بلو، ۱۵ نوامبر
- Le Ballet des fées (باله پریان)، باله
- Le Calendrier des vieillards (تقویم پیرمردان)، کمدی در ۱ پرده و به نثر
- Climène (کلیمن)، پاستورال در ۱ پرده و به نظم
- Les Âges (دوران‌ها)، اپرا-باله در ۴ پرده و یک پیش‌درآمد
پیوند به بیرون
- آنتوان اودار دو لا موت در ویکی‌نبشته
- اطلاعات زندگی‌نامه‌ای در فرهنگستان فرانسه
- نمایشنامه‌های او و اجراهایشان در سزار (CÉSAR)
- پرونده در baroquelibretto.free.fr
- L'Iliade interprétée اثر هودار دو لا موت
- Discours sur Homère de Houdar de la Motte (۱۷۱۴) و به فرانسوی مدرن
- Fables choisies de l'Abbé Aubert et de Lamotte-Houdart (سیک) (۲۱۲ صفحه) در گالیکا
کتاب‌شناسی
- موریس آلم، Anthologie poétique française, XVIIIe، پاریس، گارنیه فرر،
منابع
- 1 2 3 One or more of the preceding sentences incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "La Motte, Antoine Houdar de". Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 16 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 131–132.
پیوند به بیرون
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آنتوان اودار دو لا موت موجود است.
ردهها:
- اپرانامهنویسان فرانسه
- اعضای فرهنگستان فرانسه
- حکایتنویسان اهل فرانسه
- درگذشتگان ۱۷۳۱ (میلادی)
- زادگان ۱۶۷۲ (میلادی)
- نمایشنامهنویسان مرد اهل فرانسه
- نمایشنامهنویسان سده ۱۷ (میلادی) اهل فرانسه
- نمایشنامهنویسان سده ۱۸ (میلادی) اهل فرانسه
- نویسندگان اهل پاریس